راز سهمگین در دل اقیانوس؛ طوفان‌های زیردریایی چگونه یخچال «روز قیامت» را می‌بلعند؟

underwater-eddies-melt-thwaites-glacier_11zon — راز سهمگین در دل اقیانوس؛ طوفان‌های زیردریایی چگونه یخچال «روز قیامت» را می‌بلعند؟

راز طوفان‌های زیردریایی و ذوب یخچال روز قیامت

۱. وقتی دریا از درون می‌جوشد

در اعماق سرد و تاریک جنوبگان، جایی که سکوت ابدی یخ و آب بر جهان حکم می‌راند، نیرویی پنهان در کار است؛ طوفان‌هایی نامرئی که نه بر سطح، بلکه در بطن اقیانوس شکل می‌گیرند. این جریان‌های شور و پرتلاطم، لایه‌های محافظ یخچال عظیم توایتز — معروف به «یخچال روز قیامت» — را از پایین می‌جوشانند و در سکوت، یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های فروپاشی اقلیمی زمین را رقم می‌زنند.

پژوهش تازه‌ای که اخیراً در مجله‌ی معتبر Nature Geosciences منتشر شده است، شواهد غیرقابل انکاری ارائه می‌دهد: این طوفان‌های زیردریایی به‌تنهایی مسئول نزدیک به یک‌پنجم کل ذوب یخ در منطقه‌ی توایتز و همسایه‌اش، یخچال پاین‌آیلند، هستند. این یافته نه تنها یک ملاحظه‌ی علمی جدید است، بلکه نگاه ما به آینده‌ی سطح دریاها و میزان زمان باقی‌مانده برای انطباق جهانی را به‌طور بنیادین دگرگون می‌کند. این کشف، نیاز به درک مکانیسم‌های فیزیکی پنهان در زیر بزرگ‌ترین سیستم‌های یخی جهان را برجسته می‌سازد.

۲. یخچال روز قیامت؛ قلب تپنده‌ی بحران اقلیمی

یخچال توایتز (Thwaites Glacier) که در بخش غربی قطب جنوب، در دریای آمسوندسن، واقع شده، یکی از بزرگ‌ترین و حساس‌ترین توده‌های یخی جهان است و مساحتی معادل ایالت فلوریدا در ایالات متحده را پوشانده است. علت دریافت لقب «روز قیامت» (Doomsday Glacier) از سوی دانشمندان، پتانسیل عظیم آن برای افزایش سطح جهانی آب دریا است.

تحلیل پتانسیل بالا آمدن آب:
برآورد می‌شود که فروپاشی کامل این توده یخی به‌تنهایی می‌تواند سطح دریاها را حدود ۶۵ سانتی‌متر بالا ببرد. اگرچه این عدد ممکن است در مقیاس جهانی کوچک به نظر برسد، اما برای کرانه‌های پرجمعیت جهان مانند نیویورک، بمبئی، شانگهای یا حتی مناطق کم‌ارتفاع ساحلی ایران مانند خوزستان و خزر، به‌معنای دگرگونی بزرگ و غیرقابل جبران خواهد بود.

نرخ از دست رفتن یخ:
طبق برآوردهای دقیق‌تر، توایتز در حال حاضر سالانه بیش از ۵۰ میلیارد تن یخ از دست می‌دهد. این رقم وحشتناک، با توجه به کشف جدید، تحت تأثیر این توفان‌های زیرآبی است که سرعت این روند را به‌صورت تصاعدی افزایش می‌دهند. این یخچال به‌عنوان یک «ترمز» برای کل صفحات یخی غرب قطب جنوب عمل می‌کند؛ با تضعیف آن، صفحات دیگر نیز مستعد لغزش سریع‌تر به سمت اقیانوس می‌شوند.

۳. نقشه‌ی نیروهای پنهان؛ گرداب‌های زیرآبی چگونه شکل می‌گیرند؟

مکانیسم شکل‌گیری این طوفان‌های مخرب در لایه‌های زیرین اقیانوس قطبی، یک پدیده‌ی پیچیده‌ی هیدرودینامیکی است که بر اساس تفاوت‌های چگالی بنا شده است.

ساختار لایه‌های آب:
در محیط‌های قطبی، معمولاً شاهد دو لایه‌ی متمایز آب در نزدیکی کف یخچال هستیم:

لایه‌ی سطحی (کم‌عمق): این لایه متشکل از آب بسیار سرد (نزدیک به نقطه انجماد) و نسبتاً شیرین است که از ذوب سطحی یخ‌های شناور و بارش ناشی می‌شود. این لایه سبک‌تر است.
لایه‌ی اعماق (عمیق‌تر): این لایه، بخشی از جریان‌های عمیق‌تر اقیانوسی است که آب گرم‌تر (نسبت به سطح) و به‌طور قابل توجهی شورتر را حمل می‌کند. آب شور چگالی بالاتری دارد.

فرایند ایجاد گرداب:
هنگامی‌که این دو توده، به‌خصوص در نزدیکی پایه‌های شناور یخچال، تحت تأثیر نوسانات فشاری ناشی از جزر و مد، وزش بادهای قوی در سطح، یا توپوگرافی کف اقیانوس، با هم برخورد می‌کنند، یک نیروی چرخشی عظیم پدید می‌آید. این نیرو ساختاری شبیه به یک گرداب (Eddy) یا تورتورنادو ایجاد می‌کند.

قطر این گرداب‌ها می‌تواند بسیار متغیر باشد، اما موارد گزارش‌شده گاهی به ۱۰ کیلومتر می‌رسد. این گرداب‌ها، مانند طوفان‌های جوی، ساختاری مارپیچ و روبه‌پایین دارند که در مسیر حرکتشان، آب‌های لایه‌های مختلف را با هم مخلوط کرده و جابه‌جا می‌کنند. تفاوت بزرگ در این است که برخی از این طوفان‌های زیردریایی به‌طور هدفمند خود را به زیر یخ‌تاق‌ها هدایت می‌کنند.

۴. نقش «یخ‌تاق‌ها» در پایداری یخچال‌ها

یخ‌تاق‌ها (Ice Shelves) سازه‌های حیاتی برای حفظ تعادل یخچال‌های عظیم هستند. آن‌ها اساساً بخش شناور یخچال هستند که از لبه‌ی خشکی منشأ گرفته و ده‌ها کیلومتر به داخل اقیانوس امتداد می‌یابند.

وظیفه حیاتی یخ‌تاق:
یخ‌تاق‌ها دو نقش اصلی ایفا می‌کنند:

تکیه‌گاه (Buttressing): آن‌ها مانند یک مهاربند یا سد عمل می‌کنند و سرعت حرکت و لغزش توده‌ی یخی اصلی (که روی خشکی قرار دارد) به سمت دریا را به‌شدت کاهش می‌دهند.
جلوگیری از ذوب زیرین: آن‌ها یک لایه‌ی محافظ در برابر آب‌های گرم اقیانوسی برای پایه‌ی یخ ایجاد می‌کنند.

حمله زیرسطحی:
مطالعه‌ی اخیر نشان داده است که طوفان‌های زیرسطحی نه از طریق ذوب سطحی یا افزایش دمای محیط اقیانوسی، بلکه مستقیماً به قلب این ضربه‌گیرها حمله می‌کنند — از پایین. این حمله از زیر، جایی است که هیچ چشم ماهواره‌ای یا سنسورهای سنتی برای مدت‌ها قادر به رصد آن نبودند. وقتی کف یخ‌تاق ذوب می‌شود، تکیه‌گاه سست شده و این امکان فراهم می‌شود که یخچال اصلی با سرعتی سرسام‌آور به درون آب سقوط کند.

۵. ذوب از پایین؛ سازوکار گرمایی پنهان

مکانیسم ذوب در ناحیه‌ای که طوفان به یخ‌تاق برخورد می‌کند، یک واکنش زنجیره‌ای با منشأ گرمایی است.

تبادل گرما و فشار:
هنگامی‌که گرداب به زیر یخ‌تاق می‌رسد، ساختار چرخشی آن سبب می‌شود که آب سرد و شیرین لایه‌ی بالایی به‌صورت مؤثر به کناره‌ها رانده شود. در عوض، آب گرم‌تر و بسیار متراکم‌تر لایه‌ی اعماق (که می‌تواند تا ۲+ درجه سانتی‌گراد دمای بیشتری نسبت به نقطه‌ی انجماد آب شیرین داشته باشد) به سمت کف یخ کشیده شود.

واکنش‌های فیزیکی:
تماس مستقیم این آب نسبتاً گرم با یخ، سبب ذوب سریع کف یخ‌تاق می‌گردد. این فرآیند، حباب‌های هوای فشرده‌ای که در ساختار یخ محبوس بوده‌اند را آزاد می‌کند. این آزادسازی ناگهانی حباب‌ها با فشار بالا، باعث ایجاد چندین اثر موضعی می‌شود:

کاهش موضعی فشار هیدرواستاتیک: این کاهش فشار باعث می‌شود نقطه‌ی ذوب یخ در آن ناحیه پایین‌تر آید و ذوب تسریع شود.
تبخیر جزئی (Cavitation): در نقاطی با سرعت جریان بسیار بالا، پدیده‌های کاویتاسیون رخ می‌دهد که در آن حباب‌های بخار به‌طور ناگهانی در آب تشکیل و فرو می‌پاشند و انرژی زیادی را آزاد می‌کنند که به سایش فیزیکی یخ کمک می‌کند.

۶. چرخه‌ی بازخوردی خطرناک

آنچه این طوفان‌ها را به‌شدت نگران‌کننده می‌سازد، این است که فرایند ذوب، خوراک چرخه‌ی خود را تأمین می‌کند و یک حلقه‌ی بازخورد مثبت (Positive Feedback Loop) ایجاد می‌شود.

مکانیسم تقویت خودکار:

تولید آب شیرین: ذوب کف یخ‌تاق، آب شیرین و سردی تولید می‌کند که در مجاورت آب شورتر قرار می‌گیرد.
تغییر چگالی: این ترکیب ناهمگن، چگالی موضعی آب را در ناحیه‌ی تماس تغییر می‌دهد. این تغییر، باعث اختلال در الگوی جریان گرداب می‌شود.
تقویت جریان: این اختلال، به‌نحوی عمل می‌کند که جریان مکش آب گرم‌تر از اعماق را قوی‌تر می‌سازد.
ذوب بیشتر: آب گرم‌تر بیشتر بالا کشیده می‌شود و نرخ ذوب افزایش می‌یابد.

این چرخه‌ی تکرارشونده، باعث می‌شود فرایند ذوب از انرژی خود تغذیه کند. مدل‌سازی‌های انجام‌شده توسط محققان نشان داد که چنین مکانیزمی می‌تواند در یک دوره‌ی زمانی نسبتاً کوتاه، یعنی کمتر از یک سال، ده‌ها میلیارد تن یخ را از بین ببرد و سرعت عقب‌نشینی خط زمینه‌ی دریا (Grounding Line) را چند برابر کند.

۷. داده‌های میدانی؛ از درون گرداب تا بیرون یخ‌تاق

برای تأیید مدل‌های تئوری، نیاز به اندازه‌گیری‌های مستقیم بود. در سال ۲۰۲۲، یک عملیات جسورانه توسط محققان دانشگاه ایالتی فلوریدا به رهبری دکتر کترین هنکاک (Dr. Catherine Hancock) انجام شد.

عملیات میدانی:
شناورهای رباتیک خودکار (AUVs) با قابلیت تحمل فشار بالا، به‌طور مستقیم وارد منطقه‌ی بسیار خطرناک زیر زبانه‌ی یخی استنکومب ویلز (Pine Island Glacier’s ice shelf tongue) شدند.

یافته‌های کلیدی:
داده‌های جمع‌آوری‌شده نشان دادند که فشار (Pressure) و دما (Temperature) در طول مسیر ربات‌ها به‌طور غیرقابل پیش‌بینی و شدید در نوسان هستند. این نوسانات، شاهدی مستقیم بر وجود تلاطم‌های چرخشی عظیم در زیر یخ بود. آن‌ها توانستند برای نخستین بار، الگویی سه‌بعدی از تعامل دقیق گرداب با بستر سنگی زیرین و کف یخ‌تاق ترسیم کنند. این شواهد مؤید آن است که پدیده در مقیاس‌های گوناگون رخ می‌دهد: از ساختارهای عظیم چرخشی با قطر تقریبی ۱۰ کیلومتر که فرآیندهای منطقه‌ای را کنترل می‌کنند، تا گردابه‌های کوچک‌تر و سریع‌تری با قطر چند متر که به‌طور لحظه‌ای ذوب نقطه‌ای ایجاد می‌کنند.

۸. مدل‌سازی ماتیا پوینلی؛ عددی که زنگ خطر را به صدا درآورد

یکی از تأثیرگذارترین کارهای اخیر، شبیه‌سازی جامع توسط ماتیا پوینلی (Mattia Poinelli) از دانشگاه کالیفرنیا در ارواین (UC Irvine) بود. او با بهره‌گیری از قدرت ابررایانه‌ها، کل سیستم هیدرودینامیکی توایتز و پاین‌آیلند را مدل‌سازی کرد.

نتایج مدل‌سازی:
پوینلی و تیمش توانستند اثر گرمایش ناشی از این طوفان‌های زیرسطحی را از تأثیرات بزرگ‌تر ناشی از تغییرات دمای عمومی اقیانوس جدا کنند. نتایج حیرت‌آور بود:

«طی یک بازه‌ی زمانی ۹ ماهه در شبیه‌سازی ما، طوفان‌های زیرسطحی به‌طور مستقیم مسئول حدود ۲۰٪ از کل نرخ ذوب یخ محاسبه‌شده در منطقه‌ی توایتز و پاین‌آیلند بودند.»

این عدد نشان می‌دهد که نادیده گرفتن این مکانیسم فیزیکی پنهان، به‌طور سیستماتیک پیش‌بینی‌های افزایش سطح آب را دست‌کم می‌گرفت. این کشف، دانشمندان را وادار کرد تا مدل‌های پیش‌بینی اقلیمی قبلی را با فوریت بازبینی کنند.

۹. پیامدهای اقلیمی جهانی

ادامه‌ی روند کنونی ذوب ناشی از این مکانیزم‌ها، پیامدهای گسترده‌ای برای اکوسیستم‌های جهانی و زیرساخت‌های انسانی دارد.

سناریوی فروپاشی یخ‌تاق:
اگر نرخ ذوب تقویت‌شده ادامه یابد، فروپاشی کامل یخ‌تاق‌های محافظ توایتز در بازه‌ی زمانی کوتاه‌تری نسبت به پیش‌بینی‌های چند دهه‌ی پیش، یعنی شاید در چند دهه‌ی آینده، اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. این رویداد، آغازگر زنجیره‌ای از افزایش سطح آب، تغییرات عمده در جریان‌های گرمایی اقیانوسی (مانند جریان‌های بازچرخشی قطب جنوب) و دگرگونی فاجعه‌بار زیست‌بوم دریایی خواهد بود.

تهدید شهرهای ساحلی:
افزایش تنها ۶۵ سانتی‌متری سطح دریاها که پتانسیل مستقیم توایتز است، برای شهرهای بزرگ تهدیدی وجودی محسوب می‌شود:

ایران: نواحی کم‌ارتفاع ساحلی خلیج فارس و دریای خزر با افزایش نفوذ آب شور و سیلاب‌های فصلی روبه‌رو خواهند شد.
جهانی: شهرهایی چون شانگهای، میامی، بنگلادش و بخش‌هایی از آمستردام با بحران دائمی سیلاب مواجه شده و نیاز به سرمایه‌گذاری‌های هنگفت در زیرساخت‌های دفاعی خواهند داشت.

۱۰. اثرات ثانویه؛ از شوری اقیانوس تا جابجایی زیستگاه‌ها

تأثیرات این ذوب سریع تنها به بالا آمدن سطح آب محدود نمی‌شود، بلکه ساختار شیمیایی و فیزیکی اقیانوس جهانی را دستخوش تغییر می‌کند.

اختلال در جریان‌های جهانی:
ورود حجم عظیمی از آب شیرین و سرد ناشی از ذوب، چگالی آب در اقیانوس جنوبی را کاهش می‌دهد. این تغییر چگالی می‌تواند در مناطق حساس، به‌ویژه در نزدیکی مناطقی که آب شیرین با آب‌های عمیق تلاقی می‌کند، باعث اختلال جدی در جریان‌های جهانی ترموهالاین، از جمله گلف‌استریم، شود. این امر می‌تواند منجر به الگوهای آب و هوایی شدیدتر و غیرقابل پیش‌بینی در عرض‌های جغرافیایی میانی شود.

تهدید گونه‌های قطبی:
گونه‌های دریایی قطبی به‌شدت به پایداری دمای آب وابسته هستند. کریل‌ها (منبع غذایی اصلی بسیاری از جانوران قطب)، پنگوئن‌های امپراتور و خوک‌های دریایی، همگی در معرض خطر نابودی زیستگاه‌هایشان هستند. کاهش ذخایر کریل به‌طور مستقیم امنیت غذایی وال‌ها و پرندگان دریایی را تهدید می‌کند.

۱۱. آینده‌ی مدل‌های اقلیمی

یکی از بزرگ‌ترین درس‌هایی که از این پژوهش گرفته می‌شود، محدودیت‌های مدل‌های اقلیمی فعلی است.

نیاز به ادغام متغیر جدید:
مدل‌های سنتی گرمایش زمین (GCMs) اغلب بر نیروهای محرکه‌ی جوی و اثرات تابشی خورشید تمرکز داشتند و پدیده‌ی طوفان‌های زیرسطحی را که یک فرایند هیدرودینامیکی پیچیده است، به‌طور کامل در معادلات خود لحاظ نکرده‌اند. افزودن این پارامتر جدید (ضریب اثر طوفان‌های زیرسطحی) می‌تواند نرخ افزایش سطح دریا را بین ۳۰ تا ۵۰ درصد بالاتر از پیش‌بینی‌های قبلی نشان دهد.

پیشرفت در فناوری پایش:
دانشمندان اکنون در پی توسعه‌ی سنسورهای پیشرفته‌ای هستند که بتوانند در برابر فشار و سرمای شدید مقاومت کرده و به‌صورت پیوسته (Real-Time) شرایط زیر یخ‌تاق‌ها را رصد کنند. هدف، نصب شبکه‌ای از سنسورهای فشار، دما و جریان است تا تغییرات دینامیکی در جریان‌های گرمایی ورودی به زیر یخ‌تاق‌ها ثبت شود.

۱۲. هشدار برای سیاست‌گذاران جهانی

افزایش شتاب ذوب، به‌ویژه با در نظر گرفتن این مکانیسم تقویت‌کننده‌ی خودکار، به معنای کاهش چشمگیر زمان واکنش بشر برای انطباق و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای است.

تغییر اولویت‌های انطباقی:
سازمان‌های محیط‌زیست پیشنهاد داده‌اند که کشورهای ساحلی باید در طرح‌های عمرانی خود، به‌ویژه در مورد زیرساخت‌های حیاتی مانند بنادر، نیروگاه‌ها و شبکه‌های حمل‌ونقل، تجدیدنظر کنند. برنامه‌ریزی برای عقب‌نشینی تدریجی از خطوط ساحلی آسیب‌پذیر و ساخت نوارهای حفاظتی (Seawalls) وسیع‌تر اکنون حیاتی است.

ضرب‌الاجل کربنی:
از منظر کاهش انتشار، این یافته‌ها مهر تأییدی بر لزوم دستیابی سریع‌تر به اهداف توافق پاریس است. تصویب توافق‌نامه‌های محدودکننده‌ی کربن با هدف رسیدن به خالص صفر تا سال ۲۰۳۵ (و نه ۲۰۵۰) اکنون از نظر علمی بسیار محکم‌تر توجیه می‌شود تا از تشدید این طوفان‌های زیرآبی جلوگیری شود.

۱۳. فناوری‌های پایش آینده

برای مقابله با عدم قطعیت‌های فیزیکی زیر آب، سرمایه‌گذاری در فناوری‌های سنجش از دور و نزدیک ضروری است.

سنسورهای هوشمند:
ربات‌های زیردریایی هوشمند (AUVs) با قابلیت مسیریابی مستقل و توانایی پردازش داده در محل، قادر خواهند بود تا نقاط داغ (Hot Spots) ذوب را شناسایی کنند. همچنین، ماهواره‌های مجهز به رادار نفوذگر یخ (Ice Penetrating Radar) می‌توانند ضخامت و میزان فرسایش یخ‌تاق‌ها را با دقت سانتی‌متری اندازه‌گیری کنند.

پروژه‌های بین‌المللی:
پروژه‌های بزرگی مانند Polar Sentinel 2050 که در اروپا در حال برنامه‌ریزی است، مأموریت دارند تا نقشه‌ی کامل و دینامیکی جریان‌های زیرسطحی قطب جنوب را تا سال ۲۰۳۰ منتشر کنند. این نقشه‌ها برای کالیبره کردن دقیق مدل‌های جهانی ضروری خواهند بود.

۱۴. نگاه فلسفی؛ سکوتی که فریاد می‌زند

در جهان پرهیاهوی فعالیت‌های روزمره‌ی انسان‌ها، این طوفان‌های خاموش و نامرئی که در اعماق منجمد زمین جریان دارند، شاید قوی‌ترین یادآوری باشند از اینکه اقلیم زمین با سرعت و شدت‌هایی فراتر از ادراک روزمره‌ی ما در حال تغییر است. ما تغییر را به‌خوبی نمی‌بینیم، زیرا منشأ آن از زیر سطح اقیانوس و در تاریکی است، نه از تغییرات آشکار جوی در سطح.

فروپاشی یخچال روز قیامت صرفاً یک هشدار علمی درباره‌ی هیدروگرافی اقیانوس‌ها نیست؛ این پدیده استعاره‌ای قدرتمند از محدودیت‌های قدرت ادراک و کنترل بشر در برابر سامانه‌های طبیعی بسیار بزرگ و پیچیده‌ای است که ما در طول چند قرن گذشته با انتشار کربن، آن‌ها را تحت فشار قرار داده‌ایم. سکوت اقیانوس، فریاد مرگ تدریجی یخ‌ها را پنهان کرده است.

۱۵. جمع‌بندی: پایان یخ در آغاز دریاست

پدیده‌ی کشف‌شده‌ی طوفان‌های زیردریایی، به‌مثابه‌ی یکی از حلقه‌های گمشده در فهم چرخه‌ی گرمایش زمین و ذوب یخچال‌های قطبی تلقی می‌شود. اکنون می‌دانیم که اقیانوس فقط یک دریافت‌کننده‌ی منفعل گرما نیست، بلکه درون آن ماشین‌هایی قدرتمند از انرژی‌های هیدرودینامیکی وجود دارد که مستقیماً یخ‌های حیاتی را از پایین می‌خورند و پایداری آن‌ها را از بین می‌برند.

اگر بشر نتواند همزمان انتشار کربن را به‌شکلی ریشه‌ای مهار کند و هم رصد دقیق این پدیده‌های زیرسطحی را افزایش دهد، احتمالاً زمان پیش‌بینی‌شده برای افزایش سطح آب به‌شدت کاهش می‌یابد. ساحل‌هایی که امروز انسان‌ها در آن‌ها زندگی می‌کنند، بر اساس مدل‌های اقلیمی محافظه‌کارانه‌ی دهه‌ی پیشین تخمین زده شده‌اند و ممکن است تا نیم‌قرن دیگر، در نقشه‌های جغرافیایی دچار تغییرات اساسی شوند.

سؤالات متداول (FAQ)

۱. یخچال روز قیامت کجاست؟
در غرب قطب جنوب، در منطقه‌ی دریای آمسوندسن؛ مساحت آن حدود ۱۹۰ هزار کیلومتر مربع است و اهمیت حیاتی در ثبات صفحات یخی قاره دارد.

۲. چرا آن را «روز قیامت» می‌نامند؟
زیرا فروپاشی کامل این توده یخی به‌تنهایی می‌تواند سطح دریاهای جهان را حدود ۶۵ سانتی‌متر بالا ببرد، که اثرات فاجعه‌باری بر مناطق ساحلی پرجمعیت خواهد داشت.

۳. طوفان زیردریایی چیست؟
یک گرداب چرخشی قدرتمند در اعماق اقیانوس است که به‌دلیل تفاوت در چگالی، دما و شوری آب‌های لایه‌های مختلف، به‌ویژه در نزدیکی پایه‌های یخچال‌ها شکل می‌گیرد.

۴. چگونه موجب ذوب یخ‌تاق می‌شود؟
این طوفان‌ها با بیرون راندن آب سرد سطحی، آب گرم‌تر و شورتر لایه‌های عمیق‌تر اقیانوس را به سمت کف یخ‌تاق می‌کشاند و ذوب از پایین را فعال می‌کنند.

۵. پژوهش اخیر توسط چه کسی انجام شد؟
پژوهش اصلی مدلسازی جامع توسط ماتیا پوینلی از دانشگاه کالیفرنیا ارواین (UC Irvine) و داده‌های میدانی توسط تیم دکتر کترین هنکاک از دانشگاه ایالتی فلوریدا انجام شده است.

۶. میزان مشارکت این طوفان‌ها در ذوب چقدر است؟
بر اساس مدل‌سازی‌های جدید، این طوفان‌ها مسئول حدود ۲۰ درصد از کل ذوب یخ در منطقه‌ی توایتز و پاین‌آیلند طی بازه‌ی ۹ ماهه هستند.

۷. آیا این پدیده قابل پیشگیری است؟
فرایند فعلی ذوب اجتناب‌ناپذیر است، اما شدت آن کاملاً وابسته به میزان گرمایش جهانی است. کاهش انتشار کربن، تنها راه برای جلوگیری از تقویت چرخه‌ی بازخوردی است.

۸. تأثیر بر زندگی انسان چیست؟
افزایش سیلاب‌های ساحلی، تهدید زیرساخت‌های شهری، تغییر الگوهای آب و هوایی منطقه‌ای به‌دلیل اختلال در جریان‌های اقیانوسی و مهاجرت‌های اقلیمی گسترده.

۹. آیا فناوری برای مشاهده‌ی مستقیم وجود دارد؟
بله، ربات‌های زیردریایی هوشمند (AUVs) برای کاوش مستقیم و رادارهای نفوذگر یخ برای سنجش ضخامت یخ‌تاق‌ها در حال توسعه و به‌کارگیری هستند.

۱۰. آینده‌ی پژوهش در این زمینه به کدام سو می‌رود؟
تمرکز بر توسعه‌ی مدل‌های اقلیمی نوین که مکانیسم‌های زیرسطحی را به درستی لحاظ کنند، و ایجاد شبکه‌های سنسوری دائمی برای پایش لحظه‌ای این نیروهای زیرآبی.

برچسب ها: کالیفرنیا

ورود / ثبت نام