هنری کویل با کمک هوش مصنوعی بازی 16 بیتی ساخت؛ مأموریتی برای نجات سبیل‌های جهان!

هنری کویل با کمک هوش مصنوعی بازی ۱۶ بیتی ساخت؛ مأموریتی برای نجات سبیل‌های جهان!

هنری کویل، بازیگر شناخته‌شده سینما، این بار به‌جای حضور در مقابل دوربین، سراغ دنیای بازی‌سازی رفته است. او با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی گوگل و امکانات لپ‌تاپ‌های گوگل‌بوک، یک بازی ویدیویی با سبک گرافیکی ۱۶ بیتی طراحی کرده که Mustache Protocol نام دارد. داستان این بازی با نگاهی طنزآمیز به ماجرای حذف دیجیتالی سبیل کویل در آثار سینمایی اشاره می‌کند و بازیکنان را در مأموریتی غیرمعمول برای نجات سبیل‌های سراسر جهان قرار می‌دهد.

در دنیای این بازی، گروهی از هنرمندان جلوه‌های ویژه قصد دارند تمام سبیل‌های روی کره زمین را از بین ببرند و شخصیت اصلی باید جلوی اجرای این نقشه را بگیرد. انتخاب چنین داستانی اتفاقی نیست؛ زیرا هنری کویل پیش‌تر به‌دلیل حذف دیجیتالی سبیلش از چهره سوپرمن در فیلم Justice League به یکی از سوژه‌های بحث‌برانگیز فضای مجازی تبدیل شده بود. اکنون او با استفاده از همان موضوع، ایده‌ای سرگرم‌کننده را به یک پروژه بازی‌سازی تبدیل کرده است.

Mustache Protocol؛ بازی متفاوت هنری کویل با کمک هوش مصنوعی

پروژه Mustache Protocol در قالب یک تجربه تبلیغاتی برای معرفی قابلیت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری گوگل‌بوک شکل گرفته است. گوگل از همکاری با این بازیگر استفاده کرده تا نشان دهد ابزارهای هوش مصنوعی چگونه می‌توانند فرایند طراحی و توسعه یک بازی ویدیویی را برای کاربران ساده‌تر کنند. در این پروژه، کویل از مجموعه‌ای از قابلیت‌های هوشمند بهره برده است تا ایده اولیه خود را به یک بازی با ظاهر و حال‌وهوای آثار کلاسیک ۱۶ بیتی تبدیل کند.

بازی‌های ۱۶ بیتی به سبک گرافیکی خاصی اشاره دارند که در نسل‌های قدیمی کنسول‌های بازی محبوبیت زیادی داشت. استفاده از این ظاهر در Mustache Protocol باعث شده پروژه، حال‌وهوایی نوستالژیک داشته باشد؛ با این تفاوت که بخش مهمی از مراحل طراحی آن با ابزارهای هوش مصنوعی انجام شده است. داستان طنزآمیز بازی نیز با فضای گرافیکی آن هماهنگی دارد و موضوع سبیل را به محور اصلی ماجراجویی تبدیل می‌کند.

ابزارهای گوگل چگونه به ساخت بازی کمک کردند؟

هنری کویل برای پیشبرد پروژه از چند قابلیت نرم‌افزاری گوگل‌بوک استفاده کرد. در مرحله پیش‌تولید، ابزار Rambler به او کمک کرد ایده‌های اولیه را سازمان‌دهی کند و ساختار مشخص‌تری برای پروژه در نظر بگیرد. این مرحله در تولید بازی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا پیش از ورود به طراحی شخصیت‌ها و برنامه‌نویسی، باید ایده اصلی، مسیر داستان و ویژگی‌های کلی تجربه بازی مشخص شوند.

در ادامه، کویل از ابزار Magic Pointer برای تنظیم و اصلاح ویژگی‌های بصری استفاده کرد. این قابلیت در شکل‌دادن به ظاهر پروژه نقش داشت و به او اجازه داد بخش‌های مختلف طراحی را با کمک ابزارهای هوشمند مدیریت کند. همچنین قابلیت Continue On برای انتقال پیوسته فعالیت‌ها میان گوشی اندرویدی و لپ‌تاپ به کار گرفته شد. به کمک این ویژگی، امکان ادامه‌دادن کار در دستگاه‌های مختلف فراهم می‌شود و کاربر برای جابه‌جایی میان ابزارها مجبور نیست تمام مراحل را از ابتدا انجام دهد.

در این پروژه، یک لپ‌تاپ اچ‌پی مدل گوگل‌بوک ۱۴ نیز مورد استفاده قرار گرفت. گوگل با نمایش این فرایند تلاش می‌کند قابلیت‌های دستگاه‌های مجهز به سیستم‌عامل و ابزارهای گوگل‌بوک را معرفی کند و نشان دهد که ترکیب سخت‌افزار مناسب و امکانات هوش مصنوعی می‌تواند در فعالیت‌های خلاقانه کاربرد داشته باشد.

تبدیل دستورهای متنی به سازوکارهای بازی

یکی از بخش‌های جالب پروژه، استفاده از سامانه Google Antigravity در کنار ابزارهای هوش مصنوعی مختلف است. هنری کویل با کمک این مجموعه توانست دستورهای متنی نوشته‌شده به زبان طبیعی را به بخش‌های اجرایی یک بازی ویدیویی تبدیل کند. به بیان دیگر، او برای تعریف برخی ویژگی‌های بازی به‌جای آنکه تمام مراحل را به‌صورت دستی انجام دهد، خواسته‌های خود را با متن توضیح داد و از ابزارهای هوشمند برای پیاده‌سازی آن‌ها کمک گرفت.

این روش می‌تواند فاصله میان ایده‌پردازی و اجرای فنی را کاهش دهد. برای مثال، سازنده می‌تواند ویژگی یک شخصیت، نوع حرکت یا عملکرد یک قدرت ویژه را توصیف کند و سپس از هوش مصنوعی برای تبدیل توضیحات به ساختار قابل‌استفاده در بازی کمک بگیرد. البته چنین فرایندی به معنای حذف کامل نیاز به طراحی، برنامه‌نویسی و بررسی فنی نیست؛ بلکه ابزارهای هوشمند بخشی از کارهای زمان‌بر را ساده‌تر می‌کنند.

گوگل برای نمایش جزئیات این تجربه، ویدئویی سه‌قسمتی منتشر کرده است. این مجموعه مراحل مختلف توسعه بازی را به تصویر می‌کشد؛ از طراحی شخصیت قهرمان و شکل‌دادن به ظاهر او گرفته تا برنامه‌نویسی قدرت‌های ویژه‌ای که از میم‌های اینترنتی الهام گرفته‌اند. ساخت موسیقی متن نیز یکی دیگر از بخش‌های نمایش‌داده‌شده در این ویدئوها است.

استفاده از میم‌های اینترنتی در طراحی قدرت‌های شخصیت‌ها، فضای طنزآمیز بازی را تقویت می‌کند و باعث می‌شود Mustache Protocol صرفا یک نمایش فنی از قابلیت‌های هوش مصنوعی نباشد. در واقع، گوگل تلاش کرده است جنبه سرگرم‌کننده و خلاقانه این فناوری را نیز در قالب یک پروژه قابل‌مشاهده نشان دهد.

بازی هنوز منتشر نشده است؛ اما برای خیریه کمک مالی جمع می‌کند

با وجود معرفی پروژه و انتشار ویدئوهای مربوط به مراحل ساخت آن، Mustache Protocol هنوز برای عموم کاربران قابل‌دسترسی نیست. بنابراین، علاقه‌مندان فعلا نمی‌توانند بازی را به‌صورت عمومی اجرا کنند. بااین‌حال، گوگل برای این پروژه یک برنامه خیریه در نظر گرفته است که قرار است در طول ماه جاری میلادی اجرا شود.

بر اساس تعهد اعلام‌شده از سوی گوگل، به‌ازای هر بار اجرای بازی، مبلغ ۱۱ دلار به یک کمپین خیریه اختصاص پیدا می‌کند. این شرکت برای مجموع کمک‌های مالی سقف ۵۰۰ هزار دلار تعیین کرده است. در نتیجه، هر بار اجرای Mustache Protocol می‌تواند در تأمین منابع مالی این برنامه نقش داشته باشد؛ البته میزان نهایی کمک‌ها به تعداد دفعات اجرای بازی و رسیدن به سقف تعیین‌شده وابسته خواهد بود.

منابع مالی جمع‌آوری‌شده قرار است برای حمایت از فعالیت‌های آگاهی‌بخش در حوزه سلامت روان مردان، پیشگیری از خودکشی و مبارزه با سرطان پروستات هزینه شوند. این موضوع به پروژه جنبه‌ای فراتر از یک کمپین تبلیغاتی می‌دهد و از ظرفیت توجه عمومی به یک بازی سرگرم‌کننده برای حمایت از مسائل مهم اجتماعی استفاده می‌کند.

ترکیب سرگرمی، هوش مصنوعی و مسئولیت اجتماعی

پروژه هنری کویل نمونه‌ای از کاربردهای خلاقانه هوش مصنوعی در صنعت سرگرمی است. ابزارهای جدید می‌توانند به افرادی که ایده‌های بازی‌سازی دارند کمک کنند تا بدون انجام تمام مراحل پیچیده به شکل سنتی، نمونه اولیه‌ای از طرح خود بسازند. البته تولید یک بازی کامل و حرفه‌ای همچنان به مهارت‌های فنی، طراحی دقیق و آزمایش‌های متعدد نیاز دارد؛ اما ابزارهایی مانند Google Antigravity می‌توانند شروع کار را آسان‌تر کنند.

از سوی دیگر، انتخاب موضوع سبیل و ارتباط آن با تجربه سینمایی هنری کویل، به این پروژه هویت مشخصی داده است. گوگل نیز با پیوندزدن آن به یک کمپین خیریه، تلاش کرده است توجه مخاطبان را به موضوع سلامت مردان جلب کند. به این ترتیب، Mustache Protocol هم یک تجربه تبلیغاتی برای معرفی قابلیت‌های گوگل‌بوک محسوب می‌شود و هم نمونه‌ای سرگرم‌کننده از همکاری انسان و هوش مصنوعی در خلق محتوای دیجیتال است.