چرا بازدهی طلای 18 عیار بیشتر از رشد اونس جهانی طلاست؟

چرا بازدهی طلای 18 عیار از رشد قیمت جهانی طلا بیشتر است؟

بازار طلا در ایران همیشه دقیقاً هم‌مسیر با بازارهای بین‌المللی حرکت نمی‌کند. ممکن است قیمت اونس جهانی در یک بازه زمانی کاهش پیدا کند، اما در همان مدت قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار در بازار داخلی افزایش قابل توجهی داشته باشد. اتفاقی که در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ رخ داد، نمونه روشنی از همین تفاوت بود. در شرایطی که طلای جهانی طی شش ماه اول سال میلادی و شمسی مورد بررسی، افت محدودی را تجربه کرد، قیمت طلای ۱۸ عیار در ایران رشد قابل توجهی داشت و بازدهی آن به مراتب بیشتر از تغییرات اونس جهانی شد.

این اختلاف در نگاه اول شاید عجیب به نظر برسد. وقتی ماده اولیه مورد معامله همان طلاست، چرا قیمت آن در دو بازار مسیر متفاوتی را طی می‌کند؟ پاسخ این پرسش را باید در ساختار قیمت‌گذاری طلا در ایران جست‌وجو کرد. قیمت طلای داخلی فقط به ارزش طلا در بازار جهانی وابسته نیست و نرخ تبدیل ارز نیز نقش بسیار مهمی در تعیین قیمت نهایی آن دارد. به همین دلیل، حتی کاهش قیمت اونس جهانی هم لزوماً به معنای ارزان شدن طلا در بازار ایران نیست.

در واقع، برای تحلیل بازدهی طلای ۱۸ عیار باید دست‌کم دو متغیر اصلی یعنی قیمت اونس جهانی طلا و نرخ دلار در بازار آزاد ایران را هم‌زمان بررسی کرد. در کنار این دو عامل، متغیرهایی مانند حباب بازار، میزان عرضه و تقاضا، شرایط اقتصادی، انتظارات تورمی و وضعیت بازار داخلی نیز می‌توانند روی قیمت اثر بگذارند. با این حال، در بازه مورد بررسی، تغییرات نرخ ارز مهم‌ترین عاملی بود که باعث شد عملکرد طلای داخلی از اونس جهانی فاصله بگیرد.

بازدهی طلای ۱۸ عیار در نیمه نخست سال ۱۴۰۵

برای درک بهتر اتفاقی که در بازار طلا رخ داده است، ابتدا باید قیمت‌های ابتدای سال و پایان شهریور را با یکدیگر مقایسه کنیم. بر اساس داده‌های مطرح‌شده برای این دوره، هر گرم طلای ۱۸ عیار در ابتدای فروردین ۱۴۰۵ حدود ۱۷ میلیون و ۴۲۹ هزار و ۹۰۰ تومان قیمت داشت. این رقم در پایان شهریور به حدود ۲۳ میلیون و ۹۳۹ هزار تومان رسید.

بنابراین قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار طی شش ماه حدود ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان افزایش پیدا کرد. محاسبه درصد تغییر این دو عدد نشان می‌دهد که طلای ۱۸ عیار در این بازه حدود ۳۷.۳ درصد رشد کرده است. چنین بازدهی در یک دوره شش‌ماهه، به‌خصوص در مقایسه با تغییرات بازار جهانی، قابل توجه محسوب می‌شود.

اما زمانی که همین بازه را برای اونس جهانی بررسی می‌کنیم، تصویر کاملاً متفاوتی به دست می‌آید. قیمت هر اونس طلا که در ابتدای سال حدود ۴ هزار و ۴۹۱.۱۵ دلار بود، در پایان شهریور به حدود ۴ هزار و ۳۵۹.۵۳ دلار رسید. بنابراین اونس جهانی در این مدت نه‌تنها رشد نکرد، بلکه حدود ۲.۹ درصد کاهش داشت.

در نتیجه، دو بازار در نیمه نخست سال مسیرهایی تقریباً معکوس را تجربه کردند. طلای جهانی نزدیک به سه درصد کاهش یافت، اما طلای ۱۸ عیار در بازار ایران بیش از ۳۷ درصد افزایش قیمت داشت. این اختلاف را نمی‌توان با تغییر عیار یا تفاوت ماهیت طلا توضیح داد؛ بلکه عامل اصلی، تفاوت واحد پول و به‌خصوص تغییر نرخ ارز در داخل کشور است.

چرا اونس جهانی به‌تنهایی قیمت طلای ایران را تعیین نمی‌کند؟

یکی از اشتباهات رایج هنگام بررسی بازار طلا این است که تصور کنیم قیمت طلای داخلی باید دقیقاً از قیمت اونس جهانی پیروی کند. چنین تصوری زمانی می‌تواند درست باشد که نرخ ارز ثابت بماند. اما در اقتصادی مانند ایران، تغییرات نرخ دلار می‌تواند اثر نوسانات اونس را تقویت یا خنثی کند.

اونس جهانی قیمت طلا را بر اساس دلار آمریکا نشان می‌دهد. برای اینکه ارزش هر گرم طلا در بازار ایران مشخص شود، قیمت جهانی باید به واحد پول داخلی تبدیل شود. بنابراین اگر قیمت اونس ثابت بماند اما ارزش دلار در برابر تومان افزایش پیدا کند، قیمت طلای داخلی نیز معمولاً تحت فشار افزایشی قرار خواهد گرفت.

موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که نرخ دلار با سرعت بالایی افزایش یابد. در چنین شرایطی حتی اگر اونس جهانی اندکی افت کند، افزایش نرخ ارز می‌تواند اثر آن افت را جبران کند. اگر رشد دلار از میزان کاهش اونس بیشتر باشد، نتیجه نهایی حتی می‌تواند افزایش قابل توجه قیمت طلای داخلی باشد.

به زبان ساده، قیمت طلای ۱۸ عیار در ایران حاصل ترکیب ارزش جهانی طلا با نرخ تبدیل دلار به تومان است. بنابراین برای بررسی روند بازار داخلی باید به جای تمرکز روی یک نمودار، دست‌کم نمودار اونس و دلار را هم‌زمان زیر نظر گرفت.

دلار؛ متغیری که معادله را تغییر داد

در نیمه نخست سال ۱۴۰۵، مهم‌ترین اتفاق برای توضیح افزایش قیمت طلای داخلی، جهش نرخ دلار بود. قیمت دلار بازار آزاد در ابتدای فروردین حدود ۱۵۸ هزار و ۷۸۰ تومان گزارش شده بود. این رقم در پایان شهریور به حدود ۲۳۳ هزار و ۲۰۰ تومان رسید.

به این ترتیب، نرخ دلار در مدت شش ماه حدود ۴۶.۸ درصد افزایش پیدا کرد. مقایسه این رقم با کاهش ۲.۹ درصدی اونس جهانی نشان می‌دهد که چرا طلای داخلی توانست برخلاف روند بازار جهانی حرکت کند.

فرض کنید قیمت جهانی طلا اندکی کاهش پیدا کند، اما هم‌زمان دلار حدود ۴۷ درصد گران شود. حتی با وجود افت اونس، ارزش همان مقدار طلایی که با دلار قیمت‌گذاری می‌شود، در واحد پول داخلی افزایش پیدا خواهد کرد. به همین دلیل، رشد نرخ ارز توانست فشار ناشی از افت اونس را خنثی کند و در نهایت افزایش قیمت طلای ۱۸ عیار را رقم بزند.

البته درصد رشد طلای داخلی دقیقاً برابر با درصد رشد دلار نیست؛ زیرا اونس جهانی نیز در همین مدت تغییر کرده است و عوامل دیگری نیز بر قیمت بازار اثر می‌گذارند. با این حال، مقایسه اعداد نشان می‌دهد که نرخ ارز در این دوره نقش بسیار پررنگ‌تری از نوسان اونس داشته است.

فرمول قیمت‌گذاری طلا در ایران به زبان ساده

برای درک رابطه میان این متغیرها می‌توان قیمت طلا را به شکل ساده‌شده بررسی کرد. در بازار ایران، ارزش تقریبی طلای خام از قیمت جهانی اونس، نرخ دلار و مقدار طلای خالص موجود در هر گرم به دست می‌آید. برای تبدیل قیمت اونس به قیمت هر گرم، ابتدا باید قیمت یک اونس را بر وزن استاندارد اونس تروا تقسیم کرد و سپس نرخ دلار را در آن ضرب کرد.

پس از آن، با توجه به عیار طلا، ارزش مربوط به طلای ۱۸ عیار محاسبه می‌شود. طلای ۱۸ عیار معمولاً دارای ۷۵ درصد طلای خالص است و بخش باقی‌مانده از فلزات دیگر تشکیل می‌شود. البته قیمت معاملاتی بازار می‌تواند تحت تأثیر هزینه‌های جانبی، اجرت، مالیات، حباب و شرایط عرضه و تقاضا نیز قرار بگیرد.

به همین دلیل، اگر بخواهیم رابطه را بسیار ساده بیان کنیم، می‌توان گفت:

قیمت طلای داخلی ≈ قیمت اونس جهانی × نرخ دلار × ضریب تبدیل و عیار

این رابطه به‌تنهایی تمام جزئیات بازار را توضیح نمی‌دهد، اما برای درک علت اختلاف بازدهی میان بازار جهانی و داخلی بسیار مفید است.

اگر اونس جهانی ۱۰ درصد افزایش پیدا کند و دلار ثابت بماند، انتظار می‌رود قیمت طلای داخلی نیز تحت تأثیر آن افزایش یابد. اگر دلار ۱۰ درصد رشد کند و اونس ثابت باشد، باز هم فشار افزایشی بر قیمت طلای داخلی ایجاد می‌شود. حال اگر هر دو عامل هم‌زمان رشد کنند، اثر ترکیبی آنها می‌تواند افزایش بیشتری را به وجود آورد.

در طرف مقابل، اگر اونس کاهش پیدا کند اما دلار با سرعت بیشتری رشد کند، نتیجه نهایی همچنان می‌تواند مثبت باشد. دقیقاً همین شرایط باعث شد در نیمه نخست سال ۱۴۰۵، عملکرد طلای ۱۸ عیار از اونس جهانی فاصله زیادی بگیرد.

بهار ۱۴۰۵؛ زمانی که طلای داخلی هم افت کرد

روند بازار در تمام شش ماه نخست سال یکسان نبود. بررسی جزئی‌تر نشان می‌دهد که بهار شرایط متفاوتی نسبت به تابستان داشت. در ماه‌های ابتدایی سال، اونس جهانی از محدوده ۴ هزار و ۴۹۱ دلار کاهش پیدا کرد و تا حدود ۴ هزار و ۱۶۰ دلار پایین آمد.

از طرف دیگر، نرخ دلار در بازار آزاد طی این دوره تغییر شدیدی نداشت. بنابراین عامل ارزی نتوانست افت اونس را جبران کند. در چنین شرایطی طبیعی بود که قیمت طلای ۱۸ عیار نیز تحت فشار نزولی قرار بگیرد.

در پایان خرداد، قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار به حدود ۱۶ میلیون و ۱۶۰ هزار و ۲۰۰ تومان رسید. بنابراین برخلاف نتیجه‌ای که در پایان شهریور مشاهده می‌شود، بازار طلا در فصل بهار عملکرد صعودی قدرتمندی نداشت.

این بخش از روند بازار یک نکته مهم را نشان می‌دهد: طلای داخلی در برابر کاهش اونس جهانی کاملاً بی‌تفاوت نیست. اگر نرخ دلار ثابت بماند یا رشد محدودی داشته باشد، افت قیمت جهانی می‌تواند خود را در بازار ایران نیز نشان دهد. در نتیجه، نمی‌توان گفت دلار همیشه اثر اونس را از بین می‌برد؛ بلکه قدرت هر یک از این دو متغیر در مقاطع مختلف تعیین‌کننده است.

تابستان؛ آغاز موج جدید افزایش قیمت

با ورود به تابستان، شرایط تغییر کرد. نرخ دلار حرکت صعودی قدرتمندتری را آغاز کرد و از محدوده ۱۵۹ هزار تومان به سطوح بالاتر رسید. این تغییر، معادله بازار طلا را نیز دگرگون کرد.

حتی اگر اونس جهانی در همین زمان افزایش قابل توجهی نداشت، رشد نرخ ارز به‌تنهایی می‌توانست فشار زیادی برای افزایش قیمت طلای داخلی ایجاد کند. به همین دلیل، قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار در تابستان وارد روند صعودی شد و فاصله میان قیمت ابتدای سال و پایان شهریور به‌تدریج افزایش پیدا کرد.

در واقع، می‌توان گفت نقطه تفاوت اصلی عملکرد بازار طلا در بهار و تابستان، نه فقط در وضعیت اونس، بلکه در رفتار نرخ ارز قرار داشت. زمانی که دلار آرام‌تر بود، افت اونس توانست روی طلای داخلی اثر بگذارد؛ اما زمانی که دلار با سرعت بیشتری افزایش یافت، اثر آن بر قیمت داخلی به‌مراتب قوی‌تر شد.

این موضوع برای تحلیل بازار آینده نیز اهمیت دارد. اگر کسی فقط نمودار اونس جهانی را مشاهده کند، ممکن است انتظار کاهش قیمت طلای داخلی را داشته باشد؛ اما بدون بررسی هم‌زمان نرخ ارز، چنین تحلیلی تصویر کاملی از بازار ایران ارائه نمی‌دهد.

چرا رشد طلای داخلی دقیقاً برابر رشد دلار نبود؟

ممکن است این سؤال مطرح شود که اگر دلار حدود ۴۶.۸ درصد رشد کرده، چرا طلای ۱۸ عیار حدود ۳۷.۳ درصد افزایش داشته است؟ پاسخ به این پرسش در تأثیر هم‌زمان عوامل مختلف قرار دارد.

نخست اینکه اونس جهانی در این بازه حدود ۲.۹ درصد کاهش پیدا کرد. بنابراین بخشی از اثر افزایشی دلار با کاهش ارزش جهانی طلا خنثی شد. دوم اینکه قیمت بازار طلا الزاماً یک رابطه خطی و کاملاً ساده با نرخ ارز ندارد. عرضه و تقاضا، شرایط معامله، حباب، اختلاف قیمت خرید و فروش و انتظارات فعالان بازار نیز می‌توانند باعث شوند قیمت واقعی از مقدار محاسبه‌شده فاصله بگیرد.

همچنین باید توجه داشت که اعداد مربوط به ابتدای سال و پایان شهریور فقط دو نقطه از یک نمودار هستند. در طول این شش ماه، قیمت طلا بارها افزایش و کاهش داشته و سرمایه‌گذاری در هر روز می‌توانست بازدهی متفاوتی ایجاد کند.

بنابراین عدد ۳۷.۳ درصد را باید بازدهی محاسبه‌شده میان دو نقطه مشخص دانست، نه تضمین عملکرد طلا در تمام دوره‌های مشابه. همین نکته درباره نرخ دلار و اونس جهانی نیز صادق است.

نقش انتظارات تورمی در بازار طلا

علاوه بر نرخ ارز و اونس، انتظارات تورمی نیز می‌تواند روی رفتار بازار طلا اثر بگذارد. زمانی که فعالان اقتصادی انتظار افزایش سطح عمومی قیمت‌ها یا کاهش قدرت خرید پول داخلی را دارند، ممکن است تقاضا برای دارایی‌هایی مانند طلا و ارز افزایش پیدا کند.

افزایش تقاضا می‌تواند به رشد قیمت منجر شود و خود به عاملی برای تقویت انتظارات تبدیل شود. در چنین فضایی، بازار طلا ممکن است پیش از آنکه تغییرات جدیدی در اونس جهانی رخ دهد، تحت تأثیر تحولات داخلی حرکت کند.

این مسئله یکی از دلایلی است که باعث می‌شود بازار طلای ایران را نتوان صرفاً با استفاده از نمودار بازار جهانی تحلیل کرد. اونس جهانی بیشتر تحت تأثیر عوامل بین‌المللی مانند نرخ بهره آمریکا، ارزش دلار، سیاست بانک‌های مرکزی، شرایط اقتصادی جهان و تقاضای سرمایه‌گذاری قرار دارد؛ در حالی که طلای داخلی علاوه بر این عوامل، به متغیرهای اقتصادی و ارزی داخل کشور نیز واکنش نشان می‌دهد.

آیا افزایش طلای ۱۸ عیار در نیمه دوم سال ادامه پیدا می‌کند؟

پاسخ قطعی به این پرسش ممکن نیست، زیرا قیمت طلا به مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی وابسته است. با این حال می‌توان چند سناریوی فرضی را برای بررسی مسیر احتمالی بازار در نظر گرفت.

در سناریوی نخست، فرض کنیم نرخ دلار در نیمه دوم سال همچنان روند افزایشی خود را حفظ کند و در مجموع حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد دیگر رشد داشته باشد. در این حالت، نرخ دلار می‌تواند از محدوده ۲۳۳ هزار تومان به حدود ۲۵۵ تا ۲۶۵ هزار تومان برسد.

اگر در همین زمان اونس جهانی در محدوده حدود ۴ هزار و ۴۰۰ دلار تثبیت شود، اثر رشد نرخ ارز می‌تواند قیمت طلای ۱۸ عیار را در مسیر افزایشی قرار دهد. بر اساس برآورد مطرح‌شده در متن اولیه، در چنین شرایطی محدوده ۲۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تا ۲۷ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان برای هر گرم می‌تواند به‌عنوان یک سناریوی محاسباتی مطرح باشد.

تأکید بر واژه «سناریو» ضروری است؛ زیرا این ارقام پیش‌بینی قطعی قیمت نیستند و تحقق آنها به رفتار واقعی دلار، اونس، تقاضا و شرایط بازار بستگی دارد.

سناریوی دوم؛ افت اونس و ثبات دلار

حالت دیگری را در نظر بگیریم که قیمت اونس جهانی کاهش پیدا کند و به زیر ۴ هزار و ۲۰۰ دلار برسد، اما نرخ دلار در محدوده ۲۳۰ هزار تومان باقی بماند.

در این وضعیت، عامل ارزی دیگر قدرت کافی برای جبران افت اونس را نخواهد داشت. بنابراین قیمت طلای ۱۸ عیار می‌تواند تحت فشار قرار بگیرد و بخشی از رشد قبلی خود را پس بدهد.

در سناریوی مطرح‌شده، امکان عقب‌نشینی قیمت تا محدوده ۲۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به ازای هر گرم مورد توجه قرار گرفته است. البته این عدد نیز یک برآورد سناریویی است و نمی‌توان آن را به‌عنوان سطح قطعی آینده بازار در نظر گرفت.

اگر هم‌زمان با کاهش اونس، دلار نیز کاهش پیدا کند، فشار نزولی می‌تواند بیشتر شود. در مقابل، اگر اونس افت کند اما دلار رشد قابل توجهی داشته باشد، احتمالاً اثر منفی کاهش قیمت جهانی تا حدی یا حتی به‌طور کامل خنثی خواهد شد.

اگر دلار و اونس هر دو افزایش پیدا کنند چه می‌شود؟

سناریوی دیگری نیز وجود دارد که در آن هر دو متغیر اصلی بازار یعنی دلار و اونس جهانی طلا هم‌زمان افزایش پیدا کنند. چنین شرایطی از نظر محاسباتی می‌تواند فشار افزایشی بیشتری بر طلای داخلی وارد کند.

برای نمونه، اگر قیمت اونس افزایش پیدا کند و هم‌زمان نرخ دلار نیز بالا برود، قیمت طلای ۱۸ عیار از دو مسیر مختلف تحت تأثیر مثبت قرار خواهد گرفت. در این حالت، حتی بدون تغییر قابل توجه در عوامل داخلی، ارزش طلای خام به تومان افزایش می‌یابد.

با این حال، میزان رشد نهایی الزاماً برابر مجموع درصد افزایش دلار و اونس نیست. رابطه میان این متغیرها به‌صورت ضربی است و علاوه بر آن، قیمت بازار با عوامل دیگری نیز تعدیل می‌شود.

از طرف دیگر، افزایش شدید قیمت می‌تواند تقاضای مصرفی را کاهش دهد و رفتار خریداران و فروشندگان را تغییر دهد. بنابراین حتی در صورت فراهم بودن زمینه افزایش قیمت، مسیر بازار ممکن است کاملاً خطی نباشد.

محدوده ۲۵۰ هزار تومان برای دلار چرا مهم است؟

در تحلیل ارائه‌شده برای نیمه دوم سال، محدوده ۲۵۰ هزار تومان برای نرخ دلار اهمیت زیادی پیدا می‌کند. دلیل آن این است که عبور یا عدم عبور دلار از چنین سطحی می‌تواند در ترکیب با روند اونس، تصویر متفاوتی از بازار طلای داخلی ایجاد کند.

اگر دلار در اطراف این محدوده تثبیت شود، قیمت طلای ۱۸ عیار بیشتر به رفتار اونس جهانی وابسته خواهد شد. اما اگر نرخ ارز از این محدوده عبور کند و روند صعودی خود را ادامه دهد، حتی کاهش محدود اونس نیز ممکن است نتواند اثر افزایشی دلار را کاملاً خنثی کند.

در نتیجه، برای کسی که روند بازار طلا را دنبال می‌کند، مشاهده نمودار دلار در کنار نمودار اونس اهمیت زیادی دارد. بررسی جداگانه هر یک از این دو متغیر می‌تواند تصویری ناقص ایجاد کند.

همچنین باید توجه داشت که سطوح قیمتی مانند ۲۵۰ هزار تومان به‌خودی‌خود تضمین‌کننده تغییر روند نیستند. بازار می‌تواند برای مدتی در یک محدوده نوسان کند یا در صورت وقوع رویدادهای اقتصادی و سیاسی، مسیر متفاوتی در پیش بگیرد.

آیا طلای ۱۸ عیار همیشه از اونس جهانی بازدهی بیشتری دارد؟

خیر. اتفاقی که در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ رخ داد، نتیجه شرایط خاص همان دوره بود و نمی‌توان از آن یک قانون همیشگی ساخت.

اگر نرخ دلار در ایران ثابت بماند، تغییرات اونس جهانی تأثیر مستقیم‌تری روی طلای داخلی خواهد داشت. اگر دلار کاهش پیدا کند، حتی افزایش اونس نیز ممکن است اثر محدودتری بر قیمت طلای داخلی داشته باشد. در مقابل، زمانی که دلار با سرعت بیشتری افزایش پیدا می‌کند، طلای داخلی می‌تواند حتی در شرایط افت اونس نیز رشد کند.

بنابراین بهتر است به جای این تصور که طلای داخلی همیشه عملکردی بهتر از طلای جهانی دارد، رابطه میان این دو بازار را در هر بازه زمانی جداگانه بررسی کنیم.

بازدهی ۳۷.۳ درصدی طلای ۱۸ عیار در شش ماه نخست سال ۱۴۰۵ و افت ۲.۹ درصدی اونس جهانی، یک نمونه روشن از تأثیر نرخ ارز بر دارایی‌های وابسته به دلار در اقتصاد ایران است. این اختلاف بیشتر از آنکه به تفاوت ماهیت طلا مربوط باشد، ناشی از تفاوت واحد پول و تغییر شدید نرخ تبدیل ارز بوده است.

جمع‌بندی؛ کلید تحلیل طلا در ایران کجاست؟

روند بازار در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ نشان داد که برای تحلیل قیمت طلای ۱۸ عیار نمی‌توان فقط به اونس جهانی نگاه کرد. قیمت طلای داخلی از ترکیب چند عامل شکل می‌گیرد که در میان آنها اونس جهانی و نرخ دلار دو متغیر اصلی هستند.

در این دوره، اونس جهانی از حدود ۴ هزار و ۴۹۱ دلار به ۴ هزار و ۳۵۹ دلار کاهش پیدا کرد و حدود ۲.۹ درصد افت داشت. در مقابل، دلار بازار آزاد از حدود ۱۵۸ هزار و ۷۸۰ تومان به ۲۳۳ هزار و ۲۰۰ تومان رسید و رشد نزدیک به ۴۶.۸ درصدی را تجربه کرد. نتیجه نهایی این ترکیب، افزایش قیمت طلای ۱۸ عیار از حدود ۱۷ میلیون و ۴۲۹ هزار و ۹۰۰ تومان به ۲۳ میلیون و ۹۳۹ هزار تومان و ثبت بازدهی حدود ۳۷.۳ درصدی بود.

بررسی عملکرد فصلی نیز همین موضوع را تأیید می‌کند. در بهار، کاهش اونس و ثبات نسبی دلار باعث شد طلای داخلی نیز افت کند و در پایان خرداد به محدوده ۱۶ میلیون و ۱۶۰ هزار تومان برسد. اما در تابستان، رشد سریع‌تر دلار شرایط را تغییر داد و طلای ۱۸ عیار وارد موج صعودی شد.

بنابراین اگر هدف، بررسی مسیر احتمالی بازار در نیمه دوم سال باشد، تنها دنبال کردن قیمت جهانی طلا کافی نیست. نرخ دلار، روند تورم، انتظارات فعالان بازار، شرایط اقتصادی، عرضه و تقاضا و تحولات بین‌المللی همگی باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.

سناریوهای احتمالی نیز نشان می‌دهند که آینده قیمت طلای ۱۸ عیار به شدت به ترکیب رفتار دلار و اونس وابسته است. رشد ۱۰ تا ۱۵ درصدی دلار در کنار تثبیت اونس در حوالی ۴ هزار و ۴۰۰ دلار می‌تواند زمینه رسیدن قیمت طلای داخلی به محدوده‌های بالاتر را فراهم کند؛ در حالی که افت اونس به زیر ۴ هزار و ۲۰۰ دلار در صورت ثبات دلار می‌تواند زمینه اصلاح قیمت را ایجاد کند.

در نهایت، مهم‌ترین نکته این است که بازدهی طلای ۱۸ عیار را نباید با مشاهده یک متغیر توضیح داد. بازار ایران در واقع محل تلاقی قیمت جهانی طلا و ارزش پول داخلی است. به همین دلیل، ممکن است در یک دوره طلای جهانی کاهش پیدا کند اما طلای داخلی افزایش یابد؛ همان‌طور که ممکن است در دوره‌ای دیگر رشد اونس با ثبات یا کاهش دلار خنثی شود.

آنچه در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ رخ داد، بیش از هر چیز نشان‌دهنده قدرت نرخ ارز در تعیین قیمت دارایی‌های دلاری در بازار ایران بود. از این منظر، برای ارزیابی بازدهی طلای ۱۸ عیار تا پایان سال نیز رصد هم‌زمان دلار و اونس اهمیت بیشتری از تمرکز بر یکی از آنها به‌تنهایی خواهد داشت. با این حال، هیچ‌یک از سناریوهای قیمتی مطرح‌شده قطعی نیستند و تغییر شرایط اقتصادی یا بازارهای داخلی و جهانی می‌تواند مسیر واقعی قیمت طلا را متفاوت از برآوردهای فعلی رقم بزند.