شگفت‌انگیزترین سفر ۲۰۰ ساله عکاسی: از اولین تصویر جهان در فرانسه تا آینده مرموز هوش مصنوعی!

200 سالگی عکاسی در فرانسه: از تولد تصویر تا چشم‌انداز هوش مصنوعی

فرانسه، مهد هنر و فرهنگ، در آستانه رویدادی بی‌سابقه قرار گرفته است: دویستمین سالگرد ثبت اولین تصویر ثابت تاریخ. این کشور نه تنها میزبان تولد یکی از انقلابی‌ترین اختراعات بشر بوده، بلکه اکنون خود را برای برگزاری جشنی ملی و دو ساله آماده می‌کند که قرار است میراث غنی عکاسی را از نخستین لحظات تا پیچیدگی‌های آینده‌ای که با هوش مصنوعی گره خورده است، گرامی بدارد. این مقاله به بررسی عمیق این جشن، ریشه‌های تاریخی عکاسی در فرانسه، نقش پیشگامان، و چالش‌ها و فرصت‌های دوران نوین می‌پردازد.

تولد یک هنر و علم: ریشه‌های عکاسی در فرانسه

داستان عکاسی با کنجکاوی‌های علمی و هنری در فرانسه آغاز شد. پیش از آنکه تصویری ثبت شود، ایده‌ها و آزمایش‌هایی در جریان بود که زمینه را برای این انقلاب بصری فراهم کرد. قرن‌ها بود که هنرمندان و دانشمندان با پدیده “اتاق تاریک” (Camera Obscura) آشنا بودند؛ جعبه‌ای تاریک با سوراخی ریز که نور از آن عبور کرده و تصویری معکوس از دنیای بیرون را بر دیوار مقابل منعکس می‌کرد. این ابزار برای نقاشان در ترسیم چشم‌اندازها و پرتره‌ها بسیار مفید بود، اما چالش اصلی این بود که چگونه می‌توان این تصویر موقت را برای همیشه “ثابت” کرد.

اوایل قرن نوزدهم، عصر روشنگری و انقلاب صنعتی، زمینه‌ساز پیشرفت‌های علمی بی‌شماری بود. در این دوره، علاقه به شیمی و فیزیک افزایش یافته بود و دانشمندان به دنبال راه‌هایی برای ثبت پدیده‌های نوری بودند. در این میان، یک نام برجسته شد که مسیر تاریخ را برای همیشه تغییر داد: ژوزف نیسه‌فور نیپس (Joseph Nicéphore Niépce).

نیکفور نیپس: پدر عکاسی و ثبت اولین تصویر ماندگار

ژوزف نیسه‌فور نیپس، متولد ۷ مارس ۱۷۶۵ در شهر شالون سور سائون (Chalon-sur-Saône) فرانسه، مردی دانشمند و مخترع بود که علاقه وافری به سنگ‌نگاری (لیتوگرافی) داشت. او در تلاش بود تا روشی را ابداع کند که به او امکان تکثیر تصاویر بدون نیاز به مهارت نقاشی را بدهد. نیپس از طریق آزمایش‌های بی‌وقفه با مواد حساس به نور، به خصوص قیر یهودا (bitumen of Judea)، به کشفی تاریخی دست یافت. قیر یهودا ماده‌ای است که در مواجهه با نور سخت می‌شود و در قسمت‌های بدون نور نرم باقی می‌ماند.

پس از سال‌ها آزمایش و شکست‌های متعدد، نیپس در سال ۱۸۲۶ یا ۱۸۲۷ موفق به ثبت تصویری شد که امروز آن را به عنوان “منظره‌ای از پنجره‌ی لو گرا” (View from the Window at Le Gras) می‌شناسیم. این تصویر، نمایی از املاک شخصی نیپس در لِ گرا (Le Gras) را نشان می‌دهد و به عنوان قدیمی‌ترین عکس ماندگار جهان شناخته می‌شود. فرآیند ثبت این تصویر طاقت‌فرسا بود؛ نیپس یک صفحه‌ی قلع-سرب را با قیر یهودا پوشانده و آن را به مدت حدود هشت ساعت در معرض نور خورشید قرار داد. پس از نوردهی، قسمت‌های نورخورده قیر سخت شده و قسمت‌های بدون نور با روغن اسطوخودوس شسته شدند، و بدین ترتیب تصویری بسیار محو و انتزاعی از منظره پدیدار شد.

اهمیت کار نیپس در “تثبیت” تصویر بود. پیش از او نیز ممکن بود تصاویری با نور ایجاد شده باشند، اما هیچ‌کدام ماندگار نبودند. نیپس با این کشف، فرآیندی را ابداع کرد که تصویر را به صورت دائمی ثبت می‌کرد و این مفهوم “ثبات” (Fixation) بود که اساس عکاسی را بنا نهاد. این اثر تاریخی اکنون در دانشگاه تگزاس در آستین نگهداری می‌شود و گواه شروع یک دوران جدید است.

همکاری نیپس و داگر: پله‌ای به سوی پیشرفت

نیپس که از طولانی بودن زمان نوردهی و کیفیت پایین تصاویرش راضی نبود، به دنبال بهبود روش خود بود. در این مسیر، او با لوئی ژاک مانده داگر (Louis Jacques Mandé Daguerre) آشنا شد. داگر هنرمندی با استعداد و مخترع دیوراما (Diorama) بود که او نیز در حال آزمایش بر روی روش‌های ثبت تصویر بود. در سال ۱۸۲۹، این دو قراردادی برای همکاری امضا کردند تا روش‌های خود را توسعه دهند.

متأسفانه، نیپس در سال ۱۸۳۳ و پیش از آنکه بتواند ثمرات نهایی کارش را ببیند، درگذشت. اما داگر راه او را ادامه داد. با استفاده از آموخته‌هایش از نیپس و آزمایش‌های خود با صفحات نقره‌ای پولیش‌شده و بخارات جیوه، داگر به پیشرفت‌های چشمگیری دست یافت.

لوئی داگر و داگرئوتایپ: انقلاب تصویرسازی

در سال ۱۸۳۹، لوئی داگر فرآیند “داگرئوتایپ” (Daguerreotype) را به جهان معرفی کرد. این روش انقلابی، به طرز چشمگیری زمان نوردهی را کاهش داد و تصاویری با جزئیات خیره‌کننده و وضوح بالا تولید می‌کرد. داگرئوتایپ شامل نوردهی یک صفحه مسی با روکش نقره‌ای بود که با بخارات ید حساس شده بود، سپس تصویر پنهان با بخارات جیوه آشکار و با محلول نمک تثبیت می‌شد.

دولت فرانسه به سرعت پتانسیل داگرئوتایپ را تشخیص داد. فرانسوا آراگو (François Arago)، دانشمند و سیاستمدار برجسته، آن را به عنوان “هدیه‌ای از فرانسه به جهان” معرفی کرد. دولت فرانسه حقوق انحصاری داگرئوتایپ را از داگر و وارثان نیپس خریداری کرد و این اختراع را به صورت رایگان در اختیار عموم مردم جهان قرار داد. این تصمیم سخاوتمندانه، باعث شد که عکاسی به سرعت در سراسر جهان گسترش یابد و یک صنعت جدید را پدید آورد.

داگرئوتایپ به سرعت محبوبیت یافت. پرتره‌های داگرئوتایپ بسیار مورد تقاضا بودند و آتلیه‌های عکاسی در سراسر اروپا و آمریکا پدیدار شدند. برای اولین بار، افراد عادی می‌توانستند تصویری دقیق و ماندگار از خود داشته باشند، چیزی که پیش از آن تنها در انحصار طبقات ثروتمند و از طریق نقاشی بود.

دیگر پیشگامان و تحولات اولیه

در حالی که نیپس و داگر در فرانسه پیشگام بودند، در سایر نقاط جهان نیز همزمان تلاش‌هایی برای ثبت تصویر در جریان بود. ویلیام هنری فاکس تالبوت (William Henry Fox Talbot) در انگلستان، روش “کالوتیپ” (Calotype) را توسعه داد که بر اساس ثبت نگاتیو بر روی کاغذ و سپس تکثیر آن به تعداد نامحدود پوزیتیو بود. این روش، برخلاف داگرئوتایپ که هر تصویر یکتا بود، امکان تکثیر انبوه را فراهم می‌کرد و پایه و اساس عکاسی نگاتیو-پوزیتیو مدرن را بنا نهاد. هیپولیت بایار (Hippolyte Bayard) دیگر عکاس فرانسوی بود که مستقل از داگر به روش‌های مشابهی دست یافته بود اما به دلیل عدم حمایت کافی، نامش کمتر شناخته شد.

از داگرئوتایپ تا اواخر قرن نوزدهم، عکاسی با سرعت چشمگیری تکامل یافت. روش‌های جدیدی مانند کلویدیون تر (Wet Collodion) که توسط فردریک اسکات آرچر (Frederick Scott Archer) در دهه ۱۸۵۰ ابداع شد، کیفیت تصویر را بهبود بخشید و زمان نوردهی را باز هم کاهش داد. سپس، صفحات خشک (Dry Plates) و فیلم‌های انعطاف‌پذیر سلولوئیدی توسط جورج ایستمن (George Eastman) و شرکت کداک در اواخر قرن نوزدهم، عکاسی را به یک فعالیت عمومی‌تر تبدیل کرد. این پیشرفت‌ها، عکاسی را از یک فرآیند پیچیده و آزمایشگاهی به ابزاری قابل دسترس برای همگان تبدیل کرد و مسیر را برای ظهور عکاسی به عنوان یک هنر، علم، و رسانه قدرتمند هموار ساخت.

میراث enduring فرانسه در عکاسی

فرانسه نه تنها مهد تولد عکاسی بود، بلکه در طول ۲۰۰ سال گذشته همواره نقش محوری در توسعه و شکل‌گیری این هنر و صنعت ایفا کرده است. از پیشگامان اولیه گرفته تا مکاتب هنری و فستیوال‌های معاصر، نام فرانسه با عکاسی عجین شده است.

نهضت‌های هنری و عکاسان برجسته فرانسوی

در طول تاریخ، عکاسان فرانسوی بسیاری مرزهای این هنر را جابجا کرده‌اند. از شارل ندر (Charles Nègre) که در اوایل عکاسی پرتره‌های واقع‌گرایانه می‌گرفت تا اوژن آتژه (Eugène Atget) که با عکس‌هایش از پاریس قدیم، الهام‌بخش سوررئالیست‌ها شد. آندره کرتس (André Kertész) با ترکیب‌بندی‌های خاص خود و هنری کارتیه-برسون (Henri Cartier-Bresson) با مفهوم “لحظه قطعی” (The Decisive Moment) که بر عکاسی خبری و مستند تأثیر عمیقی گذاشت، از برجسته‌ترین نام‌های تاریخ عکاسی هستند که ریشه‌های فرانسوی یا تاثیرگذار بر عکاسی فرانسه داشته‌اند.

مکتب‌های فکری و هنری در فرانسه همواره به عکاسی به عنوان یک فرم هنری مشروع نگاه کرده‌اند. از تأثیر جنبش‌های آوانگارد مانند کوبیسم و سوررئالیسم بر عکاسی تا رشد عکاسی فوتوژورنالیسم و عکاسی مد، فرانسه همیشه کانون نوآوری و خلاقیت بوده است. گالری‌ها، موزه‌ها و نشریات تخصصی عکاسی در فرانسه، نقش مهمی در ترویج و تحلیل این هنر ایفا کرده‌اند.

نهادهای حامی و جشنواره‌های معتبر

فرانسه از دیرباز از عکاسی حمایت کرده است. وزارت فرهنگ فرانسه و نهادهایی مانند مرکز ملی هنرهای تجسمی (CNAP)، نقش مهمی در حفظ و ترویج میراث عکاسی این کشور دارند. CNAP یکی از بزرگترین مجموعه‌های آثار هنری در جهان را نگهداری می‌کند و به طور فعال از هنرمندان معاصر حمایت می‌نماید.

جشنواره‌های عکاسی در فرانسه، به خصوص “رنکونترز د’آرل” (Rencontres d’Arles) که هر ساله در شهر آرل برگزار می‌شود، از معتبرترین و تأثیرگذارترین رویدادهای عکاسی در سطح جهان هستند. این جشنواره‌ها نه تنها فرصتی برای نمایش آثار عکاسان بزرگ فراهم می‌کنند، بلکه سکویی برای کشف استعدادهای جدید و بحث و گفتگو پیرامون آینده عکاسی هستند. این رویدادها، فرانسه را به مرکزی حیاتی برای تبادل ایده‌ها و نمایش آخرین دستاوردهای این هنر تبدیل کرده است.

جشن ملی “۲۰۰ سالگی عکاسی”: گرامی‌داشت گذشته و استقبال از آینده

دویستمین سالگرد ثبت اولین عکس جهان، تنها یک تاریخ در تقویم نیست، بلکه فرصتی برای یک جشن ملی گسترده و دو ساله است که سراسر فرانسه را در بر خواهد گرفت. این رویداد که از سال ۲۰۲۶ آغاز شده و تا پایان ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت، با حمایت وزارت فرهنگ فرانسه، مجموعه‌ای بی‌نظیر از نمایشگاه‌ها، جشنواره‌ها، کنفرانس‌های تخصصی و بازارهای هنری را شامل می‌شود.

برنامه‌های محوری و گستردگی جشن

هدف اصلی این جشن، گرامی‌داشت میراث بی‌بدیل عکاسی و نقش آن در شکل‌دهی به درک ما از جهان است. همانطور که وزارت فرهنگ فرانسه اعلام کرده، این رویداد قصد دارد از طریق اعطای نشان‌های ویژه به پروژه‌های برگزیده، نمایشگاه‌ها و نشست‌های تخصصی را در سطح ملی، از مناطق شهری بزرگ مانند پاریس تا نقاط روستایی و کمتر شناخته شده، توسعه داده و از آن‌ها حمایت کند. این رویکرد تضمین می‌کند که تمامی اقشار جامعه فرانسه و بازدیدکنندگان بین‌المللی بتوانند در این جشن بزرگ مشارکت کنند.

برخی از برنامه‌های مهم و پیش‌بینی‌شده:

• گراند پاله (Grand Palais) در پاریس: جشن‌های فرانسه از همان ابتدا با رویدادی رایگان در گراند پاله با عنوان «۲۰۰ سال تاریخ، کاغذ، جوهر و بحث» کلید خواهد خورد. این برنامه مخاطبان را به سفری جذاب در دل آرشیوها و تکنیک‌های عکاسی می‌برد و تصاویر نمادینی را به نمایش می‌گذارد که هویت این هنر را در طول دو قرن شکل داده‌اند. این رویداد فرصتی برای درک عمیق‌تر از سیر تکاملی عکاسی از جنبه‌های فنی و هنری آن است.
• موزه‌ی نیسه‌فور نیپس (Musée Nicéphore Niépce): این موزه که به پدر عکاسی جهان اختصاص دارد، بدون شک در کانون توجه این جشن‌ها خواهد بود. برنامه‌های ویژه، نمایشگاه‌های اختصاصی و پژوهش‌های جدیدی درباره زندگی و آثار نیپس در این موزه به اجرا در خواهد آمد تا اهمیت میراث او را برای نسل‌های جدید برجسته کند.
• نقشه تعاملی و پویا: برای تسهیل دسترسی عموم مردم به رویدادها، یک نقشه تعاملی و پویا ارائه خواهد شد. این نقشه، تمامی نمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها، کنفرانس‌ها و فستیوال‌های مرتبط را در سراسر کشور نشان می‌دهد و به مردم امکان می‌دهد تا شاهکارهای عکاسی را از قرن نوزدهم تا به امروز کشف کنند. این ابزار دیجیتال، جنبه‌ای مدرن و کاربرپسند به جشن ملی می‌بخشد.

فراخوان پروژه‌ها و حمایت از نوآوری

مرکز ملی هنرهای تجسمی (CNAP)، که نقش مهمی در حمایت از هنرهای بصری در فرانسه دارد، فراخوانی برای پروژه‌هایی با محوریت “بازتعریف عکاسی” منتشر خواهد کرد. این فراخوان به دنبال کشف و حمایت از طرح‌های نوآورانه ای است که به چالش‌ها و فرصت‌های جدید در دنیای عکاسی می‌پردازند. بودجه‌های حمایتی به تعدادی از طرح‌های برگزیده تعلق می‌گیرد که می‌تواند منجر به تولید آثار هنری پیشرو، پژوهش‌های جدید و توسعه فناوری‌های نوین در زمینه عکاسی شود.

وزارت فرهنگ فرانسه تأکید کرده است که این رویداد “چارچوبی برای بررسی شیوه‌های معاصر و پتانسیل‌های هنری و فنی نوظهور ایجاد می‌کند.” این نشان می‌دهد که جشن ۲۰۰ سالگی تنها نگاهی به گذشته نیست، بلکه با دیدی رو به آینده، به دنبال درک و شکل‌دهی به مسیر عکاسی در قرن ۲۱ است.

چالش‌های هوش مصنوعی و نقش انسان در هنر

یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در این جشن ملی مورد توجه قرار خواهد گرفت، “چالش‌های تصاویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی” است. همانطور که وزارت فرهنگ اشاره کرده، هوش مصنوعی پدیده‌ای است که امروز هم‌زمان به عنوان پیشرفتی بزرگ و تهدیدی برای نقش انسان در هنر شناخته می‌شود. این جشن فرصتی برای بحث‌های عمیق درباره موارد زیر خواهد بود:

• اصالت و اعتبار تصویر: در دنیایی که هوش مصنوعی می‌تواند تصاویر واقع‌گرایانه و فریبنده تولید کند، مفهوم “واقعیت” در عکاسی چه معنایی پیدا می‌کند؟ چگونه می‌توان اصالت یک تصویر را تشخیص داد؟
• خالق و آفرینش: وقتی یک تصویر توسط هوش مصنوعی خلق می‌شود، نقش عکاس یا هنرمند انسانی چیست؟ آیا هوش مصنوعی می‌تواند “هنر” خلق کند یا صرفاً ابزاری در دست هنرمند است؟
• آینده حرفه عکاسی: هوش مصنوعی چگونه بر بازار کار عکاسان، فوتوژورنالیست‌ها و هنرمندان تأثیر خواهد گذاشت؟ آیا تهدیدی برای مشاغل است یا ابزاری برای ارتقاء خلاقیت؟
• اخلاقیات و مسئولیت‌ها: مسائل اخلاقی مربوط به تولید تصاویر با هوش مصنوعی، مانند انتشار اطلاعات غلط (دیپ‌فیک) و سوءاستفاده از چهره‌ها یا رویدادها، چگونه باید مدیریت شوند؟

این جشن دو ساله فرصتی بی‌نظیر برای گرد هم آوردن هنرمندان، دانشمندان، منتقدان، علاقه‌مندان و عموم مردم است تا به این سوالات حیاتی بپردازند. هدف این است که نه تنها گذشته درخشان عکاسی گرامی داشته شود، بلکه مسیری روشن برای آینده آن در عصر هوش مصنوعی ترسیم گردد.

تأثیر جهانی و اهمیت فرهنگی عکاسی

عکاسی در طول دو قرن حیات خود، بیش از یک ابزار فنی یا یک سرگرمی بوده است؛ این اختراع جهان را از اساس تغییر داده است. از ثبت لحظات تاریخی گرفته تا بیان عمیق‌ترین احساسات انسانی، عکاسی همواره در کانون تحولات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی قرار داشته است.

عکاسی به عنوان سند تاریخی

اولین و آشکارترین تأثیر عکاسی، قابلیت آن در ثبت دقیق وقایع تاریخی است. از جنگ‌ها و انقلاب‌ها گرفته تا جشن‌های ملی و زندگی روزمره، عکس‌ها اسناد بی‌بدیلی هستند که به ما امکان می‌دهند گذشته را ببینیم و درک کنیم. آنها نه تنها وقایع را ثبت می‌کنند، بلکه به ما احساسات، شرایط و جو حاکم بر دوران‌های مختلف را نیز منتقل می‌کنند. فوتوژورنالیسم (عکاسی خبری) به عنوان ستون اصلی اطلاع‌رسانی، نقش حیاتی در آگاهی‌بخشی عمومی و تأثیرگذاری بر افکار عمومی ایفا کرده است. تصاویر جنگ ویتنام، فرود انسان بر ماه، یا لحظات مهم جنبش‌های حقوق مدنی، نمونه‌های درخشانی از قدرت عکاسی به عنوان یک سند تاریخی هستند.

عکاسی به عنوان هنر

در ابتدا، برخی عکاسی را صرفاً یک ابزار مکانیکی و فاقد روح هنری می‌دانستند. اما با گذشت زمان، عکاسان با آگاهی کامل از ترکیب‌بندی، نورپردازی، زمان‌بندی و انتخاب سوژه، توانستند این رسانه را به اوج هنر برسانند. از پرتره‌هایی که روح انسان را به تصویر می‌کشند تا مناظر طبیعی که عظمت خلقت را نشان می‌دهند، عکاسی به ابزاری قدرتمند برای بیان خلاقانه تبدیل شد. هنرمندانی مانند آلفرد استیگلیتس (Alfred Stieglitz)، آنسل آدامز (Ansel Adams)، دوروتیا لنگ (Dorothea Lange) و رابرت فرانک (Robert Frank) مرزهای هنری عکاسی را گسترش دادند و جایگاه آن را در کنار نقاشی و مجسمه‌سازی تثبیت کردند. نمایشگاه‌های هنری، گالری‌ها و موزه‌های اختصاصی عکاسی در سراسر جهان، گواه این جایگاه هستند.

عکاسی در زندگی روزمره و تأثیر اجتماعی

عکاسی به سرعت به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شد. آلبوم‌های خانوادگی، عکس‌های سفر، تبلیغات، و رسانه‌های اجتماعی مدرن همگی بر پایه عکاسی استوارند. این توانایی عکاسی در ثبت لحظات شخصی، خاطرات را حفظ کرده و به ما امکان می‌دهد داستان‌های زندگی خود و عزیزانمان را بازگو کنیم.

از نظر اجتماعی، عکاسی نقش مهمی در تغییر ادراکات و فعال کردن جنبش‌ها داشته است. تصاویر قدرتمند توانسته‌اند فقر، بی‌عدالتی، آلودگی محیط زیست و جنگ را به نمایش بگذارند و مردم را به اقدام و تغییر ترغیب کنند. “قدرت یک تصویر” واقعیتی است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

از آنالوگ تا دیجیتال و سپس هوش مصنوعی

انقلاب دیجیتال در اواخر قرن بیستم، عکاسی را باز هم دگرگون کرد. دوربین‌های دیجیتال، تلفن‌های همراه با قابلیت عکاسی، و نرم‌افزارهای ویرایش تصویر، عکاسی را از همیشه در دسترس‌تر و همه‌گیرتر کردند. هر کس می‌تواند یک عکاس باشد و لحظات را ثبت کند.

اکنون، با ظهور هوش مصنوعی، عکاسی در آستانه یک تحول جدید قرار دارد. هوش مصنوعی نه تنها به بهبود کیفیت تصویر، ویرایش خودکار و سازماندهی عکس‌ها کمک می‌کند، بلکه قادر به تولید تصاویر کاملاً جدید و واقع‌گرایانه از هیچ است. این فناوری سؤالات عمیقی را درباره ماهیت واقعیت، اصالت هنری و آینده خلاقیت انسان مطرح می‌کند. جشن ۲۰۰ سالگی عکاسی در فرانسه دقیقاً در این برهه حساس برگزار می‌شود و فرصتی حیاتی برای تأمل در این دگرگونی‌ها فراهم می‌آورد.

نتیجه‌گیری: چشم‌اندازی به آینده

دویستمین سالگرد عکاسی در فرانسه، بیش از یک بزرگداشت تاریخی است؛ این یک جشن برای نوآوری، خلاقیت و تأثیر عمیق یک اختراع بر بشریت است. فرانسه، از زمان نیکفور نیپس و لوئی داگر، همواره در خط مقدم این هنر و علم قرار داشته است. اکنون، این کشور بار دیگر پیشگام می‌شود تا نه تنها گذشته درخشان عکاسی را گرامی بدارد، بلکه به چالش‌ها و فرصت‌های پیش روی آن در عصر هوش مصنوعی بپردازد.

این جشن دو ساله، فرصتی برای همگان خواهد بود تا با تاریخ غنی عکاسی آشنا شوند، آثار هنرمندان معاصر را کشف کنند و در بحث‌های مهم درباره آینده تصویرسازی شرکت جویند. از نمایشگاه‌های تاریخی در گراند پاله گرفته تا حمایت از پروژه‌های نوآورانه توسط CNAP و بحث‌های تخصصی پیرامون هوش مصنوعی، “۲۰۰ سالگی عکاسی” در فرانسه یک رویداد جامع و فکری خواهد بود.

عکاسی، در طول ۲۰۰ سال، از یک فرایند علمی پیچیده به یک زبان جهانی، یک ابزار هنری قدرتمند و یک بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره تکامل یافته است. با نزدیک شدن به آینده‌ای که در آن هوش مصنوعی نقش فزاینده‌ای در خلق و تفسیر تصاویر ایفا می‌کند، این جشن ملی در فرانسه به ما یادآوری می‌کند که ارزش واقعی عکاسی نه تنها در ثبت واقعیت، بلکه در توانایی آن برای الهام بخشیدن، چالش کشیدن و اتصال انسان‌ها به یکدیگر در طول زمان و مکان است. فرانسه دعوت می‌کند تا همگی در این سفر شگفت‌انگیز از نخستین تصویر تاریخ تا آینده‌ای نامعلوم اما هیجان‌انگیز، شریک باشیم.

۲۰ سوال متداول درباره 200 سالگی عکاسی در فرانسه

1. مناسبت اصلی جشن “۲۰۰ سالگی عکاسی در فرانسه” چیست؟ این جشن به مناسبت دویستمین سالگرد ثبت اولین عکس ماندگار جهان توسط نیکفور نیپس برگزار می‌شود.
2. این جشن چه مدت به طول می‌انجامد؟ این رویداد یک جشن ملی دو ساله است که از سال ۲۰۲۶ آغاز شده و تا پایان ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت.
3. چه کسی پیشگام در ثبت اولین عکس ماندگار جهان بود؟ ژوزف نیسه‌فور نیپس، مخترع فرانسوی.
4. نام اولین عکس ماندگار ثبت شده در جهان چیست؟ “منظره‌ای از پنجره‌ی لو گرا” (View from the Window at Le Gras).
5. این عکس تاریخی اکنون کجا نگهداری می‌شود؟ در دانشگاه تگزاس در آستین، ایالات متحده آمریکا.
6. لوئی داگر چه نقشی در تاریخ عکاسی ایفا کرد؟ او با همکاری نیپس و سپس تکمیل کار او، فرآیند داگرئوتایپ را معرفی کرد که اولین روش تولید انبوه عکاسی بود.
7. داگرئوتایپ چیست؟ اولین فرآیند موفق عکاسی که تصاویر با جزئیات بالا را بر روی صفحات نقره‌ای ثبت می‌کرد.
8. چرا دولت فرانسه داگرئوتایپ را به صورت رایگان در اختیار جهان قرار داد؟ با این کار، فرانسه آن را به عنوان “هدیه‌ای از فرانسه به جهان” معرفی کرد و به گسترش سریع عکاسی در سراسر دنیا کمک کرد.
9. چه نهادهایی در فرانسه حامی اصلی این جشن ملی هستند؟ وزارت فرهنگ فرانسه و مرکز ملی هنرهای تجسمی (CNAP).
10. رویداد آغازین جشن “۲۰۰ سالگی عکاسی” در کجا برگزار می‌شود؟ در گراند پاله (Grand Palais) در پاریس.
11. موزه‌ی مهمی که به نام پدر عکاسی در فرانسه نامگذاری شده است، کدام است؟ موزه‌ی نیسه‌فور نیپس (Musée Nicéphore Niépce).
12. یکی از موضوعات اصلی که در این جشن مورد بحث قرار خواهد گرفت، چیست؟ چالش‌ها و فرصت‌های تصاویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی در عکاسی.
13. “لحظه قطعی” (The Decisive Moment) با نام کدام عکاس برجسته فرانسوی مرتبط است؟ هنری کارتیه-برسون (Henri Cartier-Bresson).
14. فراخوان پروژه‌های CNAP با چه هدفی منتشر خواهد شد؟ برای حمایت از طرح‌های نوآورانه با محوریت “بازتعریف عکاسی”.
15. مفهوم “تثبیت” (Fixation) در کشف نیپس به چه معناست؟ ثبت دائمی تصویر و جلوگیری از محو شدن آن.
16. آیا “منظره‌ای از پنجره‌ی لو گرا” اولین تصویر ثبت‌شده تاریخ بود؟ لزوماً اولین تصویر ثبت شده نیست، اما اولین تصویری است که فرآیند “تثبیت” روی آن با موفقیت انجام شد و ماندگار گشت.
17. یکی از معتبرترین جشنواره‌های عکاسی در فرانسه که هر ساله برگزار می‌شود، چیست؟ “رنکونترز د’آرل” (Rencontres d’Arles).
18. علاوه بر نیپس و داگر، کدام مخترع بریتانیایی همزمان با آنها در زمینه عکاسی فعالیت می‌کرد؟ ویلیام هنری فاکس تالبوت، مخترع کالوتیپ.
19. چگونه عموم مردم می‌توانند از رویدادهای جشن ۲۰۰ سالگی مطلع شوند؟ از طریق یک نقشه تعاملی و پویا که تمامی رویدادها را در سراسر کشور نشان می‌دهد.
20. چرا بحث هوش مصنوعی در این جشن اهمیت دارد؟ زیرا هوش مصنوعی همزمان به عنوان پیشرفت بزرگ و تهدیدی برای نقش انسان در هنر عکاسی شناخته می‌شود.