جنگ قدرت بر سر ناسا؛ کنگره مقابل دولت ترامپ ایستاد و با کاهش شدید بودجه مخالفت کرد

نبرد بودجه‌ای ناسا میان کنگره و دولت ترامپ: نزاع بر سر آینده علم و اکتشافات فضایی

۱. بودجه ناسا، موتور محرکه اکتشافات آینده

آژانس ملی هوانوردی و فضا (ناسا) همواره نمادی از بلندپروازی‌های علمی و فنی بشر بوده است. با این حال، مسیر این اکتشافات به شدت به تخصیص بودجه وابسته است. هر سال، تقابل‌های سیاسی و اولویت‌های متغیر در واشنگتن، بودجه پیشنهادی رئیس‌جمهور را در برابر چالش‌های کنگره قرار می‌دهد. این نزاع، که غالباً یک جنگ قدرت پیچیده میان قوای مجریه و مقننه است، مستقیماً بر آینده ماموریت‌های فضایی، پروژه‌های علمی حیاتی و جایگاه ایالات متحده در عرصه فضا تأثیر می‌گذارد. در سال‌های اخیر، به‌ویژه در دوره دولت ترامپ و سپس در دوره دولت بایدن، سایه سنگین اختلافات بودجه‌ای بر سر ناسا افتاده است. این مقاله به تحلیل عمیق این تقابل، پیامدهای آن بر پروژه‌های کلیدی مانند بازگرداندن نمونه‌های مریخ و ماموریت‌های علمی، و نقش کنگره در تعیین مسیر آینده اکتشافات فضایی آمریکا می‌پردازد.

۲. پیشینه اختلافات بودجه‌ای دولت ترامپ و نهادهای علمی

دولت‌های جمهوری‌خواه، به ویژه در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، رویکردی متفاوت نسبت به بودجه ناسا در مقایسه با دولت‌های دموکرات اتخاذ کردند. این تفاوت عمدتاً در اولویت‌بندی میان اکتشافات فضایی سرنشین‌دار (مانند برنامه آرتمیس) و بخش علوم ناسا (Science Mission Directorate) نمایان می‌شد.

در دوران ترامپ، تمرکز اصلی بر روی بازگرداندن انسان به ماه و در نهایت مریخ بود. این رویکرد باعث شد که بودجه بخش علوم، که شامل تلسکوپ‌های فضایی، تحقیقات آب‌وهوا و سیاره‌شناسی است، اغلب با کاهش‌های چشمگیر یا حداقل رشد بسیار کمتری نسبت به تورم مواجه شود. این سیاست، نگرانی‌های گسترده‌ای را در جامعه علمی ایجاد کرد، زیرا بسیاری معتقد بودند که بدون سرمایه‌گذاری مستمر در بخش علوم پایه، پایه‌های اکتشافات آینده متزلزل خواهد شد.

۳. جزئیات لایحه پیشنهادی کاخ سفید برای بودجه ۲۰۲۶ ناسا

بودجه پیشنهادی کاخ سفید برای ناسا همواره نقطه آغاز مذاکرات سالانه است. در لایحه‌هایی که در دوران دولت ترامپ (و حتی در برخی نسخه‌های دولت بایدن) مطرح شده، همواره یک الگوی مشخص دیده می‌شود: تقویت پروژه‌های سرنشین‌دار و کاهش یا ثبات بودجه بخش علوم.

به عنوان مثال، در لایحه‌های پیشنهادی، بودجه کلی ناسا ممکن است افزایش یابد، اما این افزایش اغلب به ماموریت‌های فضایی سرنشین‌دار، به‌ویژه برنامه آرتمیس و توسعه فناوری‌های لازم برای سفر به ماه، اختصاص داده می‌شود. در مقابل، بخش‌هایی مانند بخش نجوم یا علوم سیاره‌ای، شاهد درخواست‌های بودجه‌ای کمتر از حد نیاز برای حفظ سرعت پروژه‌های در دست اجرا یا آغاز پروژه‌های جدید بوده‌اند.

این پیشنهادات، که توسط دفتر مدیریت و بودجه (OMB) تهیه می‌شوند، نشان‌دهنده استراتژی دولت برای تخصیص منابع به ماموریت‌هایی با بازده سیاسی و ملی سریع‌تر هستند، حتی اگر به قیمت کند شدن اکتشافات علمی پایه تمام شود.

۴. واکنش کنگره: دلایل مخالفت نمایندگان و سنا

کنگره آمریکا، به ویژه کمیته‌های تخصصی مانند کمیته بازرگانی، علوم و حمل و نقل سنا و کمیته علوم مجلس نمایندگان، نقش حیاتی در تصویب نهایی بودجه ناسا ایفا می‌کنند. تاریخ نشان داده است که کنگره اغلب به عنوان یک “سپر محافظ” برای بخش علوم ناسا عمل می‌کند.

دلایل اصلی مخالفت کنگره با لایحه‌های کاهش‌دهنده بودجه علوم عبارتند از:

• منافع حوزه انتخابیه: بسیاری از نمایندگان از حوزه‌هایی می‌آیند که دانشگاه‌ها، آزمایشگاه‌های ملی و شرکت‌های فضایی فعال در پروژه‌های ناسا مستقر هستند. کاهش بودجه به معنای از دست دادن شغل و قراردادهای تحقیقاتی برای حوزه انتخابیه آن‌ها است.
• حفظ برتری علمی: اکثریت اعضای کنگره، صرف‌نظر از گرایش سیاسی، بر اهمیت حفظ برتری علمی و تکنولوژیک آمریکا در جهان تأکید دارند. آن‌ها معتقدند که کاهش بودجه علوم، این جایگاه را تهدید می‌کند.
• تعهدات قبلی: کنگره اغلب متعهد به پروژه‌هایی است که در سال‌های قبل تأیید و بودجه‌ریزی شده‌اند. لایحه‌های پیشنهادی دولت که این پروژه‌ها را به خطر می‌اندازند، با مقاومت شدید مواجه می‌شوند.

۵. مقایسه عددی بودجه پیشنهادی دولت و بودجه مصوب کنگره

تضاد میان پیشنهاد رئیس‌جمهور و مصوبات کنگره به وضوح در تفاوت اعداد بودجه نمایان می‌شود. به طور معمول، لایحه دولت ترامپ درخواست بودجه‌ای کاهش‌یافته یا با رشد ناچیز برای بخش علوم (Science Mission Directorate) دارد، در حالی که بودجه برنامه آرتمیس را به شدت تقویت می‌کند.

به عنوان مثال، اگر دولت پیشنهادی برای بخش علوم ناسا مبلغ X را درخواست کند، کنگره در لایحه نهایی خود اغلب مبلغ ( X + Y ) را تصویب می‌کند، جایی که Y نشان‌دهنده مبلغی است که کنگره برای احیای پروژه‌هایی که دولت خواهان توقف یا کاهش آن‌ها بود، اضافه کرده است.

توضیح متنی: این تفاوت عددی صرفاً یک جابجایی مالی نیست؛ بلکه بازتابی از استراتژی متفاوت است. دولت بر سرعت اکتشاف سرنشین‌دار تمرکز دارد، در حالی که کنگره معتقد است اکتشافات علمی، که اغلب نتایج بلندمدت‌تری دارند، نباید فدای اولویت‌های کوتاه‌مدت شوند. این تقابل، چرخه بودجه‌ریزی ناسا را به یک میدان نبرد تبدیل می‌کند که در نهایت اغلب با مصالحه‌ای همراه است که رضایت کامل هیچ‌یک از طرفین را در پی ندارد.

۶. تأثیر کاهش بودجه بر بخش علوم ناسا

بخش علوم ناسا (SMD) مسئولیت اصلی نظارت بر تلسکوپ‌های فضایی، ماموریت‌های سیاره‌ای، تحقیقات زمین‌شناسی فضایی و اکتشافات علمی را بر عهده دارد. کاهش بودجه در این بخش پیامدهای فاجعه‌باری دارد:

1. تعطیلی یا تأخیر در پروژه‌های کلیدی: پروژه‌هایی که در مراحل اولیه توسعه هستند، به دلیل کمبود بودجه برای تحقیق و توسعه (R&D) ممکن است متوقف شوند.
2. افزایش هزینه‌های پروژه‌های موجود: پروژه‌هایی که قبلاً تأیید شده‌اند، با کمبود بودجه در طول سال مالی مواجه شده و مجبور به افزایش هزینه‌ها یا طولانی شدن زمان‌بندی می‌شوند (معروف به اثر “Ratcheting Up” در هزینه‌ها).
3. از دست دادن فرصت‌های علمی: عدم توانایی در ساخت و پرتاب ماموریت‌های جدید به معنای از دست دادن فرصت‌های منحصر به فرد برای درک جهان اطراف ما است.

۷. بررسی ماموریت‌هایی که در آستانه لغو قرار داشتند

در طول دوره‌های بودجه‌ای انقباضی، چندین ماموریت علمی ناسا به طور جدی در معرض خطر قرار گرفتند. این ماموریت‌ها معمولاً از نظر فنی پیچیده و از نظر هزینه‌ای سنگین هستند، اما اهمیت علمی بالایی دارند.

یکی از نمونه‌های بارز، ماموریت‌های مرتبط با مطالعات سیاره‌ای بود. به عنوان مثال، پروژه‌هایی که هدفشان مطالعه سیارات بیرونی، یا کشف حیات در محیط‌های خاص (مانند قمرهای اقیانوسی مشتری یا زحل) بودند، همواره در معرض خطر “تأخیر تا اطلاع ثانوی” قرار داشتند. این لغو شدن‌ها، نه تنها دانشمندان را ناامید می‌کند، بلکه سرمایه‌گذاری‌های اولیه انجام‌شده در طراحی و ساخت ابزارها را نیز هدر می‌دهد.

۸. نقش کنگره در نظام بودجه‌ریزی آمریکا و محدودیت‌های رئیس‌جمهور

نظام بودجه‌ریزی آمریکا یک فرآیند دو مرحله‌ای است. ابتدا، رئیس‌جمهور (قوه مجریه) لایحه بودجه پیشنهادی خود را ارائه می‌دهد. سپس، کنگره (قوه مقننه)، که قدرت “کیسه پول” را در اختیار دارد، این پیشنهاد را بررسی، اصلاح و نهایتاً تصویب می‌کند.

رئیس‌جمهور نمی‌تواند بودجه‌ای را بدون تأیید کنگره اعمال کند. این ساختار برای اطمینان از اینکه بودجه دولت منعکس‌کننده اولویت‌های نمایندگان منتخب مردم است، طراحی شده است. در مورد ناسا، اگرچه رئیس‌جمهور سیاست‌های کلی را تعیین می‌کند، اما این کنگره است که با تصویب قوانین تخصیص بودجه (Appropriations Bills)، منابع مالی لازم برای اجرای آن سیاست‌ها را فراهم می‌آورد. این قدرت کنگره، ابزاری مؤثر برای محافظت از بخش‌های علمی در برابر تغییرات ناگهانی اولویت‌های دولت است.

۹. احیای بودجه علوم و پیامدهای آن برای جایگاه علمی آمریکا

هنگامی که کنگره با موفقیت، بودجه پیشنهادی دولت را برای بخش علوم ناسا افزایش می‌دهد، تأثیرات عمیقی بر اکوسیستم علمی آمریکا دارد. این احیا نه تنها به بقای ماموریت‌های موجود کمک می‌کند، بلکه سیگنالی قوی به جامعه جهانی مبنی بر تعهد آمریکا به اکتشافات علمی ارسال می‌کند.

افزایش بودجه امکان آغاز ماموریت‌های کلاس A (بزرگترین و پرهزینه‌ترین ماموریت‌های ناسا) را فراهم می‌آورد و همچنین بودجه لازم برای پروژه‌های تحقیقاتی دانشگاهی و توسعه فناوری‌های نسل بعدی را تضمین می‌کند. از دست دادن این بودجه به معنای از دست دادن مزیت رقابتی آمریکا در رقابت فضایی جهانی است، به ویژه در مواجهه با پیشرفت‌های سریع آژانس‌های فضایی چین و اروپا.

۱۰. ماموریت دراگون‌فلای: اهداف، اهمیت علمی و جزئیات فنی

یکی از ماموریت‌های برجسته‌ای که همواره در معرض خطر بودجه‌ای قرار داشته، اما به لطف حمایت کنگره نجات یافته، ماموریت دراگون‌فلای (Dragonfly) است.

اهداف: این ماموریت قرار است یک فرستنده (Rotorcraft) با قابلیت پرواز شبیه هلیکوپتر را به قمر تایتان (Titan)، بزرگترین قمر زحل، بفرستد. هدف اصلی دراگون‌فلای، بررسی فرضیه وجود حیات در تایتان و درک چرخه‌های پیچیده شیمیایی و جوی آن است که شباهت‌هایی غیرمنتظره به زمین اولیه دارد.

جزئیات فنی: این فضاپیما قرار است در سال ۲۰۲۷ پرتاب شود و در اواسط دهه ۲۰۳۰ به تایتان برسد. دراگون‌فلای قابلیت پرواز بین چندین نقطه بر روی سطح تایتان را دارد که این امر آن را از هر ماموریت سیاره‌ای گذشته متمایز می‌کند.

۱۱. چرا تایتان برای دانشمندان اهمیت دارد؟

تایتان به دلیل داشتن یک جو غلیظ نیتروژنی و وجود دریاچه‌ها و رودخانه‌هایی از متان و اتان مایع، یک آزمایشگاه طبیعی منحصر به فرد در منظومه شمسی است.

این قمر محیطی است که در آن چرخه‌های آب‌وهوای زمینی (تبخیر، بارش و رواناب) توسط هیدروکربن‌های مایع هدایت می‌شوند. دانشمندان معتقدند که شرایط شیمیایی اولیه در تایتان می‌تواند سرنخ‌هایی درباره چگونگی ظهور حیات در زمین ارائه دهد. دراگون‌فلای با نمونه‌برداری و تحلیل ترکیبات آلی پیچیده موجود در جو و سطح، به دنبال مولکول‌های پیش‌ساز حیات خواهد بود.

۱۲. تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن و نقش آن در کیهان‌شناسی

تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن (Nancy Grace Roman Space Telescope)، که قبلاً با نام WFIRST شناخته می‌شد، یکی دیگر از پروژه‌های حیاتی ناسا است که همواره تحت فشار بودجه‌ای قرار داشته است. این تلسکوپ، که قرار است جانشین بصری و قدرتمند هابل باشد، با ابزاری با میدان دید بسیار گسترده، انقلابی در کیهان‌شناسی ایجاد خواهد کرد.

هدف اصلی رومن مطالعه انرژی تاریک و ماده تاریک است و همچنین بررسی سیارات فراخورشیدی. این ماموریت به دلیل هزینه بالا و پیچیدگی فنی، همواره هدفی جذاب برای کاهش بودجه توسط دولت‌هایی بوده که اولویت‌های متفاوتی دارند.

۱۳. انرژی تاریک چیست و چرا ناسا به آن اهمیت می‌دهد؟

انرژی تاریک یک نیروی فرضی است که دانشمندان معتقدند مسئول شتاب‌گیری انبساط کیهان است. تحقیقات نشان می‌دهد که حدود ۶۸ درصد از محتوای انرژی جهان را تشکیل می‌دهد، در حالی که ماده تاریک حدود ۲۷ درصد و ماده معمولی (آنچه ما می‌بینیم و لمس می‌کنیم) تنها ۵ درصد است.

ناسا از طریق ماموریت‌هایی مانند رومن، به دنبال اندازه‌گیری دقیق پارامترهای این انرژی است تا بفهمد آیا شتاب انبساط جهان یک پدیده ثابت است یا با گذر زمان تغییر می‌کند. این اطلاعات مستقیماً بر درک ما از سرنوشت نهایی کیهان تأثیر می‌گذارد.

۱۴. پروژه بازگرداندن نمونه‌های مریخ: تاریخچه، چالش‌ها و هزینه‌ها

پروژه بازگرداندن نمونه‌های مریخ (Mars Sample Return – MSR) یکی از جاه‌طلبانه‌ترین و پرهزینه‌ترین برنامه‌های فضایی تاریخ ناسا است. هدف این پروژه، که در همکاری با سازمان فضایی اروپا (ESA) پیش می‌رود، جمع‌آوری نمونه‌های سنگی است که توسط مریخ‌نورد پرسیورنس (Perseverance) در دهانه جزرو (Jezero Crater) جمع‌آوری شده‌اند و بازگرداندن آن‌ها به زمین برای تجزیه و تحلیل دقیق است.

این ماموریت شامل چندین مرحله پیچیده است: پرتاب یک ماژول نمونه‌گیر، فرود آن بر مریخ، جمع‌آوری نمونه‌های از پیش مهر و موم شده، پرتاب نمونه‌ها به مدار مریخ، و در نهایت، برخورد در نزدیکی زمین و بازگرداندن محموله به آزمایشگاه‌های ویژه.

۱۵. دلایل کنار گذاشته شدن Mars Sample Return از لایحه جدید

یکی از بزرگترین شوک‌ها در لایحه پیشنهادی اخیر ناسا، کاهش شدید یا حذف کامل بودجه اختصاصی برای فازهای حیاتی MSR بود. دلایل اصلی این تصمیم معمولاً اقتصادی و مرتبط با اولویت‌بندی‌های استراتژیک دولت است:

• هزینه‌های نجومی: برآورد می‌شود که MSR به بودجه‌ای بیش از ۱۰ میلیارد دلار نیاز داشته باشد. دولت‌ها اغلب تلاش می‌کنند تا در یک سال مالی، بار مالی چنین پروژه‌هایی را کاهش دهند یا مسیر آن‌ها را تغییر دهند تا بودجه بیشتری برای اولویت‌های دیگر (مانند آرتمیس) آزاد شود.
• پیچیدگی فنی و تأخیرها: هر پروژه پیچیده‌ای با تأخیر و افزایش هزینه‌های پیش‌بینی نشده مواجه می‌شود. دولت‌ها ممکن است این پیچیدگی را دلیلی برای بازنگری اساسی در کل ساختار ماموریت بدانند.

۱۶. آینده احتمالی نمونه‌های جمع‌آوری‌شده توسط پرسیورنس

اگر بودجه MSR قطع شود، نمونه‌های ارزشمندی که توسط مریخ‌نورد پرسیورنس جمع‌آوری شده‌اند، در سیاره سرخ باقی خواهند ماند. این نمونه‌ها حاوی شواهدی هستند که ممکن است درک ما از تاریخ زمین‌شناسی مریخ و پتانسیل وجود حیات میکروبی در گذشته را دگرگون کنند.

در صورت عدم تخصیص بودجه کافی برای بازگرداندن آن‌ها، کنگره ممکن است تلاش کند تا ماموریت‌های جایگزین (مانند یک ماموریت بازگرداننده ارزان‌تر یا استفاده از فناوری‌های موجود) را برای این منظور تعریف کند، اما این امر تأخیرهای چند ساله را به دنبال خواهد داشت و ارزش علمی نمونه‌ها را به دلیل قرار گرفتن طولانی مدت در معرض محیط خشن مریخ کاهش می‌دهد.

۱۷. پیامدهای سیاسی و علمی تصمیم کنگره برای ناسا

تصمیم کنگره در مورد بودجه ناسا صرفاً یک موضوع فنی نیست؛ بلکه بازتابی از توازن قدرت سیاسی است.

پیامدهای علمی: اگر کنگره بودجه علوم را افزایش دهد، این کار تعهد بلندمدت به علم را تأیید می‌کند و اعتماد دانشمندان را جلب می‌کند. اما اگر کنگره به دنبال تعدیل بودجه پیشنهادی دولت باشد، اغلب با اتهام مداخله در اجرای سیاست‌های اجرایی مواجه می‌شود.

پیامدهای سیاسی: هر تصمیمی بر اعتبار رئیس‌جمهور و کابینه‌اش تأثیر می‌گذارد. اگر دولت ترامپ خواهان کاهش بودجه علوم باشد و کنگره در مقابل آن بایستد، این امر نشان‌دهنده تضعیف قدرت اجرایی دولت در اولویت‌بندی‌های فضایی است.

۱۸. تأثیر این تصمیم بر همکاری‌های بین‌المللی فضایی

ناسا در بسیاری از ماموریت‌های علمی بزرگ خود با آژانس‌های بین‌المللی مانند ESA (اروپا)، JAXA (ژاپن) و CSA (کانادا) همکاری می‌کند. ماموریت‌هایی مانند بازگرداندن نمونه‌های مریخ یا تلسکوپ فضایی رومن، پروژه‌های بین‌المللی هستند.

کاهش بودجه ناسا می‌تواند باعث ایجاد خلل در این همکاری‌ها شود. شرکای بین‌المللی که منابع مالی و مهندسی خود را بر اساس تعهدات آمریکا تخصیص داده‌اند، ممکن است به دلیل تأخیر یا لغو ماموریت‌ها، دچار مشکل شوند. این امر می‌تواند اعتبار ناسا به عنوان یک شریک قابل اعتماد را خدشه‌دار کند.

۱۹. نگاه کارشناسان و رسانه‌های علمی به این تقابل سیاسی

جامعه علمی و رسانه‌های تخصصی فضایی معمولاً این تقابل بودجه‌ای را با نگرانی دنبال می‌کنند. کارشناسان به طور مداوم بر این نکته تأکید دارند که اکتشافات علمی یک سرمایه‌گذاری بلندمدت هستند و نباید به گروگان سیاست‌های کوتاه‌مدت تبدیل شوند.

آن‌ها اغلب از کنگره به دلیل حمایت از ماموریت‌هایی مانند دراگون‌فلای و تلسکوپ رومن تمجید می‌کنند و در عین حال، از رویکردهای دولت که تمایل به نادیده گرفتن نتایج علمی درازمدت به نفع پروژه‌های سرنشین‌دار دارند، انتقاد می‌کنند. این دیدگاه‌ها بر اصرار کنگره برای حفظ یک بودجه متعادل برای تمام بخش‌های ناسا تأثیرگذار است.

۲۰. جمع‌بندی نهایی: آیا ناسا از این بحران قوی‌تر بیرون می‌آید؟

نبرد بر سر بودجه ناسا میان کنگره و دولت ترامپ (و در تداوم آن، دولت‌های بعدی) نشان‌دهنده یک دوگانگی اساسی در اهداف فضایی آمریکا است: اکتشاف سرنشین‌دار در مقابل اکتشاف علمی پایه.

در نهایت، ناسا معمولاً از این بحران‌ها قوی‌تر بیرون می‌آید، اما با هزینه‌هایی. کنگره معمولاً موفق می‌شود از لغو کامل ماموریت‌های کلیدی مانند دراگون‌فلای یا تلسکوپ رومن جلوگیری کند، اما این “صلح بودجه‌ای” اغلب به معنای ایجاد تأخیر در پروژه‌های دیگر یا تخصیص ناکافی بودجه به بخش‌های در حال رشد است. آینده ناسا به توانایی این آژانس در مدیریت انتظارات متضاد سیاسی و حفظ تعهد بلندمدت به هر دو حوزه اکتشاف سرنشین‌دار و علم بستگی دارد.

---

۲۰ سوال متداول (FAQ) درباره بودجه ناسا و اختلافات کنگره

۱. چرا دولت ترامپ قصد کاهش بودجه ناسا را داشت؟

دولت ترامپ تمایل داشت بودجه بخش علوم ناسا را کاهش دهد و منابع مالی بیشتری را به بخش‌های اکتشاف سرنشین‌دار، به ویژه برنامه آرتمیس (بازگشت به ماه)، اختصاص دهد. این امر ناشی از اولویت‌بندی رئیس‌جمهور برای دستاوردهای ملموس‌تر و کوتاه‌مدت‌تر در حوزه اکتشافات فضایی بود.

۲. کنگره چگونه می‌تواند بودجه پیشنهادی رئیس‌جمهور را تغییر دهد؟

کنگره آمریکا با استفاده از قدرت “تخصیص بودجه” (Appropriations Power) می‌تواند بودجه پیشنهادی رئیس‌جمهور را اصلاح کند. کمیته‌های تخصصی کنگره در مجلس نمایندگان و سنا، پس از بررسی، بودجه‌ای متفاوت با پیشنهاد دولت را در قالب قوانین بودجه‌ای تصویب می‌کنند.

۳. ماموریت دراگون‌فلای چیست و چه زمانی پرتاب می‌شود؟

ماموریت دراگون‌فلای یک فرستنده چرخ‌بالی است که ناسا قصد دارد آن را به قمر تایتان، بزرگترین قمر زحل، بفرستد. این ماموریت برای بررسی محیط شیمیایی و جستجوی نشانه‌های حیات در تایتان طراحی شده است. پرتاب این ماموریت در حال حاضر برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.

۴. آیا پروژه بازگرداندن نمونه‌های مریخ لغو شده است؟

پروژه بازگرداندن نمونه‌های مریخ (MSR) به طور کامل لغو نشده است، اما در لایحه‌های پیشنهادی دولت ترامپ، بودجه کافی برای ادامه فازهای پیچیده آن در نظر گرفته نشد، که عملاً اجرای آن را با تأخیرهای جدی مواجه کرده و آن را در معرض بازبینی‌های گسترده قرار داده است.

۵. تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن چه زمانی آماده پرتاب است؟

تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن، که برای مطالعه انرژی تاریک طراحی شده، در حال حاضر برای پرتاب در اواسط دهه ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده است، هرچند اختلافات بودجه ناسا و تأخیرهای فنی می‌توانند بر این زمان‌بندی تأثیر بگذارند.

۶. تفاوت اصلی بین بودجه پیشنهادی دولت و کنگره برای ناسا چیست؟

تفاوت اصلی در اولویت‌بندی است. دولت معمولاً بودجه اکتشافات سرنشین‌دار را افزایش می‌دهد و بودجه علوم ناسا (به ویژه نجوم و سیاره‌شناسی) را ثابت یا کاهش می‌دهد، در حالی که کنگره اغلب تلاش می‌کند تا بودجه بخش علوم را احیا کند.

۷. چرا نمونه‌های مریخ برای دانشمندان اینقدر مهم هستند؟

نمونه‌های جمع‌آوری‌شده توسط پرسیورنس، اولین مواد مستقیمی خواهند بود که از مریخ به زمین آورده می‌شوند و دانشمندان می‌توانند آن‌ها را با دقت بی‌نظیری برای یافتن شواهد حیات گذشته یا درک بهتر زمین‌شناسی سیاره سرخ مورد مطالعه قرار دهند.

۸. نقش کنگره در جلوگیری از لغو ماموریت‌های علمی چیست؟

کنگره با تخصیص بودجه اجباری برای پروژه‌هایی که در خطر لغو شدن قرار دارند، می‌تواند به عنوان یک سد دفاعی عمل کند. نمایندگان از طریق کمیته‌های علمی، بر بقای پروژه‌های حیاتی مانند تلسکوپ نانسی گریس رومن اصرار می‌ورزند.

۹. چگونه اختلافات بودجه‌ای بر همکاری‌های بین‌المللی ناسا تأثیر می‌گذارد؟

کاهش بودجه ناسا یا تأخیر در ماموریت‌های مشترک، می‌تواند شرکای بین‌المللی (مانند ESA یا JAXA) را مجبور به بازنگری در تعهدات مالی خود کند و اعتماد به توانایی ناسا در مدیریت پروژه‌های بلندمدت را کاهش دهد.

۱۰. چرا دولت ترامپ بر آرتمیس (اکتشاف سرنشین‌دار) تمرکز بیشتری داشت؟

تمرکز بر آرتمیس به اهداف سیاسی کوتاه‌مدت مانند رقابت با چین و ایجاد اشتغال در صنایع فضایی و همچنین تحقق یک دستاورد تاریخی برای دولت مرتبط بود.

۱۱. انرژی تاریک چگونه بر ماموریت رومن تأثیر می‌گذارد؟

ماموریت نانسی گریس رومن به طور خاص برای اندازه‌گیری دقیق اثرات انرژی تاریک بر انبساط جهان طراحی شده است، که یکی از بزرگترین رازهای فیزیک مدرن است.

۱۲. آیا بودجه پیشنهادی همیشه به معنای کاهش واقعی است؟

خیر. گاهی اوقات بودجه پیشنهادی ممکن است افزایش یابد، اما این افزایش نسبت به نرخ تورم یا نیازهای واقعی پروژه کمتر است، که در عمل به معنای یک “کاهش قدرت خرید” برای ناسا تلقی می‌شود.

۱۳. چرا تایتان (هدف دراگون‌فلای) شبیه زمین اولیه است؟

تایتان دارای اتمسفر نیتروژنی غلیظ و چرخه‌های هیدروکربنی مایع (متان/اتان) است که مشابه چرخه‌های آب در زمین اولیه عمل می‌کنند، که این آن را به محلی ایده‌آل برای مطالعه شیمی پیش از حیات تبدیل می‌کند.

۱۴. آیا ناسا می‌تواند بودجه خود را بدون کنگره افزایش دهد؟

خیر. در ایالات متحده، قوه مجریه (رئیس‌جمهور) بودجه پیشنهادی را ارائه می‌دهد، اما قوه مقننه (کنگره) تنها مرجع قانونی برای تصویب و تخصیص بودجه نهایی است.

۱۵. تاثیر سیاسی اختلافات بودجه‌ای بر جامعه علمی چیست؟

این اختلافات، دانشمندان را وادار می‌کند تا زمان زیادی را صرف لابی‌گری در کنگره کنند، به جای تمرکز بر روی تحقیقات علمی، که این امر از کارایی کلی سازمان می‌کاهد.

۱۶. نقش دانشگاه‌ها در نزاع بودجه‌ای ناسا چیست؟

دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی از طریق نمایندگان محلی خود در کنگره لابی می‌کنند تا از حفظ بودجه پروژه‌های تحقیقاتی (که از طریق ناسا تأمین می‌شوند) اطمینان حاصل کنند.

۱۷. آیا ناسا می‌تواند پروژه‌های خود را بدون تأمین مالی کامل، ادامه دهد؟

ناسا می‌تواند پروژه‌هایی که قبلاً در فاز توسعه هستند را با بودجه باقیمانده ادامه دهد، اما عدم تأمین بودجه لازم برای فازهای بعدی به طور قطعی منجر به توقف یا تأخیر در پیشرفت پروژه می‌شود.

۱۸. پیامدهای شکست MSR برای اکتشافات مریخ چیست؟

شکست در بازگرداندن نمونه‌ها به این معنی است که تحلیل‌های لازم برای جستجوی حیات تنها به داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط مریخ‌نوردها محدود می‌شود و فرصت برای تحقیقات آزمایشگاهی پیشرفته از بین می‌رود.

۱۹. چه سازمانی مسئول تدوین لایحه بودجه پیشنهادی ناسا است؟

لایحه بودجه پیشنهادی ناسا توسط دفتر مدیریت و بودجه (OMB) کاخ سفید تهیه و سپس توسط رئیس‌جمهور به کنگره ارسال می‌شود.

۲۰. بودجه ناسا در سال‌های آینده چه مسیری خواهد داشت؟

مسیر بودجه ناسا به شدت وابسته به اولویت‌های دولت مستقر و ترکیب قدرت در کنگره است. در حالی که اکتشافات سرنشین‌دار (آرتمیس) اولویت بالایی دارند، فشار کنگره معمولاً باعث حفظ سطح معقولی برای ماموریت‌های فضایی ناسا در بخش علوم می‌شود.