راز بزرگ فاش شد: شرکت آلمانیای که موتورهای خارقالعاده استون مارتین را میسازد
🚗 راز بزرگ فاش شد: موتور خودروهای استون مارتین را چه شرکتی میسازد؟
مقدمه: افسانهای که قلبش همیشه از خودش نبود
استون مارتین؛ نامی که حتی شنیدنش هم صدای اگزوزی کرکننده و تصویر جیمز باند را در ذهن تداعی میکند. اما پشت این شکوه بریتانیایی، رازی نهفته است: قلب تپندهی بسیاری از مدلهای استون مارتین، یعنی همان موتورهای پرغرش و الهامبخش، در واقع ساختهی شرکتهای دیگری بودهاند!
از موتورهای قرضی فورد در دههی ۹۰ تا همکاری با غول آلمانی مرسدس‑AMG، تاریخ این برند بیش از هر چیز داستان تلفیق هنر انگلیسی و فناوری مهندسی آلمانی است.
فصل اول: از رویاهای انگلیسی تا بحرانهای مالی
در آغاز قرن بیستم، لایونل مارتین و رابرت بمفورد در لندن کارگاهی nhỏ تأسیس کردند تا خودروهایی بسازند که هم سبک وزن و هم قدرتمند باشند. آنها نمیدانستند قرار است پایهگذار یکی از نمادهای لوکس جهان شوند.
شمارهی DB5 در دههی ۱۹۶۰ با فیلمهای جیمز باند، استون مارتین را به برند اسطورهای بدل کرد. اما مصائب مالی، درست مانند سایهای سیاه، همیشه همراهش بود. هرچند خودروهایش افسانهای بودند، سرمایهگذاریها اندک و هزینهی توسعهی موتورهای اختصاصی سرسامآور بود.
در نتیجه، استون مارتین بارها ناچار شد سراغ تأمینکنندگان خارجی برود تا بتواند موتورهایی درخور نامش پیدا کند؛ از Lagonda Straight‑Six در دههی ۳۰ تا موتورهای V8 ساختهی فورد در دههی ۹۰.
فصل دوم: عصر فورد — سالهایی که قلب آمریکایی میتپید
در سال ۱۹۸۷، گروه Ford تا ۷۵٪ از سهام استون مارتین را خرید. این اقدام نه تنها نجات مالی، بلکه دگرگونی فنی را هم به همراه داشت.
از آن پس، موتورهای V8 و V12 در مدلهایی چون DB7 و Vantage تنها نام انگلیسی داشتند، ولی در واقع از بلوکهای فورد موستانگ و Jaguar قرض گرفته شده بودند.
موتور V12 افسانهای DB9 در اصل تلفیقی از دو بلوک V6 فورد Duratec بود. مهندسان انگلیسی با تغییرات زیاد آن را بازمهندسی کردند تا صدایی ملو و در عین حال خشمگین بسازند. این پیشرانه همان موتوری بود که تا میانههای دهه ۲۰۱۰ بر بسیاری از مدلهای استون مارتین حکومت کرد.
فصل سوم: ورود آلمانیها — اتحاد با Mercedes‑AMG
اما جهان خودرو در دهه ۲۰۱۰ عوض شد. قوانین آلایندگی، سختگیرانهتر و توسعهی موتورهای جدید، هزینهبرتر از همیشه شد. دیگر دوران موتورهای تنفس طبیعی پرمصرف به پایان رسیده بود.
استون مارتین که نمیتوانست میلیاردها دلار برای تحقیق و توسعه موتورهای هیبرید یا الکتریکی سرمایهگذاری کند، به سراغ شریکی رفت که هم تجربه داشت و هم اعتبار جهانی: مرسدس‑AMG، بازوی عملکردی دایملر (Mercedes‑Benz Group).
در ۲۰۱۳ توافقی استراتژیک امضا شد:
- مرسدس‑AMG موتورهای V8 توربوشارژ و سیستمهای الکترونیکی را در اختیار استون مارتین میگذارد،
- در عوض به Daimler نیز سهمی کوچک (حدود ۵‑۷٪) در استون مارتین اعطا شد.
فصل چهارم: DB11 — نخستین نتیجه عشق آلمانیها و انگلیسیها
سال ۲۰۱۶، رونمایی DB11 نقطه عطفی در تاریخ این همکاری بود. این نخستین مدلی بود که زیر کاپوتش موتور چهار لیتری V8 دوقلو توربوی AMG میتپید؛ موتوری با کد M177 که در خودروهایی چون Mercedes‑AMG GT و C63 S نیز به کار میرفت.
قدرت ۵۰۳ اسب بخار و گشتاور ۶۷۵ نیوتنمتر برای خودروی گرند تورری در حدود ۱,۷ تن وزن واقعاً درخور تحسین بود.
صدای موتور همچنان دارای امضای Brit‑Axis بود: با آنکه منشأش آلمانی بود، اما تنظیم خروجی صدا و نقشهی ECU توسط مهندسان استون مارتین انجام شد تا هویت صوتی منحصربهفردی داشته باشد.
مدلهای Vantage و DBX نیز از همین موتور بهره میبرند. این موتور تستشده، قابل اعتماد و سازگار با استاندارد EU7 است—یعنی چارچوبی که استون مارتین نمیتوانست به تنهایی به آن دست یابد.
فصل پنجم: چرا استون مارتین خودش موتور نمیسازد؟
پرسش مهم: چرا برندی با آن همه اعتبار باید موتورهایش را از دیگران بگیرد؟
۱. هزینهی توسعهی موتور جدید سرسامآور است.
برای گذر از آزمونهای جهانی آلایندگی و دوام، هر موتور باید بیش از ۱.۵ میلیارد دلار هزینه توسعه و مهندسی ببیند—رقمی که شرکتی کوچک مثل استون مارتین قادر به تأمین آن نیست.
۲. تنوع تولید پایین است.
استون مارتین سالانه کمتر از ۱۰ هزار خودرو میفروشد. وقتی تیراژ اینقدر کم است، تولید موتور اختصاصی هیچ توجیه اقتصادی ندارد.
۳. موتور AMG فوقالعاده مدرن و قابل اعتماد است.
در نتیجه، همکاری با AMG نه تنها «راه میانبر»، بلکه انتخابی هوشمندانه برای بقا در بازاری بیرحم بود.
فصل ششم: استون مارتین Valhalla و Valkyrie — موتور ویژهی فرمانروایان
البته همهی خودروهای استون مارتین موتور AMG ندارند. برای مدلهای پرچمدار میلیون دلاری، این برند تصمیم گرفت دوباره سراغ مهندسان بریتانیایی برود.
🏁 Valkyrie — شاهکار همکاری با کازورث
در پروژهی Valkyrie (معرفیشده در ۲۰۱۹)، استون مارتین با شرکت افسانهای Cosworth Engineering همکاری کرد؛ همان سازندهی موتورهای فرمول یک و قهرمان دهههای ۷۰ و ۸۰.
نتیجه، موتوری بود خارقالعاده:
- V12 تنفس طبیعی با حجم ۶.۵ لیتر،
- حداکثر دور مجاز ۱۱۱۰۰ rpm،
- قدرت ۱۰۰۰ اسب بخار (تنها از موتور احتراق داخلی)،
- وزن مجموع کمتر از ۲۰۶ کیلوگرم!
این موتور نه با هدف صرفاً سرعت، بلکه برای خلق صدایی آسمانی طراحی شد—گویی ارکستر Royal Philharmonic در قالب موتور V12 به کار افتاده است.
کازورث (Cosworth) تماماً این واحد را در خاک انگلستان مونتاژ میکند. بنابراین در Valkyrie، استون مارتین دوباره «قلب کاملاً بریتانیایی» دارد.
🦅 Valhalla — ازدواج هیبریدی انگلیسی و آلمانی
در طرف دیگر، مدل Valhalla نماد همکاری جدید میان مهندسی AMG و نوآوری استون مارتین است. پیشرانهی مرکزی آن یک V8 چهار لیتری توربوشارژ (ساخت AMG) است که با سیستم هیبریدی استون مارتین ترکیب میشود.
قدرت نهایی: حدود ۱۰۵۰ اسب بخار. این خودرو پلی است میان دنیای تماماحتراق Valkyrie و دنیای خودروهای الکتریکی آینده.
فصل هفتم: بازگشت موتور V12 ساخت درونخانه
شاید جالب باشد بدانی که استون مارتین در ۲۰۲۴ اعلام کرد دوباره موتور V12 اختصاصی میسازد.
این موتور با کد TM01 توسعه یافته و در مدلهای Vanquish V12 و Valour Limited Edition بهکار میرود.
مشخصات فنی:
- V12 ۴ لیتری دوقلوتوربو،
- قدرت بیش از ۸۲۴ اسب بخار،
- گشتاور حدود ۱۰۳۰ نیوتنمتر.
برخلاف نسخههای قدیمیتر، این موتور در ساختمان Gaydon انگلستان توسعه یافته، اما با پشتیبانی مهندسان پیشین AMG — نوعی «بازسازی استقلال»، بدون قطع رابطه فنی با آلمان.
فصل هشتم: آینده — از هیبرید تا تمام برقی
استون مارتین پیشتر تأیید کرده است تا سال ۲۰۳۰، نیمی از خودروهایش الکتریکی و نیم دیگر هیبرید خواهند بود.
برای مدلهای الکتریکی کامل، این برند از فناوری باتری و موتور شرکت Lucid Motors USA کمک میگیرد—حرکتی هوشمندانه برای جایگزینی قلب بنزینی با مغز سیلیکونی.
رقابت با Ferrari Purosangue، Lamborghini Revuelto و McLaren Artura نیز باعث شده استون مارتین در مرکز نبرد «عملکرد سبز» قرار گیرد؛ جایی که قدرت دیگر فقط به اسب بخار نیست، بلکه به نسبت توان به وزن و بهینگی حرارتی مربوط میشود.
فصل نهم: جمعبندی — پیوند دو جهان
در پایان، پاسخ پرسش کلیدی روشن است:
امروز، بیشتر موتورهای استون مارتین توسط مرسدس‑AMG ساخته میشوند. اما در کنار آن، مدلهای لوکس خاص (مثل Valkyrie و Vanquish جدید) از موتورهایی که در انگلستان توسعه یافتهاند بهره میبرند—برخی نیز در همکاری با کازورث.
این ترکیب شاید در ظاهر ناخالص به نظر برسد، اما در عمل نماد دقیق اروپای مدرن است: فناوری آلمانی، روح بریتانیایی، و جلوهای که تنها از سرزمین جیمز باند برمیآید.
🔍 پرسشهای متداول (FAQ Schema)
۱. امروزه موتور خودروهای استون مارتین را چه شرکتی تولید میکند؟
اکثر مدلهای مدرن استون مارتین، مانند DB11، Vantage و SUV DBX، از موتورهای چهارلیتری V8 دوقلو توربوی ساخت مرسدس‑AMG استفاده میکنند.
۲. آیا هنوز برخی از موتورهای استون مارتین در بریتانیا ساخته میشوند؟
بله، مدلهای خاص مانند Valkyrie و Vanquish V12 از موتورهایی استفاده میکنند که در انگلستان طراحی و مونتاژ میشوند.
۳. کازورث (Cosworth) چه نقشی در ساخت موتورهای استون مارتین دارد؟
کازورث سازندهی موتور V12 تنفس طبیعی ۶.۵ لیتری خودروی Valkyrie است—یکی از پیشرفتهترین موتورهای احتراق داخلی جهان.
۴. آیا موتور AMG در استون مارتین دقیقاً همان نسخه موجود در مرسدس است؟
خیر. هرچند پایهی فنی و کد بلوک ثابت است، اما نقشهی ECU، صدابندی و تضعیف ارتعاشات بهصورت اختصاصی توسط تیم استون مارتین تنظیم میشود.
۵. آیا استون مارتین قصد دارد بهطور کامل از AMG جدا شود؟
در حال حاضر خیر. اما برنامههایی برای توسعهی چند موتور خانگی و سیستمهای هیبرید مستقل تا ۲۰۳۰ در حال اجراست.
۶. والکری چه تفاوتی با سایر مدلها دارد؟
Valkyrie تنها خودرویی است که موتور تنفس طبیعی ۱۰۰۰ اسب بخاری و دور موتور ۱۱ هزار دارد؛ توسعهی آن با کازورث نمادی از بازگشت به ریشههای نسخههای مسابقهای است.
۷. موتور V12 جدید استون مارتین در کجا توسعه یافته است؟
در مرکز Gaydon در وارویکشایر انگلستان ، با هدایت تیم مهندسی درونی و برخی مشاوران سابق AMG.
۸. آیا آیندهی استون مارتین الکتریکی است؟
بله، طبق نقشهی راه رسمی، نیمی از خودروها تا سال ۲۰۳۰ الکتریکی میشوند و همکاری با Lucid Motors امریکا در زمینهی موتورهای مغناطیسی در جریان است.
https://farcoland.com/CjVPdw
کپی آدرس
