ترایتون استریت: میتسوبیشی چگونه با چهره‌ای شبیه سربازان جنگ ستارگان، وانت محبوب خود را به سمت بازار شهری دگرگون می‌کند؟

میتسوبیشی ترایتون استریت: تحلیل استراتژی طراحی، قیمت‌گذاری و بازار هدف پیکاپ جدید الهام گرفته از جنگ ستارگان

چرخشی غیرمنتظره در طراحی پیکاپ‌های ژاپنی

بازار پیکاپ‌های میان‌رده در آسیا، به ویژه در تایلند، همواره عرصه‌ی نبردی سخت میان غول‌هایی چون تویوتا هایلوکس و فورد رنجر بوده است. میتسوبیشی، با مدل ترایتون (که در برخی بازارها با نام L200 شناخته می‌شود)، همواره تلاش کرده است تا با ارائه ترکیبی از دوام، قابلیت آفرود و قیمت رقابتی، جایگاه خود را حفظ کند. اما اخیراً، میتسوبیشی با معرفی نسخه‌ای جدید و بسیار خاص از ترایتون، به نام “استریت” (Street)، تلاشی جسورانه برای تغییر روایت کرده است. این مدل نه تنها با هدف ارائه یک گزینه اقتصادی‌تر، بلکه با یک زبان طراحی کاملاً متمایز، توجهات را به خود جلب کرده است؛ ظاهری که به سرعت یادآور لباس‌های سفید و مینیمالیستی سربازان طوفان‌ساز (Stormtrooper) در حماسه جنگ ستارگان است.

این رویکرد جدید، نشان‌دهنده یک انحراف استراتژیک از زبان طراحی خشن و کاربردی معمول در پیکاپ‌هاست. ترایتون استریت، با حذف عناصر براق و تهاجمی، و تمرکز بر سادگی رنگ سفید و جزئیات سیاه، یک بیانیه بصری منحصر به فرد در خیابان‌های شهری ارائه می‌دهد. این مقاله به تحلیل جامع این استراتژی می‌پردازد: از چرایی طراحی مینیمالیستی و اقتصادی آن، تا هدف‌گذاری دقیق این مدل صرفاً برای بازار تایلند، بررسی فنی نسخه پایه دیزلی آن، و جایگاهش در برابر رقبای سنتی. آیا این استراتژی هوشمندانه برای جذب مصرف‌کنندگان شهری است یا صرفاً تلاشی برای فروش مازاد مدل‌های قدیمی‌تر با ظاهری جدید؟

---

۱. تحلیل طراحی ظاهری: از خشن به مینیمال – ادای احترام به Stormtrooper

طراحی بیرونی میتسوبیشی ترایتون همواره حول محور زبان “Dynamic Shield” (سپر پویا) این شرکت می‌چرخید؛ یک جلوپنجره بزرگ، کرومی و چراغ‌های باریک و تهاجمی که قدرت و صلابت را فریاد می‌زدند. اما در نسخه “استریت”، این پارادایم به شکلی چشمگیر شکسته شده است.

حذف تهاجم و استقبال از سادگی

بزرگ‌ترین تغییر ظاهری ترایتون استریت در حذف عناصر “آفرود محور” و جایگزینی آن‌ها با المان‌هایی است که بیشتر شبیه به یک خودروی شهری با ظاهر خاص هستند.

جلوپنجره و سپر: در مدل‌های معمول، جلوپنجره ترایتون (حتی مدل‌های قبل از فیس‌لیفت کامل ۲۰۲۴) با خطوط کرومی ضخیم و سپرهای چندلایه طراحی می‌شدند. در نسخه استریت، این عناصر به کلی حذف شده‌اند. جلوپنجره با شبکه‌ای ساده‌تر و به رنگ مشکی مات جایگزین شده است. سپر جلویی نیز از حالت پیچیده و چندبخشی خارج شده و ظاهری یکپارچه‌تر و ساده‌تر پیدا کرده است. این سادگی بصری، دقیقاً همان چیزی است که زیبایی‌شناسی کلاهخودهای استورم‌تروپر را تداعی می‌کند: سطوح صاف، خطوط کم و تاکید بر رنگ سفید غالب.

چراغ‌ها و اقتصادی‌سازی: یکی از دلایل اصلی این تغییرات، در حقیقت اقتصادی‌سازی تولید برای دستیابی به قیمت هدف‌گذاری شده است. در ترایتون استریت، چراغ‌های روشنایی روز (DRLs) باریک و پیشرفته مدل‌های بالاتر و همچنین چراغ‌های LED پیچیده حذف شده‌اند. در عوض، از چراغ‌های هالوژنی ساده‌تر و ارزان‌تر استفاده شده است. همین امر در مورد مه‌شکن‌ها نیز صادق است؛ آن‌ها به طور کامل از مجموعه حذف شده‌اند. این حذف نه تنها هزینه‌های تولید را کاهش می‌دهد، بلکه با فلسفه “سادگی عملیاتی” استورم‌تروپرها همخوانی دارد.

رنگ و تضاد: تمرکز این مدل تقریباً به طور کامل بر روی رنگ سفید (White Diamond) است. استفاده از رنگ سفید به عنوان رنگ اصلی، در کنار تریم‌های مشکی مات در آینه‌ها، دستگیره‌ها و بخش پایینی سپر، کنتراست بصری شدیدی ایجاد می‌کند که بلافاصله ذهن را به سمت یونیفرم‌های سفید با جزئیات سیاه سربازان جنگ ستارگان هدایت می‌کند. این استراتژی رنگی، ترایتون استریت را به یک خودروی “بیانیه” تبدیل می‌کند، حتی اگر از نظر فنی یک مدل پایه باشد.

این رویکرد طراحی، نشان می‌دهد که میتسوبیشی به جای رقابت در نبرد سخت سخت‌افزاری با رقبا، تصمیم گرفته است یک “کلاس جدید” از پیکاپ‌های شهری با ظاهری جسورانه اما با سخت‌افزار اقتصادی ایجاد کند.

---

۲. هدف‌گذاری بازار تایلند: تمرکز بر کاربرد شهری و قیمت‌گذاری استراتژیک

استراتژی میتسوبیشی برای ترایتون استریت به شدت منطبق بر نیازهای خاص بازار تایلند است؛ بازاری که در آن پیکاپ‌ها نه تنها به عنوان ابزار کار، بلکه به عنوان خودروی روزمره خانواده نیز استفاده می‌شوند.

چرا فقط یک‌ونیم کابین (Smart Cab)؟

ترایتون استریت منحصراً در پیکربندی کابین هوشمند (Smart Cab) یا همان یک‌ونیم کابین عرضه می‌شود. این انتخاب دارای دو دلیل عمده است:

1. کاربرد شهری: در تایلند، بسیاری از خریداران پیکاپ، فضای بار را به اندازه کافی می‌دانند و فضای داخلی اضافی (که در کابین دوگانه ارائه می‌شود) برای آن‌ها اولویت ندارد. کابین یک‌ونیم کابین فضای کمتری اشغال می‌کند و برای رانندگی و پارک در محیط‌های شهری شلوغ مناسب‌تر است.
2. کاهش هزینه: کابین‌های دوگانه (Double Cab) به دلیل قطعات بیشتر، عایق‌بندی بهتر و وزن بالاتر، گران‌تر هستند. میتسوبیشی با هدف‌گذاری اقتصادی، با حذف این گزینه، هم هزینه ساخت را کاهش داده و هم بازار هدف خود را محدود کرده است.

فلسفه “Street Use” (کاربرد خیابانی)

نام “استریت” (Street) به صراحت نشان می‌دهد که این خودرو برای محیط آفرود سخت طراحی نشده است. این خودرو بیشتر به دنبال جذب مشتریانی است که خواهان ظاهر متمایز یک پیکاپ هستند، اما عمدتاً در جاده‌های آسفالته شهر و حومه تردد خواهند کرد.

این خودروی خاص، عمداً فاقد بسیاری از تجهیزات لوکس یا آفرود محور است: حذف سیستم چهار چرخ محرک (4WD)، استفاده از رینگ‌های کوچک‌تر و تایر‌های جاده‌ای، و کاهش تجهیزات ایمنی سطح بالا. این اقدامات برای تمرکز کامل بر عملکرد شهری و اقتصادی بودن صورت گرفته است.

نقش مدل قیمت‌گذاری ۶۴۹ هزار بات (حدود ۲۰,۷۰۰ دلار)

قیمت‌گذاری ۶۴۹,۰۰۰ بات (THB) برای ترایتون استریت یک اهرم استراتژیک کلیدی است. این قیمت‌گذاری، ترایتون استریت را به یکی از ارزان‌ترین پیکاپ‌های عرضه شده در این سطح از امکانات تبدیل می‌کند و آن را در پایین‌ترین پله نردبان قیمتی بازار قرار می‌دهد.

این رقم، خودرو را مستقیماً در رقابت با مدل‌های پایه (Base Models) تویوتا هایلوکس و فورد رنجر قرار می‌دهد، در حالی که ظاهر آن به مراتب جسورانه‌تر و خاص‌تر از رقبای هم‌قیمت خود است. استراتژی این است: با پرداخت هزینه‌ای نزدیک به مدل‌های پایه، مشتری ظاهری سفارشی‌شده و منحصر به فرد دریافت می‌کند که ظاهری گران‌تر از قیمت واقعی‌اش دارد. این امر به ویژه برای خریداران جوان‌تر یا کسانی که به دنبال “ارزش دیداری بالا” (High Visual Value) با بودجه محدود هستند، جذاب است. این قیمت‌گذاری، یک “شبه-لوکس اقتصادی” را به بازار عرضه می‌کند.

---

۳. عمق فنی و قوای محرکه: تمرکز بر کارایی پایه دیزلی

در حالی که ظاهر ترایتون استریت یک فیس‌لیفت جسورانه است، زیر پوست آن، پلتفرم و قوای محرکه نسخه پایه و اثبات شده ترایتون حفظ شده است. این رویکرد، هزینه‌های تحقیق و توسعه را به حداقل رسانده و قابلیت اطمینان موتور را تضمین می‌کند.

پیشرانه ۲.۴ لیتری توربودیزل پایه (MIVEC)

قلب تپنده ترایتون استریت، موتور دیزلی استاندارد میتسوبیشی است که به خانواده MIVEC (Mitsubishi Innovative Valve timing Electronic Control) تعلق دارد، اما در حالت کم‌توان‌تر برای این نسخه اقتصادی تنظیم شده است.

مشخصات فنی این موتور عبارتند از:

• حجم موتور: ۲.۴ لیتر (۲۴۴۲ سی‌سی)
• آرایش: ۴ سیلندر خطی، توربوشارژر
• قدرت خروجی: ۱۴۸ اسب بخار (در حدود ۳۵۰۰ دور در دقیقه)
• گشتاور خروجی: ۳۳۰ نیوتن‌متر (در حدود ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ دور در دقیقه)

این خروجی در مقایسه با نسخه‌های قوی‌تر ترایتون (که اغلب به ۲۰۰ اسب بخار می‌رسند) یا رقبایی که موتورهای ۲.۸ لیتری یا ۲.۰ لیتری دیزل با قدرت بالاتر ارائه می‌دهند، متوسط محسوب می‌شود. اما برای کاربرد شهری و رانندگی روزمره در تایلند، این قدرت و گشتاور کافی است و مهم‌تر از آن، مصرف سوخت بهینه و هزینه‌های نگهداری پایین‌تری دارد.

گیربکس و سیستم انتقال قدرت

ترایتون استریت به طور انحصاری با گیربکس ۶ سرعته دستی (Manual Transmission) عرضه می‌شود. حذف گیربکس‌های اتوماتیک پیشرفته (مانند ۸ یا ۱۰ سرعته) یک تصمیم آشکار برای کاهش هزینه تولید و قیمت نهایی بوده است. گیربکس دستی، همچنین، بازخورد بهتری به رانندگانی می‌دهد که به دنبال کنترل بیشتر در شرایط رانندگی معمولی هستند و نیاز به سیستم‌های پیچیده ۴WD ندارند.

حذف کامل ۴WD: همانطور که از نام “استریت” برمی‌آید، این مدل فاقد سیستم‌های چهار چرخ محرک (۲H/۴H/۴L) است و از سیستم ۲ چرخ محرک دیفرانسیل عقب (۲WD) استفاده می‌کند. این ساده‌سازی، وزن خودرو را کاهش داده و در مسیرهای شهری، مصرف سوخت را بهبود می‌بخشد.

اهمیت دیفرانسیل لغزش محدود فعال (Active LSD)

با وجود حذف ۴WD، میتسوبیشی یک ویژگی فنی مهم را در این مدل حفظ کرده است: دیفرانسیل لغزش محدود فعال (Active Limited-Slip Differential – LSD). این ویژگی در بازارهای مرطوب جنوب شرقی آسیا حیاتی است.

LSD در شرایطی که یکی از چرخ‌های محرک دچار لغزش می‌شود (مانند ترمز ناگهانی روی آسفالت خیس یا عبور از یک دست‌انداز)، با انتقال بیشتر گشتاور به چرخی که چسبندگی بیشتری دارد، به ثبات خودرو کمک می‌کند. این ویژگی، اگرچه جایگزین ۴WD نیست، اما ایمنی و قابلیت اطمینان را در رانندگی شهری و جاده‌های لغزنده بارانی افزایش می‌دهد و ارزش فنی مدل پایه را در قبال قیمت خود بالا می‌برد.

---

۴. بررسی امکانات اقتصادی: تعادل بین رفاه و قیمت‌گذاری

استراتژی میتسوبیشی در ترایتون استریت، بر این اصل استوار است که ظاهر باید خاص باشد، اما امکانات داخلی باید دقیقاً در سطح مورد نیاز برای حفظ قیمت ۶۴۹ هزار بات باقی بماند. این خودرو یک “بدون زواید” (No-Frills) با ظاهری خاص است.

کابین و فضای داخلی

با توجه به پیکربندی یک‌ونیم کابین، فضای سرنشینان عقب عمدتاً برای حمل بارهای کوچک یا به عنوان فضای ذخیره‌سازی اضطراری در نظر گرفته شده است.

• صندلی‌ها: از پارچه‌های محکم و بادوام استفاده شده است. تنظیمات دستی هستند و خبری از تنظیمات برقی یا روکش‌های چرمی نیست. هدف، دوام بالا و نگهداری آسان است.
• تجهیزات ایمنی پایه: حداقل استاندارد ایمنی در تایلند رعایت شده است. این مدل معمولاً با ۳ کیسه هوا (راننده، سرنشین جلو و زانویی راننده) عرضه می‌شود. سیستم‌های پیشرفته کمک راننده (ADAS) مانند ترمز اضطراری خودکار یا کروز کنترل تطبیقی به دلیل حفظ قیمت، حذف شده‌اند.

سیستم اطلاعات و سرگرمی (Infotainment)

حتی در مدل‌های اقتصادی، انتظار می‌رود که خودروسازان یک نمایشگر لمسی را ارائه دهند. میتسوبیشی در اینجا یک مصالحه هوشمندانه انجام داده است:

• نمایشگر ۱۰ اینچی: وجود یک نمایشگر بزرگ ۱۰ اینچی در مرکز داشبورد، ظاهری مدرن به داخل کابین می‌بخشد و حس “گران بودن” را منتقل می‌کند، در حالی که سخت‌افزار داخلی آن ممکن است از نسل‌های قدیمی‌تر باشد و فاقد قابلیت‌های پیشرفته باشد.
• سیستم صوتی: سیستم صوتی پایه و کاربردی است و برای پخش موسیقی و اتصال بلوتوث کافی است. حذف ساب‌ووفرها یا سیستم‌های صوتی پریمیوم، هزینه‌ها را کنترل می‌کند.

به طور خلاصه، امکانات رفاهی این مدل به حداقل لازم برای یک خودروی شهری مدرن کاهش یافته‌اند، که کاملاً با استراتژی قیمت‌گذاری پایین و هدف‌گذاری بر مشتریان آگاه به بودجه همخوانی دارد.

---

۵. چشم‌انداز رقابتی: جایگاه ترایتون استریت در برابر هایلوکس و رنجر

بازار پیکاپ‌های تایلند به شدت اشباع شده است. تویوتا هایلوکس (Hilux) و فورد رنجر (Ranger) بازیگران اصلی هستند و هر کدام استراتژی‌های فروش خود را دارند. ترایتون استریت سعی می‌کند شکافی را پر کند که رقبای سنتی در آن حضور ندارند: جذابیت بصری خاص با مشخصات فنی اقتصادی.

تویوتا هایلوکس (Hilux)

هایلوکس به عنوان “پادشاه دوام” شناخته می‌شود و معمولاً بالاترین قیمت فروش مجدد را دارد. تویوتا معمولاً در مدل‌های پایه خود نیز طراحی نسبتاً محافظه‌کارانه‌ای را حفظ می‌کند.

• مقایسه: در حالی که مدل‌های پایه هایلوکس قیمت مشابهی دارند، طراحی آن‌ها فاقد “شخصیت” ترایتون استریت است. مشتری ترایتون استریت به دنبال متفاوت بودن است؛ مشتری هایلوکس به دنبال اطمینان و ارزش طولانی‌مدت است.

فورد رنجر (Ranger)

رنجر (به ویژه نسل جدید) به دلیل طراحی مدرن‌تر، تکنولوژی پیشرفته‌تر و موتورهای دیزل قدرتمندتر (اغلب ۲.۰ لیتری توربو) شناخته می‌شود. رنجر اغلب خود را کمی بالاتر از سطح اقتصادی قرار می‌دهد.

• مقایسه: حتی مدل‌های پایه رنجر نیز طراحی خشن و جعبه‌ای‌شکل خود را حفظ می‌کنند و امکانات بیشتری در بخش ایمنی و قوای محرکه ارائه می‌دهند. ترایتون استریت با قیمت پایین‌تر، قابلیت آفرود کمتر و قوای محرکه ضعیف‌تر، اما با ظاهر “پاپ آرت” خود، با رنجر رقابت نمی‌کند، بلکه سعی دارد مشتریانی را که “استایل” را بر “قابلیت فنی مازاد” ترجیح می‌دهند، جذب کند.

جایگاه ترایتون استریت

ترایتون استریت یک “Special Edition” بازاریابی محور است. این خودرو رقابت مستقیم با مدل‌های میان‌رده و بالارده رقبای خود ندارد، بلکه بر اساس استراتژی زیر عمل می‌کند:

استراتژی: ارائه یک پکیج بصری جسورانه که معمولاً نیازمند پرداخت هزینه‌های گزاف برای تیونینگ پس از خرید است، به صورت پیش‌فرض و با هزینه‌ای اندک، بر روی یک پلتفرم اقتصادی. این خودرو برای رانندگانی طراحی شده که می‌خواهند در ترافیک شهری متمایز باشند، اما نمی‌خواهند هزینه‌های بالای نگهداری، بیمه و سوخت مدل‌های قوی‌تر را بپردازند.

---

۶. آینده نامعلوم: آیا این فیس‌لیفت کوچک پیش‌درآمد فیس‌لیفت کامل ۲۰۲۷ است؟

معرفی ترایتون استریت در این مقطع زمانی، سوالات مهمی را در مورد استراتژی بلندمدت میتسوبیشی برای مدل ترایتون ایجاد می‌کند. نسل فعلی ترایتون در سال ۲۰۲۴ با فیس‌لیفت قابل توجهی روبرو شد که طراحی آن کاملاً مدرن و شبیه به نسخه‌های آمریکایی (مانند تاندرا) بود.

تحلیل زمان‌بندی

ترایتون استریت به وضوح بر پایه پلتفرم نسل قبلی (نسل پنجم، پیش از فیس‌لیفت بزرگ ۲۰۲۴) ساخته شده است، اما با تغییرات بصری محدود در جلو و عقب (احتمالاً برای استفاده از قطعات باقی‌مانده یا کاهش هزینه‌های قالب‌سازی برای یک تولید محدود). این مدل به عنوان یک پل ارتباطی یا یک مدل برای پوشش بازار در دوره‌ای که تولید نسل جدید آماده عرضه کامل نیست، معرفی شده است.

پیش‌درآمد فیس‌لیفت کامل ۲۰۲۷؟

گمانه‌زنی‌ها نشان می‌دهد که میتسوبیشی در حال کار بر روی نسل بعدی ترایتون (نسل ششم) است که احتمالاً با پلتفرم‌ها و فناوری‌های جدید نیسان-رنو همگام خواهد شد. این نسل جدید احتمالاً در سال‌های ۲۰۲۷ یا ۲۰۲۸ به بازار عرضه خواهد شد.

ترایتون استریت می‌تواند به دو منظور عمل کند:

1. جذب مشتریان تا نسل جدید: این مدل یک محصول “هیجان‌انگیز” است که توجهات را به برند ترایتون نگه می‌دارد، در حالی که میتسوبیشی مشغول توسعه نسل بعدی است.
2. آزمایش بازخورد طراحی: با استفاده از یک زبان طراحی کاملاً متفاوت (مینیمال سفید)، میتسوبیشی می‌تواند بازخورد بازار نسبت به ظاهری غیرمتعارف در محیط‌های شهری را بسنجد، بدون اینکه مجبور باشد ریسک بزرگی را روی مدل اصلی و جهانی ترایتون انجام دهد.

تحلیل احتمال عرضه جهانی “سرباز خیابانی”

احتمال عرضه ترایتون استریت در بازارهای جهانی مانند اروپا، استرالیا یا آمریکای شمالی بسیار پایین است. دلایل این امر عبارتند از:

• استانداردهای ایمنی: مدل پایه دیزلی با ۳ ایربگ و عدم وجود ADAS، به سختی می‌تواند استانداردهای ایمنی سخت‌گیرانه این بازارها را پاس کند.
• تقاضای بازار: بازارهای پیشرفته تمایل بیشتری به پیکاپ‌های با قابلیت آفرود بالا و موتورهای قوی‌تر (مانند دیزل‌های ۲.۳ لیتری یا V6) دارند. ظاهر استورم‌تروپر ممکن است در آنجا به عنوان یک شوخی یا طراحی کودکانه تلقی شود تا یک انتخاب استراتژیک.
• محدودیت تولید: این مدل به احتمال زیاد یک تولید محدود (Limited Production Run) است که فقط برای فروش سریع موجودی قطعات نسل قبل در تایلند و بازارهای مشابه تدارک دیده شده است.

بنابراین، “سرباز خیابانی” عمدتاً یک پدیده منطقه‌ای باقی خواهد ماند.

---

۷. نتیجه‌گیری: استراتژی جسارت اقتصادی برای جذب مصرف‌کننده شهری

میتسوبیشی ترایتون استریت، یک مطالعه موردی جذاب در زمینه بازاریابی استراتژیک در بازارهای نوظهور است. این خودرو بر اساس یک اصل ساده بنا شده است: ارائه حداکثر جذابیت بصری با حداقل هزینه فنی و ساخت.

استراتژی میتسوبیشی در این مدل، نه تنها یک استراتژی محصول، بلکه یک استراتژی قیمت‌گذاری تهاجمی است. با حذف عناصر گران‌قیمت مانند کروم، تکنولوژی‌های پیشرفته روشنایی و سیستم‌های ۴WD، و در مقابل، تمرکز بر یک زبان طراحی مینیمال و جذاب (الهام گرفته از استورم‌تروپر)، میتسوبیشی توانسته است خودرویی را با قیمت پایین‌تر از رقبای مستقیم و با ظاهری بسیار متمایز، در بازار تایلند عرضه کند.

ترایتون استریت برای جذب مصرف‌کنندگانی طراحی شده است که خودروی آن‌ها وسیله‌ای برای نمایش هویت است، اما بودجه آن‌ها محدود به مدل‌های پایه است. این مدل به وضوح نشان می‌دهد که چگونه خودروسازان می‌توانند با دستکاری هوشمندانه طراحی ظاهری و حذف امکانات مازاد غیرضروری برای کاربرد هدف، یک شکاف بازاری منحصر به فرد ایجاد کنند. در نهایت، این استراتژی جسورانه، تلاشی است برای پیروزی در میدان نبرد شهری، نه در میدان سخت آفرود. موفقیت این مدل، موفقیت دیدگاه میتسوبیشی برای آینده پیکاپ‌های کاربردی‌تر و شهری‌تر در آسیا خواهد بود.

---

بخش پایانی: ۲۰ سؤال متداول (FAQ) درباره میتسوبیشی ترایتون استریت

۱. میتسوبیشی ترایتون استریت دقیقاً چه زمانی معرفی شد؟
این مدل به عنوان یک نسخه ویژه در بازار تایلند و در سال ۲۰۲۴ (پس از فیس‌لیفت اصلی ۲۰۲۴) معرفی شد تا موجودی و پلتفرم قبلی را هدفمند کند.

۲. نام “استریت” (Street) به چه معناست؟
این نام بر تمرکز خودرو بر کاربرد شهری و جاده‌ای (Street Use) تأکید دارد، برخلاف مدل‌های دیگر که برای آفرود طراحی شده‌اند.

۳. طراحی الهام گرفته از “سرباز جنگ ستارگان” دقیقاً به چه چیزی اشاره دارد؟
اشاره به زیبایی‌شناسی مینیمال، استفاده غالب از رنگ سفید، و تضاد با جزئیات مشکی مات، که یادآور لباس سفید سربازان Stormtrooper است.

۴. آیا ترایتون استریت مجهز به سیستم چهار چرخ محرک (۴WD) است؟
خیر، ترایتون استریت به طور انحصاری با سیستم دو چرخ محرک (۲WD) عرضه می‌شود.

۵. قیمت ۶۴۹ هزار بات برای این مدل چه جایگاهی دارد؟
این قیمت، ترایتون استریت را در رده اقتصادی‌ترین پیکاپ‌های جدید در بازار تایلند، هم‌سطح با مدل‌های پایه هایلوکس و رنجر، قرار می‌دهد.

۶. پیشرانه این مدل چیست؟
از موتور ۲.۴ لیتری توربودیزل پایه میتسوبیشی استفاده می‌کند.

۷. قدرت و گشتاور این موتور چقدر است؟
این موتور ۱۴۸ اسب بخار قدرت و ۳۳۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند.

۸. ترایتون استریت چه نوع گیربکسی دارد؟
فقط با گیربکس ۶ سرعته دستی عرضه می‌شود.

۹. آیا این مدل دارای چراغ‌های LED پیشرفته است؟
خیر، برای کاهش هزینه، از چراغ‌های هالوژنی ساده‌تر استفاده شده است.

۱۰. آیا مه‌شکن‌ها در این نسخه موجود هستند؟
خیر، مه‌شکن‌ها به طور کامل حذف شده‌اند.

۱۱. کدام نوع کابین برای ترایتون استریت انتخاب شده است؟
فقط پیکربندی کابین هوشمند (Smart Cab) یا یک‌ونیم کابین در دسترس است.

۱۲. حفظ LSD در مدل اقتصادی چه مزیتی دارد؟
دیفرانسیل لغزش محدود فعال (LSD) ثبات خودرو را در جاده‌های لغزنده شهری و بارانی، به ویژه هنگام شتاب‌گیری، بهبود می‌بخشد.

۱۳. امکانات رفاهی داخلی این خودرو چگونه است؟
امکانات پایه هستند؛ صندلی‌های پارچه‌ای، ۳ کیسه هوا و سیستم صوتی با نمایشگر ۱۰ اینچی.

۱۴. آیا این مدل از سیستم‌های پیشرفته کمک راننده (ADAS) پشتیبانی می‌کند؟
خیر، این سیستم‌ها برای حفظ قیمت‌گذاری اقتصادی حذف شده‌اند.

۱۵. آیا میتسوبیشی قصد عرضه جهانی ترایتون استریت را دارد؟
احتمال عرضه جهانی بسیار پایین است، زیرا مشخصات ایمنی آن برای بازارهای غربی مناسب نیست و بیشتر یک محصول منطقه‌ای است.

۱۶. تفاوت اصلی ترایتون استریت با هایلوکس پایه چیست؟
تفاوت اصلی در طراحی ظاهری است؛ استریت ظاهری جسورتر و خاص‌تر دارد، در حالی که هایلوکس طراحی محافظه‌کارانه‌تری را حفظ می‌کند.

۱۷. آیا این مدل برای آفرود مناسب است؟
خیر، به دلیل سیستم ۲WD و رینگ‌های کوچک‌تر، تمرکز آن بر روی کاربرد شهری است.

۱۸. چرا میتسوبیشی تصمیم به ساده‌سازی طراحی سپر گرفت؟
این اقدام به دلایل اقتصادی (کاهش هزینه‌های تولید قطعات پیچیده) و همچنین همخوانی با زبان طراحی مینیمالیستی استورم‌تروپرها انجام شده است.

۱۹. آیا انتظار می‌رود این مدل پیش‌درآمد نسل بعدی ترایتون باشد؟
این مدل بیشتر به عنوان یک محصول گذار و پرکننده شکاف بازاری در انتظار عرضه نسل ششم در سال‌های آینده در نظر گرفته می‌شود.

۲۰. آیا این خودرو در مقایسه با رقبای خود گران‌تر یا ارزان‌تر است؟
با توجه به امکانات فنی پایه، قیمت آن بسیار رقابتی و در بسیاری موارد ارزان‌تر از مدل‌های هم‌سطح رقبای مستقیم است، به خصوص با توجه به ظاهر سفارشی‌شده آن.