انقلابی در جاده‌ها؛ فناوری کاملاً خودران جنرال‌موتورز در آستانه ورود به بازار!

تکنولوژی کاملاً خودران جنرال‌موتورز

بی‌نیاز از دست و چشم؛ فناوری کاملاً خودران جنرال‌موتورز در آستانه عرضه

مقدمه؛ آغاز فصل تازه‌ای از هوش مصنوعی در صنعت حمل‌ونقل

شرکت معظم جنرال‌موتورز که سال‌هاست یکی از پیشگامان تحول صنعتی در جهان خودرو به شمار می‌رود، اکنون به‌دنبال آن است که تا سال ۲۰۲۸ میلادی رؤیای رانندگی کاملاً بدون دخالت انسان را به واقعیت تبدیل کند. این پروژه جاه‌طلبانه قرار است انقلابی در حوزه‌ی حمل‌ونقل هوشمند ایجاد کند و آینده‌ای را رقم زند که در آن دیگر نیازی به گذاشتن دست روی فرمان یا نگاه کردن به جاده نیست. این نسل جدید از رانندگی خودکار، سطحی بالاتر از سامانه‌های کمک‌راننده فعلی را هدف قرار داده و در طبقه‌بندی بین‌المللی، به رانندگی سطح ۴ (Level 4 Autonomy) نزدیک می‌شود.

طبق اعلام رسمی مدیران جنرال‌موتورز، فناوری جدید این شرکت، نخستین‌بار روی مدل لوکس کادیلاک اسکالید IQ معرفی خواهد شد. این انتخاب تصادفی نیست؛ اسکالید IQ به‌عنوان پرچمدار فناوری‌های لوکس و پیشرفته‌ی GM، بستری ایده‌آل برای معرفی تکنولوژی‌ای فراهم می‌کند که نیازمند بالاترین سطح از اطمینان و عملکرد است. این نسخه‌ی پیشرفته از سامانه‌ی کمک‌راننده قرار است جهشی بزرگ نسبت به سیستم Super Cruise باشد که از سال ۲۰۱۷ تاکنون در بیش از ۲۳ مدل از خودروهای جنرال‌موتورز مورد استفاده قرار گرفته است. Super Cruise صرفاً یک سیستم رانندگی نیمه‌خودکار بود که نیازمند نظارت دائم راننده بود، اما نسل جدید قرار است این نیاز نظارتی را به‌طور کامل برطرف کند، حداقل در محدوده‌ی عملیاتی تعریف‌شده‌اش.

پایه‌ی فناوری جدید؛ تکامل سوپر کروز به نسل کاملاً خودران

فناوری Super Cruise که در آغاز برای بزرگراه‌های خاص طراحی شده بود، به رانندگان اجازه می‌داد در مسیرهای مشخص بدون دخالت در فرمان خودرو حرکت کنند. این سیستم بر پایه‌ی داده‌های نقشه‌برداری بسیار دقیق و حسگرهای راداری و دوربین‌ها کار می‌کرد. اکنون جنرال‌موتورز قصد دارد همین سیستم را با ترکیبی قدرتمند از لایدار، رادار و دوربین‌های محیطی هوشمند به یک سامانه‌ی کاملاً خودران تبدیل کند که قادر است در شرایط پیچیده‌تر، ازجمله نبود نقشه‌های ازپیش‌تعیین‌شده، تصمیم‌گیری کند و واکنش نشان دهد.

در سیستم جدید، خودرو با بهره‌گیری از داده‌های حسگرهای متعدد، نقشه‌ی سه‌بعدی و بلادرنگی از اطراف خود می‌سازد. این نقشه‌برداری لحظه‌ای، فراتر از نقشه‌های سنتی است. این مدل محاسباتی نه‌تنها فاصله‌ی اجسام را می‌سنجد، بلکه نوع آنها (مثلاً انسان، دوچرخه، سنگ)، مسیر حرکت و حتی سرعت‌ احتمالی‌شان را نیز تخمین می‌زند. در واقع، خودروی جنرال‌موتورز با هوش مصنوعی قدرتمندش می‌تواند محیط رانندگی را همانند چشم و مغز انسان تحلیل کند، اما با خطای بسیار کمتر و سرعت پردازشی بسیار بالاتر. مدل پیش‌بینی رفتار مبتنی بر یادگیری عمیق، هسته‌ی مرکزی این تحلیل را تشکیل می‌دهد.

برخلاف نسل فعلی سوپر کروز، فناوری تازه‌ی این شرکت نیازمند نقشه‌برداری قبلی از بزرگراه‌ها نیست. این تغییر پارادایم به خودرو اجازه می‌دهد در هر بزرگراهی که قوانین منطقه‌ی عملیاتی (Operational Design Domain – ODD) آن رعایت شود، فعال گردد. داده‌ها از طریق حسگرهای درون خودرو و رایانش ابری (Cloud Computing) جمع‌آوری و تحلیل می‌شوند و خودرو تصمیمات لحظه‌ای می‌گیرد. همین قابلیت «نقشه‌برداری خودکار در لحظه» موجب شده جنرال‌موتورز از آن به‌عنوان نخستین گام واقعی در مسیر رانندگی کاملاً خودران یاد کند.

ویژگی‌های فنی سامانه‌ی بدون چشم و بدون دست

۱. حسگرهای چندلایه برای تسلط کامل بر محیط

سیستم خودران جنرال‌موتورز از معماری حسگرهای تکراری و متنوع استفاده می‌کند تا در برابر هرگونه اختلال فیزیکی یا محیطی، ایمنی خود را حفظ کند. این سیستم مجهز به سه نوع حسگر کلیدی است که هر کدام ضعف دیگری را پوشش می‌دهند:

• لایدار (LiDAR): این حسگرها با پرتاب پالس‌های لیزری، ابر نقاط (Point Cloud) بسیار دقیقی از محیط ایجاد می‌کنند. لایدار برای تشخیص دقیق فاصله، عمق و شکل سه‌بعدی اجسام، به‌ویژه در شرایط نوری متغیر، حیاتی است. قدرت تفکیک مکانی لایدار در این سیستم به‌قدری بالاست که می‌تواند تفاوت میان یک سایه و یک جسم جامد را تشخیص دهد.
• رادار (Radar): سیستم‌های رادار، به‌ویژه رادارهای موج میلی‌متری (mmWave)، برای عملکرد قابل‌اعتماد در شرایط محیطی سخت مانند باران شدید، برف یا مه‌آلودگی طراحی شده‌اند. رادارها به‌خوبی قادر به اندازه‌گیری سرعت نسبی اجسام متحرک هستند و اطمینان لازم را در شرایط دید کم فراهم می‌آورند.
• دوربین‌های محیطی (Cameras): این دوربین‌ها که از نظر تعداد و زاویه دید بسیار گسترده هستند، برای تفسیر معنایی محیط به کار می‌روند. آنها وظیفه دارند خطوط جاده، علائم ترافیکی، رنگ چراغ‌های راهنمایی و همچنین حرکات پیش‌بینی‌نشده‌ی انسان‌ها و دوچرخه‌ها را با وضوح بالا پردازش کنند.

ترکیب این سه فناوری، دیدی ۳۶۰ درجه و هوشمند برای خودرو ایجاد می‌کند که امنیت آن را به سطح بی‌سابقه‌ای می‌رساند. این هم‌افزایی حسگرها، در اصطلاح سنسور فیوژن (Sensor Fusion)، تضمین می‌کند که تصمیم‌گیری بر اساس جامع‌ترین و تأییدشده‌ترین اطلاعات ممکن صورت گیرد.

۲. پردازش بلادرنگ با هوش مصنوعی داخلی

مغز این سیستم یک شبکه‌ی عصبی پیشرفته (Deep Neural Network) است که به میلیون‌ها مایل رانندگی واقعی آموزش داده شده است. این مدل‌ها از تجربه‌ی ارزشمند مهندسان استارتاپ Cruise – شاخه‌ی سابق خودران جنرال‌موتورز – بهره‌مند شده‌اند. این انتقال دانش، مزیت رقابتی بزرگی برای GM محسوب می‌شود.

به‌گفته‌ی مدیران GM، داده‌های بیش از پنج میلیون مایل رانندگی خودکار جمع‌آوری‌شده از ناوگان آزمایشی تاکسی‌های Cruise اکنون در دل الگوریتم جدید به کار گرفته شده‌اند. این داده‌های حجیم شامل سناریوهای بسیار نادر و پیچیده (Edge Cases) هستند تا سامانه در موقعیت‌های غیرمنتظره بهترین و ایمن‌ترین تصمیم را اتخاذ کند. توان پردازشی مورد نیاز برای اجرای این مدل‌های یادگیری عمیق، نیازمند تراشه‌های اختصاصی با معماری موازی قوی است که GM با شرکای خود روی طراحی آنها کار کرده است.

۳. قابلیت استفاده در ترافیک و سرعت بالا

بزرگ‌ترین تفاوت این سیستم با محصولات رقبا در قابلیت عملکرد در سرعت‌های بالاست. در حالی‌که سیستم‌های فعلی خودران تجاری (مانند آنچه در مرسدس‌بنز در دسترس است) تنها در سرعت پایین (معمولاً زیر ۶۰ کیلومتر بر ساعت) و ترافیک سنگین (Stop-and-Go Traffic) اجازه برداشتن دست از فرمان را می‌دهند، فناوری جنرال‌موتورز برای عملکرد پایدار در بزرگراه‌های آزاد و با سرعت بالا (تا سرعت مجاز بزرگراه) بهینه‌سازی شده است.

این سامانه برای مقابله با پویایی ترافیک با سرعت بالا طراحی شده است؛ جایی که زمان واکنش کمتر و محاسبات پیچیده‌تری لازم است. این سیستم قادر خواهد بود نسبت به تغییر مسیر ناگهانی سایر خودروها، عابران پیاده یا حیوانات در حاشیه بزرگراه و همچنین موانع ناگهانی (مانند سقوط بار از کامیون) واکنش ایمن نشان دهد و با محاسبات دقیق، مانور فرار یا کاهش سرعت کنترل‌شده را اجرا کند.

۴. مدیریت اضطراری و خروج ایمن (Minimal Risk Condition)

در شرایط خاص، ازجمله زمانی که حسگرها دچار اختلال موقت شوند، یک خطای محاسباتی جدی رخ دهد، یا خودرو به محدوده‌ی عملیاتی خود (ODD) نزدیک شود و راننده همچنان واکنشی نشان ندهد، سیستم وارد حالت مدیریت ریسک حداقل (MRC) می‌شود.

در این سناریوها، خودرو به‌صورت خودکار و با حفظ کامل قوانین ترافیکی، به‌دنبال نزدیک‌ترین رمپ خروجی ایمن هدایت می‌شود تا راننده بتواند کنترل را به‌صورت ایمن بازپس گیرد یا خودرو را در حاشیه راه متوقف سازد. این طراحی هوشمند سبب می‌شود حتی در سناریوهای بحرانی که نیازمند مداخله‌ی انسانی است، امنیت سرنشینان به خطر نیفتد. در واقع، سیستم تا آخرین لحظه سعی می‌کند به‌جای توقف ناگهانی در مسیر، به نقطه‌ی امن‌تری برسد.

تجربه‌ی Cruise؛ از تاکسی‌های خودران تا خودروهای آینده

استارتاپ Cruise در گذشته یکی از بلندپروازانه‌ترین شاخه‌های جنرال‌موتورز بود که مأموریت داشت تاکسی‌های کاملاً خودران (سطح ۵) را در شهرهای بزرگ آمریکا راه‌اندازی کند. هرچند این پروژه در اواخر سال ۲۰۲۳ به‌دلیل یک حادثه و مشکلات نظارتی موقتاً فعالیت‌های عمومی خود را متوقف کرد، اما بخش عظیمی از فناوری‌های حیاتی آن، به‌ویژه در زمینه‌ی الگوریتم‌های تصمیم‌گیری مبتنی‌بر یادگیری عمیق (Deep Learning Decision Making) و مدل‌های پیش‌بینی رفتار سایر رانندگان (Prediction Models)، اکنون در نسل جدید سیستم شخصی جنرال‌موتورز ادغام شده‌اند.

به‌گفته‌ی یکی از مهندسان سابق Cruise، «اگرچه پروژه‌ی تاکسی‌های خودران ما متوقف شد، اما دانش فنی و داده‌های سخت‌افزاری جمع‌آوری‌شده در آن پروژه اکنون زیربنای یکی از مهم‌ترین تحولات خودروهای شخصی جهان شده است.» انتقال این دانش به بخش خودروهای مصرف‌کننده به جنرال‌موتورز اجازه داده است تا از مرحله‌ی اثبات مفهوم (PoC) عبور کرده و مستقیماً به مرحله‌ی پیاده‌سازی در مقیاس بزرگتر بپردازد. این انتقال تجربه باعث سرعت بی‌نظیر توسعه‌ی فناوری خودران جنرال‌موتورز در سال‌های اخیر شده است.

رقابت با مرسدس‌بنز و سایر خودروسازان

در حال حاضر، تنها شرکت مرسدس‌بنز (با سیستم Drive Pilot) در سطح جهانی سامانه‌ای تجاری دارد که در شرایط بسیار محدود اجازه برداشتن دست از فرمان و چشم از جاده را می‌دهد. این فناوری در حال حاضر در برخی ایالت‌های آمریکا و همچنین در آلمان فعال است. اما این فناوری صرفاً در بزرگراه‌های ازپیش‌تعیین‌شده و در ترافیک سنگین قابل‌استفاده است و محدودیت سرعت دارد.

جنرال‌موتورز با ورود به این عرصه قصد دارد مرزهای رقابت را جابجا کند. فناوری جدید این شرکت قرار است بدون محدودیت مکانی گسترده‌ی بزرگراهی و بدون محدودیت سرعتی تا سطح مجاز جاده عمل کند و مهم‌تر از آن، نیازی به بررسی پیشاپیش مسیر از سوی شرکت نداشته باشد (نقشه‌برداری در لحظه). این یعنی خودروهای GM قادر خواهند بود به‌صورت کاملاً مستقل در تمامی بزرگراه‌های استاندارد آمریکا حرکت کنند، به‌محض وارد شدن به بزرگراه فعال شده و به‌محض خروج غیرفعال گردند.

از سوی دیگر، سرمایه‌گذاری عظیم خودروسازان چینی (مانند BYD و XPeng) در بخش هوش مصنوعی و سامانه‌های خودران (که غالباً مبتنی بر دوربین و یادگیری ماشینی هستند) فشار رقابتی شدیدی بر بازار آمریکا وارد کرده است. GM با تکیه بر زیرساخت صنعتی گسترده و تجربه‌ی چند ده‌ساله‌ی خود در تولید انبوه، می‌خواهد پاسخی قدرتمند به این رقابت جهانی بدهد، به‌ویژه با تلفیق لایدار که اغلب در خودروهای چینی نادیده گرفته می‌شود.

امنیت و مسئولیت؛ چالش‌های پیش‌روی فناوری خودران

یکی از بزرگ‌ترین موانع قانونی و اخلاقی در زمینه‌ی فناوری کاملاً خودران، بحث مسئولیت حقوقی در تصادفات احتمالی است. اگر خطا از سمت هوش مصنوعی (که الگوریتم آن بر اساس داده‌های GM آموزش دیده) باشد، تعیین مقصر می‌تواند بسیار پیچیده شود.

جنرال‌موتورز اما اعلام کرده که تمرکز ویژه‌ای بر توسعه‌ی سیستم‌های ثبت داده‌های عملکردی (Data Recorders) درون‌خودرو دارد تا در صورت بروز حادثه، جزئیات دقیق عملکرد سنسورها، تصمیمات الگوریتم و اقدامات راننده (در صورت وجود مداخله) قابل بررسی باشد. این سیستم‌ها باید داده‌ها را با دقت بالا و به‌صورت رمزنگاری‌شده ذخیره کنند.

همچنین GM تأکید می‌کند تمامی آزمایش‌های اولیه با حضور رانندگان حرفه‌ای و در مسیرهای کنترل‌شده صورت می‌گیرد. پس از تأیید ایمنی کامل در سناریوهای متعدد و کسب مجوزهای قانونی لازم از نهادهایی مانند NHTSA، به‌تدریج مجوز عمومی در بزرگراه‌ها صادر خواهد شد. این رویکرد گام‌به‌گام، که تفاوت قابل‌توجهی با شتاب‌زدگی‌های گذشته دارد، از تکرار مشکلاتی که منجر به تعلیق موقت Cruise شد جلوگیری می‌کند.

بازتاب در بازار و ارزش‌گذاری اقتصادی

تحلیلگران صنعت خودرو معتقدند در صورت موفقیت پروژه‌ی خودران جنرال‌موتورز در تبدیل شدن به یک محصول تجاری قابل اعتماد در بازه‌ی زمانی تعیین‌شده، ارزش بازار این شرکت می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ بیش از ۲۰ درصد افزایش یابد. این رشد ناشی از دو عامل اصلی است: باز شدن منبع درآمدی جدید از فروش نرم‌افزار و خدمات (SaaS) مرتبط با رانندگی خودکار، و همچنین افزایش جذابیت سهام به‌دلیل پیشروی تکنولوژیک در بازار خودروهای آینده.

فناوری بدون چشم و دست نه‌تنها امنیت بالاتر ارائه می‌دهد، بلکه تجربه‌ی رانندگی را به سطح کاملاً جدیدی می‌برد؛ سطحی که در آن راننده می‌تواند بدون تمرکز بر جاده، از امکانات سرگرمی، ارتباطات کاری یا استراحت بهره‌مند شود. در واقع، این تحول به‌نوعی آغاز دوره‌ی اتومبیل‌های شخصی نیمه‌رباتیک خواهد بود؛ جایی که خودرو نه یک وسیله‌ی صرفاً مکانیکی برای حمل‌ونقل، بلکه یک شریک هوشمند و خودمختار در سفر تلقی می‌شود.

چشم‌انداز جهانی؛ گام بعدی پس از بزرگراه‌ها

جنرال‌موتورز اعلام کرده که نسخه‌ی اول فناوری جدید صرفاً برای بزرگراه‌هایی با طراحی استاندارد (مثل بزرگراه‌های بین‌ایالتی آمریکا) طراحی شده است، چرا که این محیط‌ها بالاترین سطح پیش‌بینی‌پذیری را دارند. اما در آینده‌ی نزدیک، نقشه‌ی راه شامل توسعه‌ی قابلیت حرکت در مناطق شهری، تقاطع‌های پیچیده، خیابان‌های چندمسیره و مدیریت پارک خودکار است.

این توسعه مرحله‌به‌مرحله در نهایت به سامانه‌ای منجر خواهد شد که بتواند در هر محیط رانندگی کند (سطح ۵)، البته این هدف نیازمند پنج تا ده سال تحقیق و توسعه‌ی بیشتر پس از عرضه‌ی اولیه خواهد بود.

به موازات این پیشرفت، GM برای هماهنگی با قوانین سخت‌گیرانه‌ی رگولاتوری در اروپا و آسیا، در حال مذاکره با نهادهای حمل‌ونقل بین‌المللی است تا فناوری خودران خود را به‌صورت جهانی عرضه کند. استانداردسازی پروتکل‌های ارتباطی بین خودروها (V2X) در بازارهای مختلف یکی از اولویت‌های مذاکرات GM است.

بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر آینده‌ی رانندگی

هوش مصنوعی قلب تپنده‌ی فناوری جدید جنرال‌موتورز است. این سیستم با استفاده از شبکه‌های عصبی چندلایه (شامل شبکه‌های کانولوشنی برای پردازش تصویر و شبکه‌های بازگشتی برای تحلیل دنباله‌ای داده‌های زمانی) و مدل‌های رفتارشناسی پیچیده، می‌تواند تصمیمات انسان‌محور را شبیه‌سازی کند.

در شرایط بحرانی، سامانه رفتارهای احتمالی سایر رانندگان و عابران را با احتمال‌های مشخص پیش‌بینی می‌کند تا تصادف را پیش از وقوع با انتخاب بهینه‌ترین مسیر ممکن متوقف سازد. به عنوان مثال، اگر یک خودروی کناری تصمیم به تغییر خط ناگهانی داشته باشد، مدل پیش‌بینی، این تغییر را در چند میلی‌ثانیه تشخیص داده و فاصله ایمن را تنظیم می‌کند.

به‌گفته‌ی کارشناسان، چنین سطحی از هوش مصنوعی در سخت‌افزار خودروهای تجاری که باید مصرف انرژی و گرما را مدیریت کند، تاکنون مشاهده نشده بود. GM با جذب صدها متخصص علوم داده، بینایی ماشین و مهندسی نرم‌افزار از شرکت‌های فناوری سیلیکون‌ولی توانسته این جهش را در معماری خودروهای خود رقم بزند.

مزایای اقتصادی و اجتماعی فناوری خودران

علاوه بر رفاه و آسایش رانندگان، کاربرد گسترده‌ی خودروهای کاملاً خودران تأثیرات اقتصادی و اجتماعی عظیمی در مقیاس کلان خواهد داشت:

• کاهش چشمگیر تصادفات: تخمین زده می‌شود که بیش از ۹۰ درصد تصادفات جاده‌ای ناشی از خطای انسانی است. حذف این خطاها می‌تواند تلفات جاده‌ای را به‌شدت کاهش دهد.
• کاهش هزینه‌های بیمه: با افزایش ایمنی، هزینه‌های درمانی و تعمیرات مرتبط با تصادفات کاهش یافته و این امر منجر به افت حق بیمه خودرو می‌شود.
• صرفه‌جویی در مصرف سوخت و انرژی: الگوریتم‌های رانندگی هوشمند، شتاب‌گیری و ترمزگیری بهینه‌تری نسبت به انسان دارند، که مستقیماً منجر به کاهش مصرف سوخت در ناوگان حمل‌ونقل می‌شود.
• افزایش بهره‌وری: زمان سفر در بزرگراه که قبلاً صرف تمرکز بر رانندگی می‌شد، می‌تواند به زمان کاری یا استراحت تبدیل شود.
• دسترسی‌پذیری: این فناوری می‌تواند راه‌حلی پایدار برای افراد سالمند یا دارای محدودیت‌های حرکتی فراهم کند تا استقلال بیشتری در جابه‌جایی روزانه‌ی خود داشته باشند.

نقش استارتاپ‌ها و همکاری‌های آینده

جنرال‌موتورز در مسیر توسعه‌ی فناوری خودران، به‌جای تلاش برای ساخت تمامی اجزا به‌صورت داخلی، رویکردی مبتنی بر همکاری استراتژیک با شرکت‌های پیشرو در حوزه‌های تخصصی‌تر اتخاذ کرده است. این همکاری‌ها شامل شرکت‌های فعال در زمینه‌ی نرم‌افزارهای نقشه‌برداری دقیق (HD Mapping)، پردازش ابری مقیاس‌پذیر و امنیت سایبری (Cybersecurity) است.

انتظار می‌رود طی سال‌های آینده پروژه‌های مشترک بیشتری با برندهای فناوری بزرگ آمریکایی مانند NVIDIA (برای واحد پردازش مرکزی خودرو – ECU) و Qualcomm (برای سامانه‌های ارتباطی و چیپ‌های کم‌مصرف) شکل گیرد تا قدرت پردازشی و توانایی ارتباطی خودروهای GM افزایش یابد. چنین همکاری‌هایی می‌تواند به ظهور خودروهایی منجر شود که نه‌تنها خودران هستند، بلکه توانایی ارتباط آنی با سایر وسایل نقلیه (V2V) و زیرساخت‌های شهری (V2I) را نیز دارند. این چشم‌انداز بخشی از برنامه‌ی بلندمدت جنرال‌موتورز برای ایجاد «اکوسیستم حمل‌ونقل کاملاً متصل و هوشمند» است.

جمع‌بندی؛ گامی بلند به‌سوی آینده‌ای بدون راننده

فناوری جدید جنرال‌موتورز در حوزه‌ی خودران نه‌فقط بهبود یک سامانه‌ی کمک‌راننده است، بلکه بیانگر تغییر بنیادین در فلسفه‌ی رانندگی است. در این مدل جدید، راننده از کنترل‌گر صرف به ناظر هوشمند و سرنشین تبدیل می‌شود، و خودرو مسئول هدایت کامل سفر خواهد بود، البته در محدوده‌ی عملیاتی بزرگراهی تا زمان تعمیم آن به محیط‌های شهری.

با برنامه‌ریزی برای عرضه تا سال ۲۰۲۸، جنرال‌موتورز امید دارد نام خود را در تاریخ به‌عنوان نخستین شرکت آمریکایی با سامانه‌ی تجاری کاملاً خودران (سطح ۴) در مقیاس بزرگ ثبت کند، و جایگاه خود را در رقابت با غول‌های فناوری و خودروسازان بین‌المللی تثبیت نماید. این پروژه ترکیبی از دانش فنی به‌دست‌آمده از پروژه‌های پیشین، تجربه‌ی صنعتی دهه‌ها تولید خودرو، و جسارت برای ریسک‌پذیری در حوزه‌ی هوش مصنوعی است؛ همان عواملی که همیشه نشانه‌ی برند GM بوده‌اند.

سوالات متداول (FAQ)

۱. فناوری کاملاً خودران جنرال‌موتورز چه زمانی عرضه می‌شود؟
پروژه طبق اعلام رسمی قرار است تا سال ۲۰۲۸ به مرحله‌ی تجاری و عرضه به مشتریان نهایی برسد.

۲. این فناوری برای کدام خودروها در نظر گرفته شده؟
نخستین‌بار در مدل لوکس کادیلاک اسکالید IQ معرفی می‌شود و سپس در سایر مدل‌های پرچمدار جنرال‌موتورز و کادیلاک گسترش می‌یابد.

۳. آیا سامانه نیازمند نقشه‌برداری قبلی از جاده‌هاست؟
خیر، یکی از نوآوری‌های اصلی این است که سیستم بدون وابستگی به نقشه‌های ازپیش‌تهیه‌شده و با پردازش بلادرنگ داده‌های محیطی (لایدار و رادار) عمل می‌کند.

۴. تفاوت اصلی آن با فناوری مرسدس‌بنز چیست؟
برخلاف مرسدس‌بنز که تنها در ترافیک سنگین و مسیرهای خاص فعال است، سامانه جنرال‌موتورز در تمام بزرگراه‌ها و با سرعت‌های بالا (تا حد مجاز) قابلیت عملکرد مستقل دارد.

۵. آیا در صورت بروز حادثه مسئولیت با راننده است یا با شرکت؟
جنرال‌موتورز با طراحی سیستم پیشرفته ثبت داده‌های عملکردی، به‌دنبال شفاف‌سازی منبع خطا است. با این حال، در شرایطی که سیستم فعال است و خطا از هوش مصنوعی سرچشمه گیرد، مسئولیت بر عهده‌ی سازنده خواهد بود.

۶. نقش استارتاپ Cruise در این پروژه چیست؟
Cruise منبع اصلی داده‌های رانندگی واقع‌گرایانه و الگوریتم‌های تصمیم‌گیری پیشرفته‌ای است که اکنون به‌عنوان زیربنای هوش مصنوعی این نسل جدید استفاده می‌شود.

۷. آیا این فناوری در مراحل اولیه برای مناطق شهری هم فعال خواهد بود؟
خیر، مرحله‌ی اول صرفاً بر بزرگراه‌ها و مسیرهای کنترل‌شده تمرکز دارد. توسعه برای محیط‌های شهری پیچیده‌تر، مرحله‌ی بعدی است که پس از ۲۰۲۸ دنبال خواهد شد.

۸. مزایای کلیدی استفاده از این فناوری برای مصرف‌کننده چیست؟
مزایای کلیدی شامل افزایش چشمگیر ایمنی، صرفه‌جویی در زمان سفر (امکان کار یا استراحت در حین رانندگی) و کاهش استرس رانندگی در مسیرهای طولانی است.

۹. چه مقدار داده برای آموزش این سیستم استفاده شده است؟
داده‌های به‌دست‌آمده از بیش از پنج میلیون مایل رانندگی خودکار ناوگان آزمایشی Cruise به‌عنوان داده‌های آموزشی اصلی به‌کار گرفته شده‌اند.

۱۰. چه نوع سخت‌افزاری برای این سیستم در نظر گرفته شده است؟
سیستم مبتنی بر معماری حسگر سه‌گانه (لایدار، رادار، دوربین) و یک واحد پردازش مرکزی قدرتمند مبتنی بر هوش مصنوعی است که از تراشه‌های تخصصی بهره می‌برد.