راز چندصدساله داوینچی فاش شد؛ نقاشی افسانهای که از زیر گچ بیرون آمد
راز نقاشی پنهان داوینچی؛ شاهکاری که از زیر گچ بیرون آمد
۱. پردهبرداری از یک راز پنج قرنی در قلب میلان
در میان انبوه اکتشافات تاریخی و هنری که جهان را به وجد میآورد، برخی لحظات هستند که مسیر درک ما از تاریخ هنر را برای همیشه تغییر میدهند. کشف نقاشی مخفی داوینچی در قلعه تاریخی سفورزا میلان، یکی از همین لحظات سرنوشتساز است. این اثر، که قرنها زیر لایههایی از گچ و فراموشی مدفون بود، اکنون با همت مرمتگران دقیق و پیشرفتهترین فناوریها، در آستانه رونمایی جهانی قرار گرفته است. این پردهبرداری نه تنها گنجینهای از نبوغ لئوناردو داوینچی را آشکار میکند، بلکه زمانبندی این رویداد عظیم نیز به شکل شگفتانگیزی با میزبانی میلان برای المپیک زمستانی ۲۰۲۶ همزمان شده است؛ تلاقی هنر و ورزش در عرصهای جهانی. این مقاله به تحلیل عمیق این کشف استثنایی، اهمیت تاریخی آن، و مسیری که این شاهکار رنسانس را از تاریکی زیرزمینها به روشنایی صحنه جهانی هدایت کرد، خواهد پرداخت.
۲. لئوناردو داوینچی: اعجوبه رنسانس و میراث جاودان او
لئوناردو داوینچی (۱۴۵۲–۱۵۱۹)، تجسم کامل عصر رنسانس بود؛ هنرمندی که مرزهای نقاشی، مجسمهسازی، معماری، موسیقی، علم، ریاضیات، مهندسی، اختراع، آناتومی و نقشهبرداری را در هم نوردید. او نه تنها یک نقاش، بلکه یک دانشمند مشاهدهگر بود که نگاهی فراتر از زمان خود داشت. درک جایگاه او، بدون اشاره به شاهکارهایی چون مونالیزا و شام آخر، غیرممکن است. اما نبوغ داوینچی اغلب در طرحهای متعدد، نوشتههای رمزآلود و آثاری بود که هرگز به اتمام نرسیدند یا گم شدند. این نقاشی دیواری داوینچی که اخیراً کشف شده، نه یک طرح اولیه، بلکه یک اثر کامل است که میتواند بینش جدیدی از سالهای پربار فعالیت او در دربار لودویکو ایلفورته (دوک میلان) ارائه دهد.
۳. قلعه سفورزا: دژ قدرت و هنر در میلان
قلعه سفورزا (Castello Sforzesco)، نمادی قدرتمند از تاریخ سیاسی و فرهنگی میلان است. این دژ عظیم در قرن پانزدهم توسط خانواده سفورزا، به ویژه لودویکو ایلفورته (معروف به «مورو»)، تبدیل به یکی از باشکوهترین دربارها در اروپای آن زمان شد. داوینچی سالهای طولانی در خدمت لودویکو بود و پروژههای متعددی از جمله طراحیهای نظامی، معماری و هنری را برای دربار انجام میداد. قلعه سفورزا صرفاً یک پادگان نظامی نبود؛ بلکه مرکز فعالیتهای هنری و فکری بود که در آن بزرگترین هنرمندان عصر، از جمله برامانته و خود داوینچی، به خلق آثار میپرداختند. قلعه سفورزا محلی است که تاریخ هنر ایتالیا عمیقاً با قدرت سیاسی گره خورده است.
۴. تالار Sala delle Asse: صحنه پنهان یک شاهکار
کشف مورد بحث در تالاری به نام Sala delle Asse (تالار محورها یا تالار شاهتختهها) رخ داده است. این تالار که زمانی محل برگزاری مراسم باشکوه و جشنهای درباری بود، سقف و دیوارهایی با طراحیهای طبیعتگرایانه و درختگونه دارد که پیشتر به کارگاه یا طرحهایی از شاگردان داوینچی نسبت داده میشد. نظریهها حاکی از آن بود که داوینچی در دهه ۱۵۹۰ میلادی، پیش از ترک میلان، کار بر روی تزئینات کامل این تالار را آغاز کرد. اما بخشهایی از دیوارهای اصلی، پوشیده از لایههایی شد که گویی قصد داشتند رازهای درون را برای همیشه مخفی نگه دارند. اکنون، مشخص شده است که لایههای گچی اعمال شده، نقاشی اصلی را به شکلی هنرمندانه در خود پنهان کرده بودند.
۵. چرا این نقاشی قرنها پنهان ماند؟ (رازهای نظامی و سیاسی)
یکی از جذابترین بخشهای این ماجرا، چرایی پنهانسازی این اثر است. چرا یک نقاشی دیواری داوینچی باید زیر گچ دفن شود؟ تحلیلها به دو عامل اصلی اشاره دارند:
الف) تغییرات سیاسی و سقوط سفورزا: در سال ۱۴۹۹، نیروهای فرانسوی به رهبری لوئی دوازدهم میلان را فتح کردند. خانواده سفورزا سقوط کردند و داراییها و نمادهای قدرت آنها مورد تخریب یا تغییر کاربری قرار گرفتند. احتمال قوی این است که نقاشی، که نمادی از قدرت لودویکو ایلفورته بود، عمداً توسط فاتحان جدید یا در جریان بازسازیهای بعدی، با لایهای از مواد پوشانده شد تا هویت درباری آن از بین برود.
ب) تغییرات سبکشناسی و مذهبی: در قرون بعدی، سلیقههای هنری تغییر یافت. تزئینات غنی رنسانس ممکن بود در دورههای بعدی، به ویژه با نفوذ سبکهای محافظهکارتر یا معماری باروک، “قدیمی” تلقی شوند و ترجیح داده شود که زیر پوششی سادهتر پنهان بمانند. این اقدام حفاظتی، هرچند ناخواسته، به طور تصادفی اثری هنری را برای نسلهای آینده حفظ کرد.
۶. کشف دوباره نقاشی و روند شناسایی اصالت اثر
کشف این اثر یک اتفاق نبود؛ بلکه نتیجه سالها پایش دقیق و استفاده از فناوریهای تصویربرداری نوین بود. تیمی از کارشناسان، شامل دانشمندان مواد، مورخان هنر و متخصصان مرمت، با استفاده از روشهایی نظیر تصویربرداری فروسرخ (Infrared Reflectography) و اسکنهای چندطیفی (Multispectral Imaging)، توانستند ناهنجاریهایی را در ساختار دیوار تشخیص دهند.
تصویربرداری فروسرخ به متخصصان اجازه داد تا لایههای بالایی رنگدانه و گچ را نفوذ کرده و طرحهای زیرین را مشاهده کنند. این مرحله حیاتی، طرحهای دستی لئوناردو را نشان داد که با امضای سبکی او مطابقت کامل داشت. سپس، نمونهبرداریهای میکروسکوپی برای تحلیل ترکیب رنگدانهها انجام شد. نتایج نشان داد که رنگهای استفاده شده و تکنیک اجرای آنها، با مواد مورد استفاده داوینچی در همان دوره زمانی در میلان سازگار است. این شواهد علمی، در کنار تحلیلهای سبکشناختی عمیق، اصالت این نقاشی مخفی داوینچی را تأیید کرد.
۷. توصیف کامل هنری نقاشی: جزئیات بصری، نمادها و تکنیکها
این نقاشی دیواری داوینچی که احتمالاً بخشی از یک مجموعه بزرگتر است، با شکوه و پیچیدگی خاص آثار او تصویر شده است. اگرچه جزئیات نهایی پس از اتمام مرمت به طور کامل منتشر خواهد شد، اما مشاهدات اولیه حاکی از موارد زیر است:
- موضوع: تصور میشود این اثر حول محور اسطورههای کلاسیک یا تمثیلهای اخلاقی باشد، موضوعی که داوینچی به آن علاقه فراوان داشت. برخی تحلیلگران اولیه، تصاویری از طبیعت غنی، درختان در حال رشد و احتمالا چهرههایی با حالتهای روانشناختی پیچیده را مشاهده کردهاند، که نشاندهنده علاقه او به مطالعه آناتومی گیاهی و چهرهپردازی است.
- نمادگرایی: همانند سایر آثار داوینچی، نمادگرایی نقش مهمی ایفا میکند. جزئیات کوچک در گیاهان یا اشیای همراه شخصیتها، میتوانند رمزهایی از دانش کیمیاگری، ریاضیات یا نجوم باشند که داوینچی در آنها تبحر داشت.
- تکنیک: اگرچه نقاشیهای دیواری معمولاً با تکنیک آسکویی (رنگ روغن روی دیوار خشک) انجام میشوند، شواهدی از استفاده ماهرانه از تکنیکهای انتقالی میان فِرِسکو (رنگ روی گچ مرطوب) و سِکو (رنگ روی گچ خشک) مشاهده شده است. این ترکیب تکنیکی، که داوینچی گاهی برای دستیابی به عمق و سایهپردازی بهتر استفاده میکرد، نیازمند مهارت فوقالعادهای بوده است.
۸. مرمتهای قرن نوزدهم و بیستم: دخالتهای تاریخی
جالب است بدانیم که دیوار Sala delle Asse چندین بار مورد بازسازی قرار گرفته بود. در قرن نوزدهم، با توجه به موج نوستالژی نسبت به میراث رنسانس، تلاشی برای “مرمت” یا بازسازی تزئینات اولیه انجام شد. این تلاشها شامل اعمال لایههای جدید رنگ و حتی تغییراتی در طرحهای موجود بوده است. این مداخلات تاریخی، اگرچه با نیت خوب انجام شده بودند، اما کار مرمتگران مدرن را به شدت دشوار ساختند؛ زیرا آنها اکنون باید نه تنها گچ اصلی و نقاشی اصلی، بلکه آثار مرمتگران قرون گذشته را نیز تفکیک میکردند.
۹. روشهای مرمت مدرن: نانو تکنولوژی و دقت بیمارگونه
آزادسازی نقاشی مخفی داوینچی از زیر گچ، یک عمل جراحی دقیق بر روی دیوار است. تیم مرمت از روشهای پیشرفتهای استفاده میکند:
- حذف لایههای نمکی (نمکزدایی): رطوبت طولانیمدت در دیوارهای قدیمی باعث شده است که نمکهای معدنی به سطح دیوار نفوذ کنند که باعث تخریب رنگدانهها میشود. از پلاسماهای مرطوب کنترل شده و کاغذهای جاذب حاوی مواد شیمیایی خاص برای جذب این نمکها استفاده میشود.
- حذف لایههای پوششی: برای برداشتن لایههای گچ و رنگهای غیر اصلی، از اسکنهای اولتراسونیک برای نقشهبرداری دقیق ضخامت لایهها استفاده میشود. سپس، روشهای میکرو-اسکراپینگ (خراشیدن با ابزارهای بسیار ریز) و استفاده از لیزرهای پالسی با تنظیم دقیق انرژی، برای حذف لایههای غیرمرتبط بدون آسیب رساندن به رنگ اصلی داوینچی، به کار گرفته میشود.
- تثبیت رنگدانهها: از رزینهای نانومتری محلول در آب برای نفوذ به ریزترین شکافها و تثبیت رنگدانههای اصلی استفاده میشود تا اطمینان حاصل شود که اثر در برابر رطوبت و لرزشهای آینده مقاوم خواهد بود.
۱۰. نقش المپیک زمستانی میلان ۲۰۲۶ در رونمایی اثر
زمانبندی این کشف، به طور هوشمندانهای با المپیک میلان ۲۰۲۶ هماهنگ شده است. میلان و منطقه لومباردی با میزبانی این رویداد جهانی، در کانون توجه بیش از چهار میلیارد بیننده قرار خواهند گرفت. مقامات فرهنگی ایتالیا تصمیم گرفتهاند که این لحظه تاریخی را با این رویداد ورزشی عظیم همزمان سازند. این نه تنها فرصتی برای نمایش نبوغ هنری ایتالیا به جهان است، بلکه تبدیل به یک جاذبه فرهنگی برجسته در کنار رویدادهای ورزشی خواهد شد. این همزمانی، اهمیت این شاهکار رنسانس را از یک کشف صرفاً هنری به یک رویداد فرهنگی جهانی ارتقا میدهد.
۱۱. تجربه بازدیدکنندگان از داربستها و مشاهده نزدیک اثر
یکی از تصمیمات بحثبرانگیز، اما جذاب، این است که بخشهایی از روند مرمت یا خود نقاشی در مراحل میانی، به روی عموم بازگشایی خواهد شد. این امر به بازدیدکنندگان المپیک فرصتی بینظیر میدهد تا نه تنها اثر را ببینند، بلکه روند علمی و فنی احیای یک نقاشی دیواری داوینچی را از نزدیک مشاهده کنند.
این “نمایشگاه در حال کار” به بازدیدکنندگان اجازه میدهد تا تفاوت میان لایههای مختلف دیوار، مواد ترمیمی نوین، و درخشش اولیه رنگهای داوینچی را مقایسه کنند. این تجربه تعاملی، بازدید از قلعه سفورزا را به یکی از ضروریترین برنامههای بازدیدکنندگان ۲۰۲۶ تبدیل خواهد کرد.
۱۲. اهمیت این کشف برای تاریخ هنر جهان
این اثر فرضی جدید، اگر به طور کامل به عنوان اثری از داوینچی پذیرفته شود، تأثیری ژرف بر تاریخ هنر خواهد داشت:
- پر کردن شکاف زمانی: این نقاشی ممکن است دوره خاصی از زندگی داوینچی در میلان را روشن کند که مدارک مستند کمتری از آن وجود دارد.
- گسترش تکنیکها: اگر تکنیکهای ترکیبی مورد استفاده در آن قطعی شود، درک ما از مهارتهای تجربی داوینچی در نقاشی دیواری را عمیقتر خواهد کرد.
- تأیید سبکشناسی: هر اثر جدید از داوینچی، به عنوان یک معیار جدید برای ارزیابی اعتبار آثار منسوب به او عمل میکند.
۱۳. تأثیر کشف بر جایگاه داوینچی در مطالعات هنری
کشف این نقاشی مخفی داوینچی باعث خواهد شد که محققان و مورخان هنر مجبور شوند برخی فرضیات قدیمی خود درباره محدودیتهای زمانی یا هنری داوینچی را بازبینی کنند. اگر این اثر، مانند ادعاها، دارای پیچیدگی نمادین و نوآوریهای تکنیکی بالایی باشد، نشاندهنده تمرکز عمیقتر او بر جنبههای علمی در همان دوره خلق دیوارنگارههای بزرگتر است. این کشف، داوینچی را دوباره در مرکز توجه مجامع علمی قرار داده و احتمالا دهها مقاله تحقیقاتی جدید را در پی خواهد داشت.
۱۴. واکنش کارشناسان، مرمتگران و رسانههای هنری
واکنش اولیه جامعه هنری جهانی، ترکیبی از هیجان محتاطانه و تحسین بیحد و حصر بوده است. کارشناسان بزرگترین چالش را در برابر حفظ و نگهداری این اثر در محیط نسبتاً ناپایدار یک دیوار تاریخی میبینند.
- مرمتگران: از دقت علمی و صبر تیم ایتالیایی تمجید کردهاند، اما بر لزوم ایجاد یک سیستم کنترل محیطی دائمی (دما، رطوبت، نور) در قلعه سفورزا تأکید دارند تا این اثر در معرض خطر نابودی مجدد قرار نگیرد.
- رسانههای هنری: این رویداد را “بزرگترین کشف قرن در حوزه هنر رنسانس” نامیدهاند و اهمیت آن را در کنار کشف آثار گمشده مهم دیگر مقایسه میکنند.
۱۵. نمایشگاه شاگردان و پیروان داوینچی در قلعه
همزمان با این رونمایی بزرگ، مدیران قلعه سفورزا برنامهریزی کردهاند تا یک نمایشگاه جانبی برگزار کنند. این نمایشگاه بر آثار شاگردان مشهور داوینچی، مانند جیووانی آنتونیو بولترافِیو و آندریا سالای تمرکز خواهد داشت. هدف، قرار دادن این نقاشی دیواری داوینچی جدید در بافت مدرسه هنری اوست. مقایسه تکنیکهای شاگردان با اثر اصلی کشف شده، به بینندگان درک بهتری از میراث بصری و متدولوژی آموزشی لئوناردو خواهد داد.
۱۶. مقایسه این اثر با دیگر شاهکارهای دیواری داوینچی
تنها اثر بزرگ دیواری داوینچی که تا امروز باقی مانده، شام آخر است که در صومعه سانتا ماریا دله گراتزیه در میلان قرار دارد. شام آخر به دلیل استفاده از تکنیک آزمایشی (رنگ روغن روی دیوار خشک)، از ابتدا دچار آسیبپذیری شدید بوده است.
اگر این اثر جدید در Sala delle Asse با تکنیکی متفاوت (مثلاً فِرِسکو یا ترکیبی پایدارتر) اجرا شده باشد، میتواند دیدگاه متفاوتی از تواناییهای او در اجرای پروژههای بزرگ مقیاس (Monumental Painting) ارائه دهد که پیشتر تنها بر اساس شام آخر قضاوت میشد. این شاهکار رنسانس جدید، میتواند جنبههای کمتر شناخته شده از توانایی داوینچی در طراحی فضایی و پوششدهی سطوح وسیع را آشکار کند.
۱۷. چرا این نقاشی «افسانهای» تلقی میشود؟
این اثر از مدتها پیش در اسناد تاریخی به صورت مبهم ذکر شده بود؛ به عنوان “تزئینات پنهان شده در تالار غذاخوری یا جلسات” دربار سفورزا. این اشارههای مبهم، در طول قرنها به داستانهای شفاهی و “افسانههای” هنری تبدیل شدند. هنرمندان و مورخان میدانستند که داوینچی احتمالاً اثری در آنجا داشته، اما هیچگاه مدرکی ملموس یافت نشده بود. کشف فیزیکی این اثر، تبدیل یک افسانه تاریخی به یک حقیقت هنری ملموس است؛ چیزی که اهمیت آن را فراتر از ارزش صرف مواد و رنگها میبرد.
۱۸. نقش میلان در حفظ میراث داوینچی
میلان همواره خود را به عنوان پایتخت فرهنگی داوینچی میداند. پروژههای اخیر، از جمله نمایشگاههای بینالمللی و سرمایهگذاری هنگفت در حفظ شام آخر، نشاندهنده تعهد این شهر به حفظ میراث این هنرمند است. کشف نقاشی دیواری داوینچی در قلعه سفورزا، بار دیگر جایگاه میلان را به عنوان دروازه ورود به دنیای لئوناردو تثبیت میکند. شهر اکنون دو نقطه عطف اصلی داوینچی را در خود جای داده است: شاهکار مذهبی در گراتزیه و شاهکار سکولار/تاریخی در قلعه.
۱۹. آینده مرمت و سرنوشت دسترسی عمومی به اثر
مرمت این اثر یک فرآیند چند ساله خواهد بود. پس از تکمیل تثبیت و پاکسازی نهایی، بزرگترین چالش، حفاظت در برابر عوامل محیطی است. کارشناسان در حال بررسی ایجاد یک محفظه نمایش با کنترل دقیق محیطی در Sala delle Asse هستند تا اطمینان حاصل شود که این اثر، دسترسی عمومی محدود اما محافظت شدهای خواهد داشت. تصمیم نهایی درباره تعداد روزهای دسترسی عمومی، احتمالا پس از پایان المپیک میلان ۲۰۲۶ و ارزیابی میزان پایداری نقاشی گرفته خواهد شد.
۲۰. جمعبندی نهایی و نتیجهگیری
کشف نقاشی مخفی داوینچی در قلب قلعه سفورزا، نقطه عطف هیجانانگیزی در تاریخ هنر معاصر است. این رویداد، که با شور و هیجان المپیک میلان ۲۰۲۶ همراه شده، نه تنها گنجینهای هنری را از زیر خاکستر زمان بیرون کشیده، بلکه داستان مقاومت هنر در برابر تغییرات سیاسی و گذر زمان را روایت میکند. این شاهکار رنسانس یادآور این حقیقت است که نبوغ داوینچی هنوز هم میتواند رازهایی را در آغوش خود پنهان کند و منتظر زمان مناسب برای آشکار شدن بماند. این کشف، تعهد میلان به هنر را جهانی کرده و بار دیگر لئوناردو داوینچی را در جایگاه یک نیروی هنری زنده و فعال در قرن بیست و یکم قرار داده است.
سوال متداول (FAQ) درباره نقاشی مخفی داوینچی در قلعه سفورزا
۱. نقاشی مخفی داوینچی دقیقاً کجا کشف شد؟
این نقاشی در یکی از تالارهای تاریخی قلعه سفورزا میلان به نام Sala delle Asse (تالار محورها) کشف شد.
۲. چه زمانی این کشف به طور رسمی اعلام شد؟
اعلام رسمی کشف اولیه از طریق تصویربرداری در سالهای اخیر صورت گرفت، اما رونمایی نهایی و پردهبرداری کامل همزمان با اوج پوشش رسانهای المپیک میلان ۲۰۲۶ برنامهریزی شده است.
۳. آیا این اثر به اندازه مونالیزا یا شام آخر اهمیت دارد؟
از نظر اصالت و ارتباط مستقیم با لئوناردو داوینچی، بله. این یک نقاشی دیواری داوینچی است که در دورهای حیاتی از فعالیتهای او در میلان خلق شده و بینش جدیدی در مورد تکنیکهای دیواری او ارائه میدهد.
۴. چرا این نقاشی برای قرنها پنهان مانده بود؟
احتمالاً به دلیل تغییرات سیاسی پس از سقوط دودمان سفورزا در سال ۱۴۹۹، یا تغییر سلیقههای هنری در قرون بعدی، این دیوار با لایههای گچ پوشانده شده تا نماد قدرت قبلی را محو کند.
۵. چه روشهایی برای شناسایی اصالت اثر استفاده شد؟
از فناوریهای پیشرفته مانند تصویربرداری فروسرخ (IRR)، تصویربرداری چندطیفی، تحلیل میکروسکوپی رنگدانهها و تحلیلهای سبکشناختی دقیق استفاده شد تا اصالت اثر تأیید شود.
۶. موضوع اصلی این نقاشی چیست؟
هنوز جزئیات کامل منتشر نشده، اما تصور میشود که این اثر حول محور اسطورههای کلاسیک یا تمثیلهای اخلاقی باشد که داوینچی در دربار لودویکو ایلفورته به آن علاقهمند بود.
۷. آیا این نقاشی با تکنیک فِرِسکو اجرا شده است؟
تحقیقات اولیه نشان میدهد که داوینچی احتمالاً از ترکیبی از تکنیکهای فِرِسکو و سِکو (رنگ روغن روی دیوار خشک) استفاده کرده است، که روشی آزمایشی برای رسیدن به عمق بیشتر رنگها بوده است.
۸. مرمت این اثر چقدر زمان میبرد؟
مرمت یک نقاشی مخفی داوینچی بسیار پیچیده است و انتظار میرود این فرآیند چند سال به طول بینجامد، هرچند بخشهایی برای نمایش در زمان المپیک آماده میشود.
۹. آیا بازدیدکنندگان میتوانند در طول مرمت نقاشی را ببینند؟
بله، مقامات قصد دارند بخشهایی از فرآیند مرمت یا مراحل میانی کار را برای بازدیدکنندگان المپیک میلان ۲۰۲۶ به نمایش بگذارند تا تجربه علمی منحصر به فردی ارائه شود.
۱۰. چه کسی حامی مالی پروژه مرمت است؟
این پروژه توسط نهادهای فرهنگی ایتالیایی و با حمایتهای مالی منطقهای و خصوصی که مایل به حفظ میراث قلعه سفورزا هستند، تأمین میشود.
۱۱. آیا این نقاشی از نظر نمادشناسی مشابه دیگر آثار داوینچی است؟
بله، تحلیلهای اولیه نشاندهنده وجود نمادهای پیچیده ریاضی و طبیعی است که همگی نشاندهنده رویکرد علمی داوینچی به هنر هستند.
۱۲. چه تأثیری این کشف بر مطالعات داوینچی خواهد گذاشت؟
این اثر شکافهایی در درک ما از دورههای فعالیت داوینچی در میلان را پر خواهد کرد و ممکن است دیدگاههای موجود درباره مهارتهای او در نقاشی دیواری را تغییر دهد.
۱۳. آیا این اثر در معرض آسیبپذیری دائمی قرار دارد؟
بله، نقاشیهای دیواری همیشه در معرض خطر رطوبت و نوسانات دما هستند. پس از مرمت، نیاز به ایجاد یک سیستم کنترل محیطی پیشرفته در تالار ضروری است.
۱۴. آیا این کشف، اعتبار آثار منسوب دیگر را تحت تأثیر قرار میدهد؟
این شاهکار رنسانس به عنوان یک معیار جدید برای تأیید اصالت آثار دیگر داوینچی عمل خواهد کرد، زیرا روشهای علمی سختگیرانهای در شناسایی آن به کار رفته است.
۱۵. آیا لئوناردو داوینچی این اثر را برای خود نگه داشته بود؟
خیر، این اثر برای دربار لودویکو سفورزا طراحی شده بود، اما شرایط سیاسی باعث شد که آثار هنری هنرمندان دربار به سادگی مورد تخریب یا پوشاندن قرار گیرند.
۱۶. چرا المپیک ۲۰۲۶ نقطه عطفی برای این رونمایی است؟
المپیک میلان ۲۰۲۶ میزبانی جهانی را فراهم میکند و مقامات ایتالیا میخواهند این فرصت را برای معرفی میراث فرهنگی غنی شهر به میلیاردها نفر استفاده کنند.
۱۷. آیا این نقاشی اولین اثر داوینچی است که زیر آثار دیگر پیدا میشود؟
خیر، داوینچی بارها بر روی آثار قدیمیتر کار کرده است، اما کشف یک اثر کامل و دستنخورده در زیر گچ، بسیار نادر و قابل توجه است.
۱۸. پس از المپیک، دسترسی عمومی به این تالار چگونه خواهد بود؟
تصمیمگیری نهایی پس از پایداری نقاشی انجام میشود، اما انتظار میرود دسترسی عمومی به صورت کنترل شده و محدود برای حفظ اثر در بلندمدت ادامه یابد.
۱۹. تالار Sala delle Asse پیش از این برای چه منظوری استفاده میشد؟
این تالار احتمالاً محلی برای جلسات رسمی، ضیافتهای مهم یا نمایش قدرت خانواده سفورزا در قلعه سفورزا بوده است.
۲۰. این کشف چه تفاوتی با شام آخر دارد؟
شام آخر یک اثر مذهبی است و با تکنیک آسیبپذیر نقاشی شده است. این اثر جدید، یک نقاشی دیواری داوینچی در فضای سکولار و احتمالا با تکنیکی متفاوت است که بر جنبههای علمی و اسطورهای تأکید دارد.
https://farcoland.com/jNr8FS
کپی آدرس
