پایان انحصار 12 ساله TSMC در تولید تراشه‌های اپل: عصر جدیدی در صنعت نیمه‌هادی‌ها

پایان انحصار 12 ساله TSMC در تولید تراشه‌های اپل: عصر جدیدی در صنعت نیمه‌هادی‌ها

بازار تراشه‌های موبایل و کامپیوترهای شخصی، به خصوص در بخش دستگاه‌های پرچمدار، همواره صحنه نبردهای نفس‌گیر میان غول‌های فناوری بوده است. در این میان، همکاری نزدیک و ۱۲ ساله اپل و TSMC در تولید تراشه‌های اپل، از سری A در آیفون‌ها و آیپدها گرفته تا سری M در مک‌بوک‌ها و آی‌مک‌ها، به نمادی از قدرت و نوآوری در صنعت نیمه‌هادی بدل گشته بود. اما این انحصار که از سال ۲۰۱۴ با آغاز تولید تراشه‌های سری A آغاز شد، اکنون با ورود بازیگران جدید و تغییرات استراتژیک در دل خود، در آستانه دگرگونی قرار گرفته است. گمانه‌زنی‌ها مبنی بر ورود اینتل به عنوان شریک تولیدی اپل، به ویژه با فناوری پیشرفته لیتوگرافی 18A، نه تنها معادلات صنعت تراشه را بر هم می‌زند، بلکه چشم‌انداز آینده تراشه A21، تراشه A22 و نسل‌های بعدی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. این مقاله به تحلیل عمیق دلایل این تغییر، نقش احتمالی اینتل، پیش‌بینی‌های تحلیلگران و تأثیرات گسترده آن بر اکوسیستم اپل و بازار جهانی نیمه‌هادی‌ها می‌پردازد.

---

H2: فصل تازه همکاری اپل و TSMC: از A4 تا A21

همکاری اپل و TSMC در زمینه تولید تراشه، داستانی است که از سال ۲۰۰۷ با تولید تراشه A1 برای نسل اول آیفون آغاز شد، اما نقطه عطف واقعی آن در سال ۲۰۱۴ با معرفی تراشه A8 و پایان همکاری اپل با سامسونگ رخ داد. از آن پس، TSMC انحصاراً مسئولیت تولید انبوه پردازنده‌های سفارشی اپل را بر عهده گرفت. این همکاری نزدیک، به اپل اجازه داد تا در هر نسل، تراشه‌هایی با کارایی و بهره‌وری انرژی بی‌سابقه تولید کند و گام‌های بلندی در عرصه نوآوری بردارد.

H3: ۲۰٠۷ – A1: آغاز یک مسیر

اولین گام‌ها در سال ۲۰۰۷ برداشته شد، زمانی که اپل برای اولین آیفون خود، تراشه A1 را با همکاری TSMC تولید کرد. این تراشه، هرچند ساده بود، اما زمینه‌ساز مسیری طولانی و پربار شد.

H3: ۲۰۱۴ – A8: نقطه عطف انحصار

با معرفی تراشه A8 در سال ۲۰۱۴، اپل رسماً به همکاری انحصاری با TSMC روی آورد. این تغییر، پایانی بر دوره همکاری با سامسونگ بود و TSMC را به شریک استراتژیک اول اپل در تأمین قلب تپنده محصولاتش تبدیل کرد.

H3: A-Series و M-Series: نمادهای نوآوری

از آن زمان تاکنون، هر نسل از تراشه‌های سری A (مانند A15 Bionic، A16 Bionic، A17 Pro) و سپس تراشه‌های سری M (مانند M1، M2، M3) که برای مک‌بوک‌ها و آیپدها طراحی شده‌اند، با استفاده از پیشرفته‌ترین فرآیندهای لیتوگرافی TSMC تولید شده‌اند. این فرآیندها به طور مداوم کوچک‌تر و کارآمدتر شده‌اند، از 16 نانومتر در A8 تا 3 نانومتر در A17 Pro.

H2: دلایل استراتژیک اپل برای شکستن انحصار TSMC

حفظ انحصار یک تامین‌کننده، گرچه مزایایی در همکاری نزدیک و بهینه‌سازی فرآیندها دارد، اما در دنیای پرشتاب فناوری و با توجه به عوامل متعدد، می‌تواند ریسک‌های قابل توجهی را به همراه داشته باشد. اپل، با درک این ریسک‌ها و فرصت‌ها، به نظر می‌رسد در حال اتخاذ استراتژی تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین خود است.

H3: فوران تقاضا برای هوش مصنوعی (AI) و قدرت‌نمایی انویدیا

موج عظیم هوش مصنوعی، نیاز به پردازنده‌های گرافیکی (GPU) و پردازنده‌های تنسور (TPU) بسیار قدرتمند را به شدت افزایش داده است. انویدیا، با رهبری این بازار، بخش عظیمی از ظرفیت تولید TSMC را به خود اختصاص داده است. این امر، منابع TSMC را تحت فشار قرار داده و دسترسی اپل به ظرفیت‌های لازم برای تولید انبوه تراشه‌هایش را محدود کرده است. اپل، که قصد دارد AI را در محصولات خود ادغام کند، به تراشه‌هایی با توان پردازشی بالا نیاز دارد و نمی‌تواند صرفاً بر ظرفیت‌های موجود TSMC که بخش بزرگی از آن در اختیار رقبا قرار دارد، اتکا کند.

H3: محدودیت ظرفیت TSMC و افزایش ریسک زنجیره تأمین

با وجود سرمایه‌گذاری‌های هنگفت TSMC در افزایش ظرفیت تولید، تقاضای جهانی برای تراشه‌های پیشرفته، به ویژه از سوی شرکت‌های فعال در حوزه AI، همچنان بسیار بالاست. این تقاضا، محدودیت‌هایی را برای تمامی مشتریان TSMC ایجاد کرده است. از دست دادن انحصار، به اپل امکان می‌دهد تا از وابستگی کامل به یک منبع واحد جلوگیری کند و در صورت بروز اختلال در زنجیره تأمین TSMC (به دلایل ژئوپلیتیکی، حوادث طبیعی یا مشکلات فنی)، بتواند جریان تولید خود را حفظ کند. این یک اصل بنیادین در مدیریت ریسک زنجیره تأمین است.

H3: نیاز به معماری‌های جدید و تخصصی

فناوری لیتوگرافی 18A اینتل، نویدبخش پیشرفت‌های قابل توجهی در زمینه تراشه‌های نسل آینده است. اگر اپل بتواند از این فناوری بهره‌مند شود، احتمالاً به معماری‌ها و قابلیت‌های جدیدی دست خواهد یافت که ممکن است با فرآیندهای فعلی TSMC به طور کامل قابل دستیابی نباشد یا با هزینه‌های بسیار بالاتری همراه باشد. این امر به خصوص در زمینه پردازش‌های AI و گرافیکی اهمیت پیدا می‌کند.

H2: نقش احتمالی اینتل در آینده تولید تراشه‌های اپل

ورود اینتل به عنوان یک ریخته‌گر تراشه (Foundry) مدرن، که با سرمایه‌گذاری عظیم پت گلسینگر آغاز شد، یکی از مهم‌ترین تحولات سال‌های اخیر در صنعت نیمه‌هادی است. اینتل با هدف تبدیل شدن به دومین ریخته‌گر بزرگ جهان، در حال توسعه فناوری‌های پیشرفته و جذب مشتریان بزرگ است.

H3: فناوری Intel 18A: برگ برنده احتمالی

فناوری لیتوگرافی 18A (Intel 18A) که قرار است در سال ۲۰۲۵ عرضه شود، یک پیشرفت کلیدی در صنعت ریخته‌گری محسوب می‌شود. این فناوری، نسل بعدی فرآیندهای تولید نیمه‌هادی را نمایندگی می‌کند و با استفاده از نسل جدیدی از دستگاه‌های چاپ فرابنفش فرین (EUV) و تکنیک‌های پیشرفته‌تر، قادر به تولید تراشه‌هایی با ابعاد و کارایی بی‌سابقه خواهد بود. اپل، که همواره به دنبال استفاده از نوآورانه‌ترین فناوری‌هاست، ممکن است اینتل 18A را به عنوان بستری ایده‌آل برای تولید نسل‌های بعدی تراشه‌های سری A و M خود ببیند.

H3: مقایسه دیدگاه‌های تحلیلگران: جف پو و مینگ‌چی کو

تحلیلگران صنعت نیمه‌هادی، دیدگاه‌های متفاوتی در مورد آینده همکاری اپل و اینتل دارند.

• جف پو (Jeff Pu) از Haitong International Securities، یکی از اولین تحلیلگرانی بود که به احتمال همکاری اپل با اینتل برای تولید تراشه‌های خود اشاره کرد. او معتقد است که اپل به دنبال تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین خود است و اینتل با فناوری 18A خود، می‌تواند گزینه‌ای جذاب باشد.
• مینگ‌چی کو (Ming-Chi Kuo)، تحلیلگر شناخته‌شده اپل، ضمن تأیید احتمال همکاری اپل با اینتل، بر اهمیت فناوری 18A تأکید کرده و معتقد است که این همکاری می‌تواند در سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۲۶ به طور جدی آغاز شود. او همچنین پیش‌بینی می‌کند که اینتل ممکن است ابتدا مسئولیت تولید تراشه‌های غیر کلیدی یا فرعی اپل را بر عهده بگیرد و سپس به سمت تولید تراشه‌های اصلی حرکت کند.

هر دو تحلیلگر بر اهمیت استراتژیک این حرکت برای اپل تأکید دارند، اما ممکن است در زمان‌بندی و میزان عمق همکاری تفاوت‌هایی را قائل باشند.

H3: تفاوت این همکاری جدید با دوران مک‌های اینتلی

مهم است که این همکاری احتمالی با دوران مک‌های مبتنی بر پردازنده‌های x86 اینتل را اشتباه نگیریم. در گذشته، اپل از پردازنده‌های استاندارد اینتل استفاده می‌کرد. اما در سناریوی فعلی، اپل تراشه‌های خود را طراحی می‌کند و اینتل صرفاً نقش “ریخته‌گر” یا تولیدکننده را بر عهده خواهد داشت. این بدان معناست که اپل همچنان کنترل کامل بر معماری و طراحی تراشه‌های اختصاصی خود (مانند سری M) خواهد داشت و صرفاً فرآیند تولید را به اینتل واگذار می‌کند. این یک مدل همکاری متفاوت و بر مبنای مالکیت معنوی اپل است.

H2: رقابت فزاینده در صنعت تراشه و تأثیر آن بر TSMC

بازار تراشه‌های پیشرفته، به ویژه تراشه‌های مورد نیاز برای AI، به شدت رقابتی شده است. این رقابت، علاوه بر اپل، شامل غول‌هایی مانند انویدیا، AMD و دیگر شرکت‌های نوظهور در حوزه AI می‌شود.

H3: فشار انویدیا، AMD و شرکت‌های AI بر TSMC

انویدیا با طراحی تراشه‌های قدرتمند H100 و B100، بخش بزرگی از ظرفیت تولید پیشرفته TSMC را به خود اختصاص داده است. AMD نیز با معرفی رقبا و همچنین شرکت‌های نوپا در حوزه AI، تقاضا برای تراشه‌های پیشرفته را افزایش داده‌اند. این فشار، TSMC را مجبور به سرمایه‌گذاری‌های عظیم و اولویت‌بندی مشتریان کلیدی خود می‌کند. اپل، با درک این پویایی، به دنبال راه‌هایی برای اطمینان از تأمین ظرفیت مورد نیاز خود است.

H3: بحران حافظه (RAM) و نقش سامسونگ و SK Hynix

فراتر از پردازنده‌ها، صنعت نیمه‌هادی با چالش‌های دیگری نیز روبرو است. بحران حافظه (RAM)، به ویژه در بخش حافظه‌های نسل جدید مانند HBM (High Bandwidth Memory) که برای AI حیاتی هستند، منجر به محدودیت و افزایش قیمت شده است. سامسونگ و SK Hynix، دو بازیگر اصلی در بازار حافظه، در حال رقابت برای تأمین این حافظه‌ها هستند. اپل نیز برای محصولات خود به این حافظه‌ها نیاز دارد و تنوع‌بخشی به تامین‌کنندگان تراشه، ممکن است با تنوع‌بخشی به تامین‌کنندگان حافظه نیز همراه باشد، که این نیز می‌تواند باز هم دامنه همکاری با سامسونگ را گسترش دهد.

H2: تأثیرات مالی و استراتژیک بر اپل

تغییرات در زنجیره تأمین، به ویژه در حوزه حیاتی تولید تراشه، پیامدهای مالی و استراتژیک قابل توجهی برای اپل خواهد داشت.

H3: تأثیر افزایش قیمت قطعات بر حاشیه سود اپل

تولید تراشه‌های پیشرفته، به خصوص با استفاده از فناوری‌های نوین و لیتوگرافی‌های کوچک، هزینه‌بر است. اگر اپل مجبور شود از تامین‌کنندگانی استفاده کند که هزینه‌های تولید بالاتری دارند، یا اگر رقابت برای دسترسی به ظرفیت‌های تولید، قیمت‌ها را افزایش دهد، این امر می‌تواند بر حاشیه سود اپل تأثیر بگذارد. با این حال، اپل با قدرت قیمت‌گذاری بالای خود، معمولاً قادر به جذب بخشی از این افزایش هزینه‌ها از طریق قیمت‌گذاری محصولاتش است.

H3: تحلیل صحبت‌های تیم کوک در گزارش مالی

در گزارش‌های مالی اخیر، تیم کوک (Tim Cook)، مدیر عامل اپل، به موضوعات مربوط به زنجیره تأمین و نوآوری اشاره کرده است. او همواره بر اهمیت تنوع‌بخشی به تامین‌کنندگان و مدیریت ریسک تأکید کرده است. هرچند او به طور مستقیم به جزئیات همکاری با اینتل یا TSMC اشاره نمی‌کند، اما استراتژی کلی اپل مبنی بر ایجاد انعطاف‌پذیری در زنجیره تأمین، از صحبت‌های او قابل استنباط است.

H3: درآمد 143.8 میلیارد دلاری اپل و توان جذب شوک‌ها

اپل با درآمد هنگفت سالانه خود، توانایی مالی قابل توجهی برای جذب شوک‌های مالی و سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و بهینه‌سازی زنجیره تأمین دارد. درآمدهای اخیر اپل، نشان‌دهنده قدرت بازار و وفاداری مشتریان است. این قدرت مالی، اپل را قادر می‌سازد تا ریسک‌های مرتبط با تنوع‌بخشی به تامین‌کنندگان را مدیریت کند و حتی از آن به عنوان یک مزیت رقابتی استفاده نماید.

H3: استراتژی اپل برای حفظ قیمت آیفون 18

یکی از چالش‌های اپل، حفظ قیمت‌گذاری محصولات پرچمدار خود، به خصوص آیفون، در مواجهه با افزایش هزینه‌های تولید است. استراتژی اپل ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• افزایش بهره‌وری در سایر بخش‌های تولید: کاهش هزینه‌ها در سایر اجزای زنجیره تأمین.
• تمرکز بر ارزش افزوده: افزودن ویژگی‌های نوآورانه و نرم‌افزاری که ارزش خرید را افزایش دهد.
• توافق‌های بلندمدت با تامین‌کنندگان: انعقاد قراردادهایی که ثبات قیمت را تضمین کند.
• انتقال جزئی هزینه‌ها به مصرف‌کننده: در برخی موارد، ممکن است شاهد افزایش جزئی قیمت محصولات باشیم.

H3: تأثیر این تغییر بر بازار آیفون، مک و آیپد

این تغییر در تولید تراشه می‌تواند تأثیرات مستقیمی بر محصولات کلیدی اپل داشته باشد:

• آیفون: تراشه‌های سری A، قلب تپنده آیفون هستند. دسترسی به فناوری‌های جدید و ظرفیت تولید بیشتر، می‌تواند به ارتقاء قابل توجه عملکرد و قابلیت‌های AI در نسل‌های آینده آیفون (مانند تراشه A21 و تراشه A22) منجر شود.
• مک و آیپد: تراشه‌های سری M، عملکرد مک‌بوک‌ها و آیپدها را متحول کرده‌اند. تنوع‌بخشی به تولید این تراشه‌ها می‌تواند به نوآوری‌های بیشتر و عرضه مدل‌های متنوع‌تر با قیمت‌های رقابتی‌تر کمک کند.

H2: مزایا و ریسک‌های تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین

هر استراتژی کلانی، دارای مزایا و معایب خاص خود است. تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین تراشه نیز از این قاعده مستثنی نیست.

H3: مزایای تنوع‌بخشی

• کاهش ریسک وابستگی: جلوگیری از اتکای کامل به یک تامین‌کننده در برابر اختلالات.
• افزایش ظرفیت و توان پردازشی: دسترسی به ظرفیت‌های تولید بیشتر و فناوری‌های نوین.
• رقابت سالم میان تامین‌کنندگان: ترغیب تامین‌کنندگان به ارائه بهترین قیمت و کیفیت.
• امکان نوآوری‌های جدید: دسترسی به فناوری‌های منحصر به فردی که ممکن است در یک ریخته‌گری موجود باشد.

H3: ریسک‌های تنوع‌بخشی

• پیچیدگی مدیریت زنجیره تأمین: هماهنگی با چندین تامین‌کننده نیازمند تلاش و منابع بیشتری است.
• مسائل مربوط به کیفیت و استانداردها: اطمینان از رعایت استانداردهای دقیق اپل توسط تمامی تامین‌کنندگان.
• هزینه‌های اولیه: انتقال دانش فنی و راه‌اندازی خطوط تولید با تامین‌کنندگان جدید ممکن است هزینه‌بر باشد.
• فشار بر منابع مهندسی: تیم‌های مهندسی اپل باید با تیم‌های فنی چندین شرکت مختلف همکاری کنند.

H2: واکنش احتمالی TSMC به از دست دادن انحصار اپل

از دست دادن انحصار اپل، بزرگترین مشتری این شرکت، بدون شک تأثیر قابل توجهی بر TSMC خواهد داشت. با این حال، TSMC به خوبی برای چنین سناریوهایی آماده است.

H3: استراتژی TSMC برای حفظ رهبری

• تداوم سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه: TSMC با سرعت به سمت فناوری‌های نسل بعدی مانند 2 نانومتر و فراتر از آن حرکت می‌کند تا همواره پیشتاز باشد.
• جذب مشتریان جدید: TSMC با موفقیت در حال جذب مشتریان جدید در حوزه AI و سایر صنایع است.
• بهینه‌سازی تولید و کاهش هزینه‌ها: با افزایش مقیاس تولید، TSMC به دنبال کاهش هزینه تمام شده هر تراشه است.
• تقویت همکاری با سایر مشتریان کلیدی: تمرکز بر تقویت روابط با شرکت‌های بزرگی مانند انویدیا، کوالکام و مدیاتک.

با وجود از دست دادن انحصار اپل، TSMC همچنان بزرگترین و پیشرفته‌ترین ریخته‌گر تراشه در جهان باقی خواهد ماند و حضور آن در بازار همچنان حیاتی است.

H2: آینده رقابت ریخته‌گری‌ها: یک بازی چندجانبه

بازار ریخته‌گری تراشه، که زمانی عمدتاً در انحصار TSMC بود، اکنون شاهد ظهور رقبای قدرتمندی است.

H3: TSMC، Intel Foundry، Samsung Foundry: مثلث قدرت

• TSMC: همچنان رهبر بلامنازع با پیشرفته‌ترین فناوری‌ها.
• Intel Foundry: با سرمایه‌گذاری عظیم و هدف‌گذاری برای تبدیل شدن به یک بازیگر اصلی.
• Samsung Foundry: یکی از بزرگترین تولیدکنندگان تراشه با قابلیت‌های پیشرفته.

این سه شرکت، در حال رقابت شدید برای جذب مشتریان بزرگ و توسعه فناوری‌های نسل آینده هستند. این رقابت، به نفع صنعت نیمه‌هادی و در نهایت به نفع مصرف‌کنندگان خواهد بود، چرا که منجر به نوآوری بیشتر، افزایش ظرفیت تولید و کاهش احتمالی قیمت‌ها خواهد شد.

H2: جمع‌بندی تحلیلی و آینده‌نگر

پایان انحصار ۱۲ ساله TSMC در تولید تراشه‌های اپل، رویدادی است که پیامدهای عمیقی برای صنعت فناوری دارد. این گام استراتژیک اپل، نشان‌دهنده بلوغ و هوشمندی این شرکت در مدیریت زنجیره تأمین خود در عصر پیچیده و پرشتاب AI است. ورود احتمالی اینتل به عنوان شریک تولیدی، با فناوری انقلابی 18A، نه تنها به اپل امکان می‌دهد تا از محدودیت‌های ظرفیت TSMC رهایی یابد، بلکه می‌تواند به دستیابی به قابلیت‌های پردازشی جدیدی منجر شود که پیش از این دست‌نیافتنی بودند.

این تغییر، ضربه‌ای به TSMC وارد نخواهد کرد، اما آن را مجبور به رقابت شدیدتر و نوآوری مداوم خواهد کرد. از سوی دیگر، این اتفاق، به رقابت میان ریخته‌گری‌ها شدت می‌بخشد و بازار را برای تامین‌کنندگان تراشه، چه آن‌هایی که طراحی می‌کنند و چه آن‌هایی که تولید می‌کنند، هیجان‌انگیزتر خواهد کرد.

در نهایت، این تحول، در راستای منافع مصرف‌کننده است. با افزایش رقابت، نوآوری تسریع شده و محصولات بهتری با کارایی بالاتر و شاید قیمت‌های مناسب‌تر به دست کاربران خواهند رسید. آینده تراشه‌های اپل، با تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین، به نظر روشن‌تر و پویاتر از هر زمان دیگری می‌رسد. اپل با این اقدام، نه تنها ریسک‌های خود را کاهش می‌دهد، بلکه موقعیت خود را به عنوان رهبر نوآوری در صنعت فناوری مستحکم‌تر می‌سازد.

---

سوالات متداول (FAQ)

۱. چرا اپل همکاری انحصاری خود را با TSMC پایان می‌دهد؟
اپل به دنبال تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین خود برای کاهش ریسک، اطمینان از دسترسی به ظرفیت تولید کافی (به خصوص با افزایش تقاضای AI) و بهره‌مندی از فناوری‌های نوآورانه جدید است.

۲. چه فناوری خاصی از اینتل می‌تواند اپل را جذب کند؟
فناوری لیتوگرافی Intel 18A، که وعده تولید تراشه‌هایی با ابعاد کوچکتر و کارایی بالاتر را می‌دهد، یکی از جاذبه‌های اصلی برای اپل است.

۳. آیا اینتل تراشه‌های اپل را طراحی خواهد کرد؟
خیر، اپل همچنان مسئولیت طراحی تراشه‌های اختصاصی خود (مانند سری A و M) را بر عهده خواهد داشت. اینتل صرفاً نقش “ریخته‌گر” یا تولیدکننده تراشه را ایفا خواهد کرد.

۴. چه زمانی انتظار می‌رود این همکاری جدید آغاز شود؟
پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که این همکاری ممکن است از سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۲۶ به صورت جدی آغاز شود، و احتمالاً ابتدا با تولید تراشه‌های فرعی یا غیرکلیدی اپل.

۵. آیا این به معنای توقف همکاری اپل با TSMC است؟
خیر، اپل احتمالاً همچنان به همکاری با TSMC ادامه خواهد داد، اما دیگر این همکاری انحصاری نخواهد بود. هدف، تنوع‌بخشی است، نه قطع کامل یک رابطه موفق.

۶. چه تأثیری بر قیمت محصولات اپل خواهد داشت؟
ممکن است در ابتدا به دلیل هزینه‌های انتقال فناوری یا پیچیدگی مدیریت زنجیره تأمین، افزایش هزینه داشته باشیم، اما اپل با قدرت قیمت‌گذاری خود تلاش خواهد کرد تا این افزایش را جذب کند یا به صورت جزئی به مصرف‌کننده منتقل نماید.

۷. چرا تقاضای AI بر TSMC فشار می‌آورد؟
شرکت‌هایی مانند انویدیا، که تراشه‌های AI پیشرفته تولید می‌کنند، بخش عظیمی از ظرفیت تولید TSMC را به خود اختصاص داده‌اند، که این امر دسترسی سایر مشتریان را محدود می‌کند.

۸. تراشه‌های سری A و M اپل چه تفاوتی با تراشه‌هایی که اینتل تولید می‌کند خواهند داشت؟
تراشه‌های سری A و M توسط خود اپل طراحی می‌شوند و معماری اختصاصی خود را دارند. اینتل صرفاً فرآیند تولید فیزیکی این تراشه‌ها را انجام خواهد داد.

۹. آیا این تغییر بر امنیت تراشه‌های اپل تأثیر می‌گذارد؟
اپل همواره استانداردهای امنیتی بالایی دارد. با هر تامین‌کننده جدیدی، اپل فرآیندهای دقیقی را برای اطمینان از امنیت و یکپارچگی تراشه‌ها اجرا خواهد کرد.

۱۰. آیا اینتل قابلیت تولید تراشه‌های 3 نانومتری یا کوچکتر را دارد؟
فناوری 18A اینتل، نسل بعدی فرآیندهای تولید است که انتظار می‌رود از نظر ابعاد و کارایی، با یا حتی فراتر از فناوری‌های فعلی TSMC رقابت کند.

۱۱. دلایل تحلیلگران مانند جف پو و مینگ‌چی کو برای این پیش‌بینی چیست؟
این تحلیلگران بر اساس اطلاعات بازار، سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌ها، و روندها در صنعت نیمه‌هادی به این پیش‌بینی‌ها می‌رسند.

۱۲. آیا اپل از تراشه‌های استاندارد اینتل در آیفون‌های آینده استفاده خواهد کرد؟
خیر، این سناریو مربوط به استفاده از تراشه‌های اختصاصی طراحی شده توسط اپل است که توسط اینتل تولید می‌شوند، نه تراشه‌های استاندارد x86 اینتل.

۱۳. چگونه این امر بر رقابت بین TSMC، Intel Foundry و Samsung Foundry تأثیر می‌گذارد؟
این اتفاق، رقابت بین این سه غول ریخته‌گری را تشدید کرده و به طور بالقوه سرعت نوآوری را افزایش می‌دهد.

۱۴. آیا TSMC نگران از دست دادن انحصار خود است؟
TSMC همواره به دنبال تنوع‌بخشی به مشتریان خود بوده و با رقابت آشناست. از دست دادن انحصار، چالش‌برانگیز است، اما TSMC همچنان یک بازیگر قدرتمند باقی خواهد ماند.

۱۵. چرا بحران حافظه (RAM) مرتبط با این موضوع است؟
تراشه‌های پیشرفته برای عملکرد خود به حافظه‌های پرسرعت (مانند HBM) نیاز دارند. محدودیت در تولید این حافظه‌ها، بر کل زنجیره تأمین تراشه تأثیر می‌گذارد.

۱۶. آیا این به معنای کاهش قیمت آیفون خواهد بود؟
لزوماً خیر. هدف اصلی اپل، تنوع‌بخشی و اطمینان از ظرفیت تولید است. کاهش قیمت در بلندمدت ممکن است اتفاق بیفتد، اما تضمینی نیست.

۱۷. چه محصولاتی بیشتر تحت تأثیر این تغییر قرار خواهند گرفت؟
تراشه‌های سری A (آیفون) و سری M (مک و آیپد) بیشترین تأثیر را خواهند پذیرفت، به دلیل اینکه اینها تراشه‌های اصلی و سفارشی اپل هستند.

۱۸. چگونه اپل کیفیت تراشه‌های تولید شده توسط اینتل را تضمین می‌کند؟
اپل دارای تیم‌های مهندسی بسیار قوی است که با دقت بر فرآیند تولید هر تامین‌کننده نظارت می‌کنند و استانداردهای کیفیت دقیقی را اعمال می‌کنند.

۱۹. آیا ممکن است اپل با سامسونگ نیز برای تولید تراشه‌های خود همکاری کند؟
سامسونگ نیز یک ریخته‌گر بزرگ است و در صورت نیاز اپل به ظرفیت یا فناوری خاص، همکاری با سامسونگ نیز محتمل است، اما تمرکز فعلی بیشتر بر روی اینتل و فناوری 18A اوست.

۲۰. چشم‌انداز آینده صنعت تراشه با این تحولات چگونه خواهد بود؟
صنعت تراشه شاهد رقابت فزاینده، نوآوری سریع‌تر، و تنوع‌بخشی بیشتر به زنجیره تأمین خواهد بود که در نهایت به نفع مصرف‌کنندگان تمام می‌شود.